Istota interpretacji:

1. Czy wniesienie przez wnioskodawcę w sposób opisany powyżej aktywów jako aportów (wkładów) do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej spowoduje powstanie po stronie wnioskodawcy jako osoby fizycznej przychodu podatkowego? 2. Jeśli przychód taki powstanie, to w jaki sposób winien zostać ustalony w tej sytuacji dochód do opodatkowania?

• samochodów, zestawów komputerowych, mebli, nieruchomości -jest prawidłowe,
• akcji i udziałów w spółkach kapitałowych -jest nieprawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozważa obecnie rozpoczęcie prowadzenia działalności za pośrednictwem spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej. Wnioskodawca jako osoba fizyczna posiadał będzie pewne aktywa (m.in. samochody, zestawy komputerowe, meble, nieruchomości, akcje, udziały), które planuje wnieść tytułem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej. Aktywa te będą następnie wykorzystywane w prowadzonej działalności. Aktywa zostaną wniesione do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej wg ich wartości rynkowej i wg takiej samej wartości zostaną ujęte w księgach tej spółki. W związku z wniesieniem ww. aktywów wnioskodawca stanie się wspólnikiem spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej i podlegać będzie stosownemu opodatkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy wniesienie przez wnioskodawcę w sposób opisany powyżej aktywów jako aportów (wkładów) do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej spowoduje powstanie po stronie wnioskodawcy jako osoby fizycznej przychodu podatkowego...
2. Jeśli przychód taki powstanie, to w jaki sposób winien zostać ustalony w tej sytuacji dochód do opodatkowania...
   
   

Zdaniem wnioskodawcy wniesienie aktywów (w tym w postaci np. samochodów, zestawów komputerowych, mebli, nieruchomości lub akcji/udziałów w innych podmiotach) jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie rodzi po stronie osoby fizycznej wnoszącej ów wkład obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z następujących względów:

Na wstępie wskazać należy, że spółki osobowe, a w tym także spółka komandytowa oraz komandytowo-akcyjna, nie są samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego. Podatnikami pozostają jej wspólnicy. Do wspólników tych stosuje się przy tym reżimy podatkowe właściwe dla ich statusu prawno-podatkowego, a zatem przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub też przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji rozważając sytuację osoby fizycznej należy się odnieść do regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym zakresie podnieść należy, że zasady opodatkowania wspólników spółek osobowych określa z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób wyczerpujący art. 8 ust. 1 i ust. 2 tejże ustawy. Podkreślić należy, że jest to jedyny przepis w ustawie, który tej kwestii dotyczy. Zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1. rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
2. ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.
   
   

Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu u wspólnika spółki osobowej podlegają jedynie przychody wynikające z działalności spółki (uzyskiwane przez spółkę, a następnie przypisywane każdemu ze wspólników stosownie do jego udziału w zysku spółki - to samo dotyczy zresztą także kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez spółkę i także w odpowiedni sposób odnoszonych do wspólników). Regulacja ta nie obejmuje natomiast innego typu wartości, którym nie można przypisać takiego charakteru. Brzmienie ww. przepisu przesądza zatem o tym, że świadczenie wspólnika do spółki osobowej i świadczenie spółki osobowej do wspólnika (a taką sytuacją jest wniesienie przez wspólnika wkładu do spółki osobowej i uzyskanie przez niego określonego udziału kapitałowego w spółce komandytowej) pozostają poza zakresem opodatkowania. Wniesienie wkładu do spółki osobowej nie jest bowiem związane z działalnością gospodarczą realizowaną przez spółkę i uzyskiwaniem z tego tytułu przychodów podlegających następnie opodatkowaniu na poziomie jej wspólników. Wkład do spółki (niezależnie zresztą od jej charakteru prawnego) stanowi jedynie formę dokapitalizowania podmiotu i ma na celu wyposażenie spółki w gotówkę, czy też w określone składniki majątkowe, które dopiero po wprowadzeniu ich do spółki mogą mieć wpływ na generowanie przez ten podmiot przychodów podlegających opodatkowaniu. Zważywszy na treść art. 8 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, dopiero uzyskane przez spółkę przychody z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej mogą podlegać opodatkowaniu u każdego z jej wspólników stosownie do ich udziału w zyskach podmiotu.

