Istota interpretacji:

Czy kwota stypendium podlega podatkowi od osób fizycznych jeżeli jest kosztem Funduszu? Czy podlega podatkowi od osób fizycznych kwota stypendium jakie otrzymuje pracownik tytułem poniesionych kosztów jeżeli koszty te obciążają Własny Fundusz Stypendialny?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. znak ILPB1/415-580/09-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 1 lipca 2007 r., a w dniu 7 lipca 2009 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Szkoła Wyższa) z zysku netto zgodnie ze statutem tworzy Własny Fundusz Stypendialny. Dla pracowników wg określonych procedur przyznawane są stypendia w celu sfinansowania: prowadzonych przez nich projektów badawczych, aktywnego udziału w konferencjach, opracowania autorskich programów dydaktycznych i innych bezpośrednio powiązanych z działalnością uczelni. Pracownik na podstawie zatwierdzonego harmonogramu rozlicza projekt. Rozliczenie odbywa się na podstawie dostarczonych faktur dokumentujących poniesione koszty, które będą księgowane bezpośrednio w ciężar funduszu. Rozliczenie to będzie podstawą do zwrotu kosztów dla pracownika.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy kwota stypendium podlega podatkowi od osób fizycznych jeżeli jest kosztem Funduszu...

Czy podlega podatkowi od osób fizycznych kwota stypendium jakie otrzymuje pracownik tytułem poniesionych kosztów jeżeli koszty te obciążają Własny Fundusz Stypendialny...

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane świadczenia dla pracowników nie są wymienione w art. 21 ust. 39 i ust 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione. Jednakże stanowią zwrot poniesionych kosztów na własną działalność naukowo-badawczą, w związku z tym nie są przychodem dla pracownika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie tut. Organ zauważa, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nie zawiera przepisu określonego przez Wnioskodawcę jako art. 21 ust. 39 i ust. 40.

Jednakże mając na uwadze kontekst zawartych informacji tut. Organ zrozumiał, iż Wnioskodawca określając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego miał na uwadze przepis art. 21 ust. 1 pkt 39 i pkt 40 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W przedmiotowej sprawie nie stanowi przesłanki do zwolnienia z opodatkowania wypłaconych świadczeń fakt, iż – jak to wskazał Wnioskodawca – stypendium jest zwrotem poniesionych przez pracownika kosztów na własną działalność naukowo-badawczą.

Wyjaśnić należy, iż rozpatrując ulgi i zwolnienia podatkowe należy jednoznacznie podkreślić, że nie stanowią one standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Stąd też korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnień podatkowych, wymaga spełnienia warunków określonych w odpowiednich przepisach stanowiących ich podstawę prawną.

Przepis art. 21 ust. 1 ustawy zawiera katalog przychodów (dochodów), które zwolnione są z opodatkowania podatkiem dochodowym.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy wolne od ww. podatku są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni – przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty, Prawo o szkolnictwie wyższym, a także przepisów o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

Stypendia, o których mowa we wniosku przyznawane są z własnego funduszu stypendialnego uczelni, uregulowanego w art. 104 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. W myśl tego przepisu uczelnia może utworzyć, ze środków innych niż określone w art. 94 ust. 1 i 6, własny fundusz stypendialny na stypendia dla pracowników i studentów oraz doktorantów. Stypendia z tego funduszu mogą być przyznawane, jeżeli statut uczelni tak stanowi, niezależnie od stypendiów, o których mowa w art. 173 ust. 1 oraz w art. 199 ust. 1. Własny fundusz stypendialny może być tworzony w uczelni publicznej – na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych (Dz. U. z 2006 r. Nr 246, poz. 1796) – w formie odpisu w ciężar kosztów działalności dydaktycznej, nadto tworzy się go również z wpłat osób fizycznych i prawnych przeznaczonych na ten fundusz (§ 12 ust. 4).

Jednakże, poza powyższym, zwolnienie z opodatkowania świadczeń pomocy materialnej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy uzależnione jest również od spełnienia następujących warunków:

• beneficjentem pomocy może być wyłącznie: uczeń, student, uczestnik studiów doktoranckich i osoba uczestnicząca w innych formach kształcenia,
• źródłem ich pochodzenia może być tylko: budżet państwa, budżety jednostek samorządu terytorialnego oraz środki własne szkół i uczelni.

Wolne od podatku dochodowego są również – w myśl art. 21 ust. 1 pkt 39 ww. ustawy – stypendia otrzymywane na podstawie przepisów o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stypendia doktoranckie otrzymywane na podstawie przepisów – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz inne stypendia naukowe i za wyniki w nauce, których zasady przyznawania zostały zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego albo przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.

Jednakże w przedmiotowej sprawie powyższe zwolnienie nie może mieć zastosowania.

Stypendia nieobjęte zakresem zwolnień, określonych w przepisach art. 21 ust. 1 pkt 39 i 40 ww. ustawy podlegają opodatkowaniu na tzw. ogólnych zasadach.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż pracownicy otrzymują środki z Własnego Funduszu Stypendialnego uczelni na sfinansowanie prowadzonych przez nich projektów badawczych, aktywnego udziału w konferencjach, opracowania autorskich programów dydaktycznych i innych bezpośrednio powiązanych z działalnością uczelni.

Świadczenie to zatem stanowi dla pracowników Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Może ono podlegać zwolnieniu z opodatkowania – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tylko w przypadku, gdyby wypłacone świadczenie otrzymał uczeń, student, uczestnik studiów doktoranckich bądź osoba uczestnicząca w innych formach kształcenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.