|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dotacja celowa, dotacja z Europejskiego Funduszu Społecznego, pomoc bezzwrotna, środek trwały, środki pomocowe, wyposażenie, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2009-05-07 | |
![]() Istota interpretacji:Czy otrzymana dotacja w części dotyczącej wydatków inwestycyjnych, tj. zakupu środków trwałych powyżej 3,5 tyś złotych i nakładów zwiększających wartość budynku używanego w prowadzonej działalności gospodarczej nie jest przychodem z działalności podlegającym opodatkowaniu, a zarazem odpisy amortyzacyjne w części sfinansowanej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów natomiast pozostałe wyposażenie i drobne składniki majątku nie wprowadzone na środki trwałe w części sfinansowanej dotacją są przychodem z działalności gospodarczej, a zarazem ich zakup stanowi koszt uzyskania przychodu w dacie poniesienia.
Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 02 kwietnia 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło dnia 20 kwietnia 2009 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest osobą prowadzącą od dnia 04 grudnia 2008 r. działalność gospodarczą w zakresie usług ślusarskich. Wybrał opodatkowanie podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów. Posiadał budynek gospodarczy należący do majątku osobistego. W dniu rozpoczęcia działalności podjął decyzję o jego przeniesieniu i użytkowaniu dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Nie posiada faktur i rachunków z których wynikałaby wartość tegoż budynku, aby móc ustalić wartość początkową budynku i móc go amortyzować. Wnioskodawca jest w posiadaniu wyceny tegoż budynku, sporządzonej w listopadzie 2008 r. w oparciu o ceny z grudnia 2007 r. wykonanej przez projektanta kosztorysanta. W grudniu 2008 r. poniósł dodatkową nakłady na budynek w postaci wykonania docieplenia, którego wcześniej nie było i dodatkowej instalacji elektrycznej. Wartość początkową budynku wynikającą z wyceny powiększył o dokonane a wymienione wyżej nakłady na budynek. W dniu 22 grudnia 2008 r otrzymał dotację z programu 6.2 Kapitał Ludzki. Po części dotacja ta związana była z zakupem drobnego wyposażenia, maszyn-środków trwałych o wartości powyżej 3,5 tyś zł, komputera, oprogramowania i nakładów na ulepszenie, przystosowanie posiadanego budynku. Wszystkie zakupy finansowane dotacja dokonał w miesiącu grudniu 2008 r. po otrzymaniu 80% zaliczki dotacji. Pozostała kwota dotacji 20% zostanie wypłacona w 2009 r po rozliczeniu się z dokonanych zakupów. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:
Zdaniem wnioskodawcy, co do środków trwałych i nakładów zwiększających wartość budynku (wydatki inwestycyjne) dofinansowanie nie jest przychodem, a odpisy amortyzacyjne tylko w części sfinansowanej z własnych środków stanowią koszty uzyskania przychodu. Ograniczenie wysokości odpisów zaliczanych do kosztów następuje od tego miesiąca w którym otrzymano dofinansowanie. Jeśli w grudniu otrzymano 80% wsparcia to proporcjonalnie w tej części odpisy nie będą kosztem. Po otrzymaniu pozostałej części wsparcia czyli 20% w miesiącu jego otrzymania należałoby zmniejszyć koszty uzyskania przychodów z odpisów amortyzacyjnych które nie będą stanowiły tych kosztów. Co do pozostałych wydatków (pozainwestycyjnych) wyposażenie, materiały, drobne narzędzia jak również wsparcie pomostowe na wydatki związane z bieżącym funkcjonowaniem firmy wypłacane przez okres kolejnych 6 miesięcy po uzyskaniu wsparcia jest przychodem z działalności gospodarczej podlegającym opodatkowaniu i wpisaniu w kol. 8 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wydatki z nich sfinansowane będą stanowiły w całości koszty uzyskania przychodów. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych lub co do których nie zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, iż ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca korzysta ze wsparcia w ramach Programu 6.2. Kapitał Ludzki. Program Operacyjny Kapitał Ludzki jest jednym z programów operacyjnych służących realizacji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007 – 2013, który został przyjęty decyzją Komisji Europejskiej nr K (2007) 4547 z dnia 28 września 2007 r. Rozporządzeniem z dnia 10 kwietnia 2009 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. Nr 62, poz. 509) wydanym na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów zarządził zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od środków przyznanych podatnikom - uczestnikom projektu w ramach Działania 6.2 Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL) na:
Przy czym zaniechanie to ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 26 maja 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. (§ 2 ww. rozporządzenia). Rozporządzenie powyższe weszło w życie w dniu 21 kwietnia 2009 r. Zatem środki otrzymane przez wnioskodawcę w części nie przeznaczonej na cele inwestycyjne w ramach Programu 6.2 Kapitał Ludzki przeznaczone na rozwój przedsiębiorczości oraz wsparcie pomostowe stanowią dochód wnioskodawcy od którego zaniechano poboru podatku. Przy czym zaniechanie to dotyczy wyłącznie tej części środków, która nie została przeznaczona na cele inwestycyjne. Środki przeznaczone na cele inwestycyjne nie stanowią bowiem, jak już wskazano przychodu zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129. Wobec powyższego wydatki poniesione na zakup wyposażenia, materiałów, drobnego sprzętu oraz wydatki związane z bieżącym funkcjonowaniem firmy przez okres sześciu miesięcy (tj przez okres otrzymywania wsparcia pomostowego) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej jako nie objęte wyłączeniem zawartym w ww. art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
Zatem w świetle ww. przepisu wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz nakłady zwiększające wartość środka trwałego tj. budynku, w myśl ww. art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Kosztem tym (choć pośrednio), mogłyby być odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a–22o, z uwzględnieniem art. 23. Jednakże w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż jeżeli wnioskodawca jest beneficjentem środków otrzymywanych w ramach projektu Działania 6.2 Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL), to środki te:
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-05-07 |
