Istota interpretacji:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży budynku mieszkalnego w 2009r. oddanego do użytku w 2007r. po zameldowaniu i przemieszkaniu w tym budynku pełnych 12 miesięcy (1 rok) będzie podlegał zwolnieniu od podatku na podstawie tzw. ulgi meldunkowej ?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w 1995r. w drodze przetargu prowadzonego przez komornika sądowego nabyła działkę budowlaną na użytkowanie wieczyste wraz z rozpoczętą budową z przeznaczeniem na pawilon mieszkalno-usługowy. Od 1995r. do 2000r. został wybudowany budynek w stanie surowym zamkniętym. W latach 2001-2006 prowadzone były prace wykończeniowe wewnątrz budynku. Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż w dniu 11 grudnia 2006r. zawiadomiła Inspektorat Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy. W dniu 2 stycznia 2007r. otrzymała potwierdzenie przyjęcia obiektu budowlanego do użytku. Z dniem 1 czerwca 2007r. zasiedliła budynek, przy czym jak podkreśliła pozostawała pod wcześniejszym adresem zameldowania. Z dniem 25 lipca 2008r. wnioskodawczyni zameldowała się na pobyt stały w przedmiotowym budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Gdyby sprzedaż budynku nastąpiła w 2009r. po zameldowaniu i przemieszkaniu w nim pełnych 12 miesięcy (1 rok) czy wnioskodawczyni będzie przysługiwała tzw. ulga meldunkowa i tym samy będzie zwolniona od podatku dochodowego ...
Czy przy ewentualnym wejściu nowej ustawy podatkowej w dalszym ciągu wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z ulgi meldunkowej po spełnieniu wymaganych warunków ...

Zdaniem wnioskodawczyni, w świetle obecnie obowiązującej ustawy, która dotyczy ulgi meldunkowej po przemieszkaniu pełnych 12 miesięcy od daty zameldowania jest zwolniona od podatku dochodowego przy ewentualnym zbyciu budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest - z zastrzeżeniem ust. 2 - odpłatne zbycie m.in.:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. Oznacza to zarazem, iż nowe zasady opodatkowania mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007r.

W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie momentu, od którego należy liczyć bieg pięcioletniego okresu wskazanego w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje kwestii własności nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny przedmiot własności. Budynki trwale związane z gruntem stanowią część składową gruntu i na mocy art. 47 § 1 nie mogą być odrębnymi przedmiotami własności. Z powyższego wynika jednak, że budynek tylko wówczas nie stanowi odrębnego przedmiotu własności, jeżeli posiadaczowi gruntu, na którym jest wzniesiony przysługuje prawo własności tego gruntu. Zgodnie natomiast z art. 235 Kodeksu cywilnego właścicielem budynku mieszkalnego wybudowanego na działce gruntu oddanej w użytkowanie wieczyste jest użytkownik wieczysty działki gruntu. W tym przypadku prawo własności budynku mieszkalnego związane jest z prawem użytkowania wieczystego gruntu i prawa te mogą być sprzedawane tylko razem. Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym, którego przedmiotem może być grunt stanowiący własność Skarbu Państwa, gminy lub związku międzygminnego. Zakres i sposób określenia treści prawa wieczystego użytkowania zbliża je do prawa własności dzięki wyraźnym odesłaniom zawartym w art. 234 i art. 237 ustawy Kodeks cywilny.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że prawo wieczystego użytkowania gruntu jest specyficzną formą władania nieruchomością, do której odnoszą się pewne ograniczenia. Najistotniejsze jest to, które reguluje własność wzniesionych na nim budynków. Otóż budynek wybudowany na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym, stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności czyli odrębną nieruchomość budynkową. Oznacza to, iż w przypadku sprzedaży okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wyżej powołanej ustawy należy liczyć odrębnie dla gruntu będącego w użytkowaniu wieczystym - (od daty nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu) i odrębnie dla budynku wybudowanego na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym - (od daty wybudowania budynku). W przypadku zatem sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i budynku trwale z tym gruntem związanego, źródłem przychodu jest odrębnie sprzedaż prawa do gruntu i odrębnie sprzedaż budynku jako nieruchomości, dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa, bądź wybudowanie budynku. Okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wyżej powołanej ustawy jest zatem liczony odrębnie - od daty nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu i od daty wybudowania budynku.W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z rozpoczętą budową nabyła w 1995r. Budynek mieszkalny wybudowany na tej działce został oddany do użytkowania w dniu 2 stycznia 2007r., co oznacza, iż z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży przedmiotowego budynku.Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym wzniesiono budynek nie podlega opodatkowaniu, ponieważ od końca roku, w którym nabyto prawo wieczystego użytkowania gruntu upłynęło 5 lat. Natomiast planowane w 2009r. odpłatne zbycie budynku nastąpi przed upływem 5 lat liczonych od końca roku, w którym nastąpiło jego wybudowanie co oznacza, iż przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego budynku będzie stanowić źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na zasadach obowiązujących po 1 stycznia 2007r.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż ocena skutków podatkowych planowanej sprzedaży przedmiotowego budynku mieszkalnego jest i będzie dokonywana w niniejszej interpretacji w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2008r. Organ podatkowy nie zna bowiem w momencie wydawania interpretacji przepisów jakie będą obowiązywały w 2009r. ani przepisów przejściowych. I tak stosownie do art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania. Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Wobec powyższego, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

• okres zameldowania na pobyt stały nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
• w terminie 14 dni od dnia odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Jeżeli zatem zostaną spełnione powyższe warunki wnioskodawczyni przysługuje prawo do zwolnienia przychodu ze sprzedaży budynku mieszkalnego w trybie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy (tzw. ulga meldunkowa).

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni w przedmiotowym budynku mieszkalnym zameldowała się na pobyt stały z dniem 25 lipca 2008r. Wnioskodawczyni planuje sprzedać przedmiotowy budynek w 2009r. czyli jak sama wnioskodawczyni sugeruje po zameldowaniu i przemieszkaniu w tym budynku pełnych 12 miesięcy. Tym samym oznaczałoby to, że jeżeli w 2009r. do sprzedaży nieruchomości nabytej w 2008r. stosować się będzie przepisy obowiązujące w 2008r., to sprzedaż przedmiotowego budynku planowana przez wnioskodawczynię dopiero po upływie 12 miesięcy od dnia, kiedy w tym budynku zameldowała się na pobyt stały spełniłaby warunek dwunastomiesięcznego okresu zameldowania zbywcy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jeżeli w terminie 14 dni od zbycia budynku mieszkalnego złożyłaby we właściwym urzędzie skarbowym stosowne oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia, wówczas przychód uzyskany przez wnioskodawczynię ze sprzedaży budynku mieszkalnego korzystać mógłby ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy. W przypadku nie spełnienia powyższego warunku, sprzedaż przedmiotowego budynku mieszkalnego stanowiłaby źródło przychodu podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie zasad określonych w art. 30e ww. ustawy.

W tym stanie rzeczy stanowisko wnioskodawczyni należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.