Istota interpretacji:

Czy darowizna budynku A i B, dokonana na rzecz brata wnioskodawcy, spowoduje powstanie u wnioskodawcy (darczyńcy) jakiegokolwiek przychodu, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza dokonać darowizny dwóch zabudowanych nieruchomości na rzecz swojego brata. Umowa darowizny pomiędzy wnioskodawcą a jego bratem zostanie sporządzona po 1 stycznia 2009r. w formie aktu notarialnego.

Przedmiotem darowizny będzie:

• budynek mieszkalny wykorzystywany na własne potrzeby darczyńcy (dalej Budynek A),
• budynek użytkowy, który wynajmowany jest na rzecz spółki akcyjnej (Budynek B). Pomieszczenia w budynku B są wykorzystywane przez najemcę pomieszczenia biurowego w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Budowa budynku B została zakończona 23 listopada 2007r. Budynek A i B został przez wnioskodawcę wybudowany we własnym zakresie, tj. w toku budowy. Wnioskodawca działał jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej i nie był w tym czasie zarejestrowany jako podatnik VAT.
  
  

Wynajem pomieszczeń w budynku B nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej wnioskodawcy. Przychody wnioskodawcy z umowy najmu pomieszczeń w tym budynku są objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 1998r. (Dz. U. Nr 144,poz. 930).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy darowizna budynku A i B dokonana na rzecz brata wnioskodawcy, spowoduje powstanie u wnioskodawcy (darczyńcy) jakiegokolwiek przychodu, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym...

Wnioskodawca uważa, że dokonana darowizna budynku A i B nie spowoduje powstania u darczyńcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Dokonana darowizna nie jest zdarzeniem, które skutkowałoby powstaniem u darczyńcy przychodu ujętego w którymś ze źródeł przychodów, o których mowa w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym dokonanie darowizny budynków na rzecz brata wnioskodawcy nie powoduje powstania jakiegokolwiek przychodu u darczyńcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

W myśl art. 9 ust. 1 tejże ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy,- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
   
   

Biorąc powyższe pod uwagę ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie w przypadku, gdy osoba fizyczna uzyska dochód ze źródła przychodów, rozumiany, co do zasady, jako nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Natomiast do powstania przychodu, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) dochodzi w skutek zbycia nieruchomości o charakterze odpłatnym. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, bowiem iż wnioskodawca zamierza dokonać darowizny dwóch zabudowanych nieruchomości na rzecz swojego brata.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Z powyżej zacytowanego przepisu wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.

Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

W przypadku dokonania darowizny ww. budynków na rzecz brata wnioskodawcy mamy zatem do czynienia ze zbyciem nieodpłatnym. W związku z tym, iż darowizna – jako świadczenie nieekwiwalentne nie powoduje powstania żadnego przysporzenia majątkowego po stronie darczyńcy - brak jest możliwości przypisania osobie fizycznej dochodu, a zatem w świetle powyższych uregulowań po stronie darczyńcy nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne oraz przedstawione we wniosku zdarzenie należy stwierdzić, że stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.