Spółka osobowa (w tym komandytowa oraz komandytowo-akcyjna) nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikiem tym pozostaje wspólnik (tutaj osoba fizyczna). Tym samym dowolny transfer od wspólnika do spółki osobowej musi być z punktu widzenia przepisów o podatku dochodowym (niezależnie od cywilnoprawnych skutków tej czynności) uznany za niebyły. Wniesienie przez wspólnika do spółki osobowej określonej wartości nie oznacza bowiem przeniesienia jej od jednego podmiotu podlegającego opodatkowaniu na inny. Z punktu widzenia regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przeniesiona na spółkę osobową wartość nadal należy do wspólnika, który dokonał wkładu (podatnikiem nadal pozostaje osoba fizyczna i nie staje się nim spółka). Wniesienie przez osobę fizyczną wkładu do spółki osobowej nie ma zatem w aspekcie podatkowym żadnego znaczenia podatkowego, nie powinno zatem rodzić opodatkowania po stronie wspólników tej spółki.

W opinii wnioskodawcy, odnośnie części aportu obejmującej akcje/udziały w spółkach kapitałowych wskazać należy, że art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera wprawdzie zapis, z którego wynika, że do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się także należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit a) ww. ustawy) - ale przepis ten może mieć zastosowanie jedynie do sytuacji typowej sprzedaży czy zamiany papierów wartościowych czy udziałów w spółce. W tym samym bowiem przepisie (art. 17 ww. ustawy) uregulowane są bowiem skutki podatkowe specyficznej formuły zbycia, tj. zbycia polegającego na wniesieniu akcji czy udziałów jako wkładu niepieniężnego do spółki tytułem aportu. Chodzi tutaj o przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, z którego wynika, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Analizując opisane powyżej przepisy należy w pierwszym rzędzie oddzielić i prawnie i podatkowo sytuacje zbycia akcji (udziałów) w formie sprzedaży, zamiany, darowizny itp. od sytuacji zbycia polegającego na wniesieniu wkładu niepieniężnego do spółki. O ile bowiem w przypadku typowej sprzedaży akcji/udziałów można mówić o przychodach, w tym przychodach należnych (tj. wartościach otrzymanych lub postawionych do dyspozycji, czy też wartościach dopiero należnych) - wyrażonych w cenie, to w sytuacji wniesienia wkładu w postaci udziałów oraz papierów wartościowych do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej - cena taka nie występuje. Wspólnicy uzyskują za aport do spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej nie cenę (określoną wartość, która w sposób definitywny zwiększa ich majątek), a jedynie pewien konglomerat praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w takiej spółce, który to konglomerat zresztą może mieć wartość zmienną i nie musi się przekładać np. automatycznie na udział wspólników w zysku takiego podmiotu. Widać zatem, iż konstrukcyjnie zbycie z art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy jest czymś innym aniżeli wniesienie aportu do spółki (niezależnie od jej charakteru). Oba działania stanowią wprawdzie formę zbycia, ale o zupełnie innym charakterze i skutkach. Dał temu wyraz także ustawodawca różnicując obie te sytuacje w przepisach ustaw o podatkach dochodowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy). Natomiast gdyby obie te formuły przeniesienia własności akcji (udziałów) miały być traktowane tak samo, to zbędna byłaby odrębna regulacja podatkowa dotycząca skutków aportu do innego podmiotu (tj. art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy). W tym zakresie przepis dotyczący aportów (art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy) uznać należy zatem za lex specialis, wobec regulacji ogólnej dotyczącej zbywania akcji lub udziałów (tj. wobec art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy). Skoro ustawodawca podatkowy zdecydował się na zastosowanie odrębnych uregulowań prawnych w tym zakresie (co wynika z zupełnie odmiennego charakteru prawnego aportu - regulacje Kodeksu spółek handlowych oraz np. umowy sprzedaży - regulacje prawa cywilnego), to oznacza to, że jego intencją było wyraźne oddzielenie sytuacji, w których podmiot - osoba fizyczna dokonuje aportu, od sytuacji, gdy ekwiwalent za zbyte akcje (udziały) stanowią pieniądze czy wartości pieniężne. Biorąc pod uwagę systematykę ustawy oraz przyjmując racjonalność działania ustawodawcy, należy przyjąć, że sytuacja zbycia akcji przenoszonych jako wkład niepieniężny na inną spółkę podlega normie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.

Z kolei z ww. przepisu art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy wynika, że przychód z kapitałów pieniężnych dla spółki osobowej stanowi nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Przepis ten jasno zatem stanowi, że opodatkowanie po stronie wspólnika - osoby fizycznej mogłoby się pojawić jedynie w przypadku aportu w postaci akcji/udziałów do spółki mającej osobowość prawną, a zatem do spółki z o.o. lub tez do spółki akcyjnej. Z treści w szczególności art. 12 Kodeksu spółek handlowych wynika, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji albo spółka akcyjna w organizacji z chwilą wpisu do rejestru staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółką akcyjną i uzyskuje osobowość prawną. Z tą chwilą staje się ona podmiotem praw i obowiązków spółki w organizacji. Z kolei spółki osobowe pozostają tzw. ułomnymi osobami prawnymi nieposiadającymi osobowości prawnej. Wobec powyższego regulacja z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może mieć zatem zastosowania do sytuacji wniesienia aportu w postaci akcji/udziałów do spółki nieposiadającej osobowości prawnej. Skoro tak, to zakładając racjonalność ustawodawcy uznać by należało, że wkład niepieniężny do spółki osobowej, nieodpowiadający wymogom ani z art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy ani też niemieszczący się w zakresie art. 17 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy, nie rodzi po stronie wspólnika takiej spółki obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wskazać przy tym należy, że brak jest jakiegokolwiek argumentu prawnego czy logicznego przemawiającego za tym, że aporty do spółek posiadających osobowość prawną (tj. spółki z o.o. czy akcyjnej) powinny być rozpatrywane poprzez pryzmat art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zaś aporty do spółek niemających osobowości prawnej (czyli spółek osobowych) poprzez inne regulacje wprowadzające opodatkowanie tego typu transakcji, np. art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Podkreślić przy tym należy, że w prawie podatkowym obowiązuje zakaz interpretacji per analogiam, co wyłącza możliwość zastosowania do tego przypadku podanych powyżej regulacji dotyczących wkładu niepieniężnego do spółek kapitałowych. Wskazać należy przy tym, że zgodnie z treścią art. 217 Konstytucji RP nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. Wobec tego sama ustawa powinna określać zdarzenia posiadające znaczenie podatkowe. W regulacjach normatywnych brak tymczasem jakiegokolwiek wskazania, iż wkład niepieniężny do spółki osobowej rodzi skutki podatkowe, co potwierdza tezę o neutralności podatkowej transakcji.

Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca wskazał:

• postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2007 r. (sygn. 1471/DPR2/423-40/07/AB),
• postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2007 r. (sygn. DF/415-38842/07/FD),
• decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 czerwca 2007 r. (sygn. 1401/BP-I/006-1136/06/KS),
• interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r. (sygn. IPPB1/415-335/08-2/AJ),
• postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 28 września 2007 r. (sygn. DF/415-88923/07/FD),
• postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Ursynów z dnia 21 września 2007 r. (sygn. 1438/DF2/415-73A/289/07/AZ),
• postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 czerwca 2006 r. (sygn. US I/1-415/8/2006),
• decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 listopada 2007 r. (sygn. 1401/BP-I/005-283/07/KS),
• postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu z dnia 14 marca 2007 r. (sygn. PDF I/415-81/06),
• postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgierzu z dnia 16 lutego 2007 r. (sygn. I-3/415/3/07).
  
  

Podsumowując, z powyższych rozważań, zdaniem wnioskodawcy, jednoznacznie wynika, że wniesienie przez osobę fizyczną wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, jaką jest spółka komandytowo-akcyjna, nie będzie się wiązało z powstaniem po stronie tej osoby przychodu podlegającego opodatkowaniu. Nie będzie zatem zachodziła w tej sytuacji konieczność zapłaty przez wspólnika jakiekolwiek podatku, dla którego podstawę stanowić będzie aport aktywów do spółki komandytowo-akcyjnej.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna, w myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037) są spółkami osobowymi.

W myśl art. 3 ww. Kodeksu, przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób.

Wkład w postaci samochodów, zestawów komputerowych, mebli oraz nieruchomości w momencie jego wniesienia do spółki osobowej nie rodzi u wspólnika wnoszącego wkład, jak również u pozostałych wspólników żadnych skutków w podatku dochodowym, gdyż nie wiąże się z odpłatnym zbyciem tychże składników majątku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl wyżej wskazanego przepisu do źródeł przychodów zalicza się odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści art. 10 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy wynika jednak, iż przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie stanowi także źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy tj. kapitałów pieniężnych, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wnoszenia wkładu niepieniężnego do spółek posiadających osobowość prawną, albo wkładów do spółdzielni. Nie ma natomiast zastosowania do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej.

Również analizując regulacje zawarte w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w świetle którego za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach, brak jest podstaw do kwalifikacji tego typu zdarzenia jako przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci ww. składników majątku do spółki osobowej, nie rodzi u wspólnika wnoszącego wkład żadnych skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, w momencie jego wniesienia, gdyż czynność ta nie generuje przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie uznać należy zaprawidłowe.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do źródeł przychodów zalicza się kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Jak wynika z cytowanego powyżej przepisu przychód z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych powstaje już w momencie przeniesienia własności tych udziałów (akcji) na ich nabywcę - niezależnie od daty faktycznej zapłaty.

Przez odpłatne zbycie należy rozumieć wszystkie przypadki, w których następuje zmiana właściciela udziałów (akcji) w spółce kapitałowej. A zatem zasadnym jest uznanie, iż w momencie wniesienia w formie wkładu niepieniężnego udziałów, czy też akcji w spółkach mających osobowość prawną do spółki osobowej następuje ich odpłatne zbycie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wniesienie przez wnioskodawcę, w formie wkładu niepieniężnego, udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych do spółki osobowej jest równoznaczne z odpłatnym zbyciem udziałów (akcji), następuje bowiem zmiana właściciela tych udziałów (akcji), a wnoszący otrzymuje w zamian udziały w spółce osobowej, odpowiadające wartości wnoszonych udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych.

W konsekwencji, w momencie objęcia udziałów w spółce osobowej w zamian za udziały (akcje) wniesione w formie wkładu niepieniężnego po stronie wnioskodawcy powstaje przychód, o którym mowa w powołanym wyżej art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kwota odpowiadająca wartości otrzymanego wkładu w spółce osobowej stanowi w tym przypadku przychód, natomiast kosztem uzyskania tego przychodu będą wydatki poniesione na nabycie wniesionych udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych.

Zgodnie z przepisem art. 30b ust. 1 ww. ustawy od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Wskazanie co do sposobu obliczenia dochodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) zawiera art. 30b ust. 2 ww. ustawy. Oblicza się go jako różnicę między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi w zależności od sposobu nabycia udziałów (akcji) - w zamian za wkład niepieniężny lub za gotówkę - odpowiednio na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Dochód ten powstanie w dacie wniesienia udziałów (akcji) i będzie opodatkowany (jak już wskazano powyżej) 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, który należy wykazać w odrębnym zeznaniu PIT-38.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Powołane przez wnioskodawcę interpretacje organów podatkowych wydane zostały w indywidualnych sprawach podmiotu, który wystąpił o ich wydanie i nie są wiążące dla tutejszego organu podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.