Istota interpretacji:

W jaki sposób Wnioskodawczyni powinna obliczyć przychód do opodatkowania netto w związku z udzielaniem kwotowych bonifikat, który zmniejsza należność od klienta za sprzedany towar, skoro nie dotyczy ona konkretnego towaru, bonifikata nie ma określonej kwoty VAT-u?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 5 lutego 2009 r. znak ILPP1/443-1123/08-2/MK, ILPB1/415-988/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wniosek uzupełniono w dniu 25 lutego 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny w zakresie przychodów.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej leków w aptece, jest podatnikiem VAT. Niektórym klientom udzielane są bonifikaty. Bonifikata polega na obniżeniu ostatecznej kwoty, którą klient powinien zapłacić. Nie jest to obniżka ceny któregokolwiek ze sprzedanych leków.

W raporcie dziennym z kasy fiskalnej przychód jest ewidencjonowany bez pomniejszania o bonifikatę, przy czym do kasy apteki wpływa kwota pomniejszona o bonifikatę. Kwoty bonifikat są widoczne jedynie w zestawieniu komputerowym bez rozbicia na VAT i wartość netto, ponieważ nie dotyczą sprzedaży poszczególnych leków, które są sprzedawane wg różnych stawek VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

W jaki sposób należy obliczyć przychód do opodatkowania netto w związku z udzielaniem kwotowych bonifikat, które zmniejszają należność od klienta za sprzedany towar, skoro bonifikata nie dotyczy konkretnego towaru i nie ma określonej kwoty VAT-u...

Zdaniem Wnioskodawczyni, dwie ustawy (o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 14 ust. 1 oraz w ustawie o podatku VAT w art. 29 ust. 4) mówią, że przychodem jest przychód po odjęciu między innymi udzielonych bonifikat, a u podatników VAT obrót z tytułu sprzedaży zmniejsza się o kwotę podatku należnego i między innymi o bonifikaty. Ponieważ udzielona przez Wnioskodawczynię bonifikata kwotowa nie obniża bezpośrednio ceny sprzedawanego leku, Wnioskodawczyni uważa, że skoro nie może określić ile podatku VAT zawiera bonifikata, to VAT powinien być odprowadzany od sprzedaży jaki wynika z wydruku fiskalnego, który nie uwzględnia bonifikaty. W podatku dochodowym od kwoty sprzedaży netto należy odjąć bonifikatę w całości, czyli kwota netto będzie pomniejszona o podatek VAT, który zawarty jest w bonifikacie.

Wnioskodawczyni zaznaczyła, że nie mając pewności czy Jej interpretacja jest słuszna nie pomniejszyła przychodów do opodatkowania w podatku dochodowym o bonifikaty, a VAT należny odprowadziła w kwocie jaka wynikała z wydruku fiskalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ustawy podatkowe nie definiują pojęcia "bonifikata", a zatem należy odnieść się do definicji słownikowych. Według Słownika Języka Polskiego PWN, pod redakcją M. Szymczyka, Warszawa 1996 r. str. 178 - bonifikata to zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi; zniżka od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę, opust, rabat. Zatem bonifikata to obniżka ceny przyznawana po dokonaniu transakcji, zwykle jako zachęta do zwiększenia zakupów albo forma rekompensaty z powodu faktycznie poniesionej lub przewidywanej straty kontrahenta. Jest to rodzaj rabatu, czyli obniżki ustalonej ceny określonego towaru, wyrażonej procentowo lub kwotowo.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przychodem z tytułu prowadzenia apteki są kwoty należne z tytułu sprzedaży leków, po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat. Wartość udzielonych bonifikat pomniejsza więc przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W praktyce, przychodem apteki są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków lub materiałów medycznych oraz kwoty otrzymanej refundacji ceny leku lub materiału medycznego wydawanego ubezpieczonemu bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością.

Należy więc stwierdzić, że bonifikatę będącą rodzajem rabatu, należy zastosować do tej części należności, która naliczana jest w momencie sprzedaży leku, tj. bez uwzględnienia części ceny objętej refundacją. Tak naliczona bonifikata, po pomniejszeniu należnego podatku VAT, stanowi podstawę uprawniającą do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży. Za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania leków.

Przepisy ustawy podatkowej nie regulują kwestii dokumentowania bonifikat, jednak prawidłowe ich udokumentowanie jest konieczne dla możliwości obniżenia przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż dokonywana sprzedaż dla osób fizycznych w prowadzonej działalności gospodarczej w formie apteki ewidencjonowana jest przy użyciu kasy rejestrującej.

Podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do przestrzegania zasad regulowanych przez rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. z 2002 r. Nr 108, poz. 948 ze zm.). W myśl § 4 ust.1 pkt 6 ww. rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać między innymi takie informacje jak: cenę jednostkową towaru lub usługi, ilość i wartość sprzedaży, wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek, wartość sprzedaży zwolnionej z podatku, łączną kwotę podatku, łączną kwotę należności, kolejny numer paragonu fiskalnego.

Natomiast stosownie do § 1 pkt 14 tego rozporządzenia przez raport fiskalny (dobowy, miesięczny, okresowy lub rozliczeniowy) rozumie się dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatkowych oraz sprzedaży zwolnionej. Ewidencja obrotu i kwot podatku należnego prowadzona z zastosowaniem kas rejestrujących stanowi dowód, co do wysokości obrotu oraz kwot podatku należnego od dokonanych przez podatnika transakcji sprzedaży.

W świetle powyższego paragony fiskalne a zarazem raporty fiskalne muszą odzwierciedlać wartość sprzedaży i potwierdzać faktyczny przebieg operacji gospodarczej. Podkreślić również należy, że w momencie sprzedaży obie strony transakcji znają cenę sprzedaży. Cena ta powinna zatem znaleźć odzwierciedlenie w dokumencie potwierdzającym dokonanie transakcji sprzedaży.

Obrót pomniejszony o kwoty udzielonych rabatów i bonifikat winien być uwidoczniony na paragonie fiskalnym oraz dobowym raporcie fiskalnym. Wnioskodawczyni podała, że udzielane bonifikaty widnieją jedynie w zestawieniu komputerowym. Ponadto Wnioskodawczyni podała, że w raporcie dziennym z kasy fiskalnej przychód jest ewidencjonowany bez pomniejszenia o bonifikatę.

Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy, a także stan faktyczny opisany przez Wnioskodawczynię należy stwierdzić, że bonifikata bezspornie pomniejszać będzie przychód. Jednakże, aby bonifikata mogła być zaewidencjonowana musi być udokumentowana prawidłowym i rzetelnym dowodem księgowym, a za taki uważa się - w przypadku sprzedaży detalicznej, dokonywanej przy zastosowaniu kasy fiskalnej - m.in. fiskalny raport dobowy lub tez zestawienie miesięcznych fiskalnych raportów dobowych.

Bonifikatę będącą rodzajem rabatu, należy zastosować do tej części należności, która naliczana jest w momencie sprzedaży leku, tj. bez uwzględnienia części ceny objętej refundacją. Tak naliczona bonifikata, po pomniejszeniu należnego podatku VAT, stanowi podstawę uprawniającą do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży.

Zatem przychód do opodatkowania należy ustalić w wartości netto (tj. umniejszonej o należny podatek od towarów i usług), pomniejszonej o kwotę bonifikaty. Bonifikata również winna zostać umniejszona o należny od niej podatek od towarów i usług.

Jednakże podkreślić należy, że aby jednak bonifikata mogła w opisany sposób pomniejszać przychód, powinna zostać właściwie udokumentowana.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. opodatkowania otrzymanego rabatu) oraz w części dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnymi pismami.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje