Istota interpretacji:

Czy sprzedając grunty rolne nabywcy lub dzieląc je na mniejsze o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha - sprzedając je kilku nabywcom - Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 lutego 2003 r. Wnioskodawca przystąpił wraz z małżonką do licytacji nieruchomości, położonej w gminie O, której w dniu 15 września 2003 r. Sąd Rejonowy postanowił udzielić przybicia nieruchomości dłużnika - działek o nr 2(…) i 2(…) o pow. 4,52 ha, będących przedmiotem przetargu w dniu 28 lutego 2003 r. na rzecz Wnioskodawcy i Jego żony.

W dniu 15 grudnia 2004 r. postanowieniem Sądu Rejonowego nastąpiło ostateczne przesądzenie własności nieruchomości, w skład której wchodzą:

• grunty orne V kl. O pow. 2,0600 ha,
• lasy o pow. 0,5 ha,
• nieużytki o pow. 1,96 ha.

W dniu 6 września 2006 r. - w ramach współwłasności małżeńskiej - zostały zakupione grunty rolne, sąsiadujące (działka nr 2…) o pow. 0,55.67 ha - stanowiące rolę, w skład której wchodzą:

Wg wypisu z rejestru gruntów z dnia 25 kwietnia 2007 r. wynika, że grunty stanowiące przedmiotową nieruchomość sklasyfikowane są jako użytki rolne, klasy III, IV i V oraz lasy i nieużytki. Od wyżej wymienionych gruntów był opłacany podatek rolny (decyzją Burmistrza Miasta i Gminy).

Wnioskodawca podał, iż charakter użytkowania gruntu nie zmienił się, a grunty nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu jest podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast Jego żona nie prowadzi działalności gospodarczej.

Powyższe grunty wraz z żoną Wnioskodawca nabył do majątku wspólnego z myślą o zagospodarowaniu w przyszłości pod budowę domu na zasadach siedliska (stworzenie wybiegu dla koni i stawów), a dodatkowy zakup gruntu rolnego w 2006 r. miał doprowadzić do uzyskania powierzchni pozwalającej na stworzenie takiego siedliska. Według przepisów gminnych co roku wielkość siedliska jest mierzona i dopasowywana do średniej areału w gospodarstwie rolnym. W związku z tym, że tendencja jest wzrostowa Wnioskodawca wraz z żoną nie był w stanie osiągnąć pułapu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy sprzedając powyższe grunty rolne jednemu nabywcy lub dzieląc je na mniejsze o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha - sprzedając je kilku nabywcom - Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa nieruchomość jest majątkiem prywatnym nabytym na własne potrzeby, nie zaś z przeznaczeniem na działalność handlową. Zatem jej sprzedaż nie może być uznana za działalność handlową podlegającą opodatkowaniu. Skoro więc sprzedaż przedmiotowych gruntów nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie mają zastosowania przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, który wnosi, że zwolnione od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca podał, iż w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy, gospodarstwo rolne oznacza gospodarstwo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej.

Wnioskodawca uważa, że mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż ze zwolnienia przychodów ze sprzedaży gruntów od zryczałtowanego podatku dochodowego uwarunkowane zostało następującymi przesłankami:

• grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne,
• muszą stanowić gospodarstwo rolne - tj. będą własnością osoby fizycznej obszaru gruntów o łącznej pow. co najmniej 1 ha lub jego części składowej,
• grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży charakteru rolnego (cel nabycia nieruchomości winien wynikać z aktu notarialnego).

W związku z tym, Wnioskodawca uważa, że należy uznać, iż przy sprzedaży zostałaby zachowane powyższe warunki i przychód uzyskany ze sprzedaży byłby zwolniony z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 28 cytowanej ustawy, zwolnione od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie to nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji gospodarstwa rolnego. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej.

Z przedstawionych przepisów wynika zatem, iż kluczowe znaczenie do uznania gospodarstwa za rolne na potrzeby zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 28 ma klasyfikacja gruntów wchodzących w skład gospodarstwa uzewnętrzniona w ewidencji gruntów prowadzonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r. Nr 38, poz. 454) oraz załącznikiem Nr 6 tego rozporządzenia.

Stosownie zatem do klasyfikacji wynikającej z § 68 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do użytków rolnych, które na podstawie art. 2 ust. 1 w związku z art. 1 ustawy o podatku rolnym wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, zalicza się grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy.

Wchodzące również w skład gospodarstwa rolnego na podstawie wyżej wskazanych przepisów ustawy o podatku rolnym grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych sklasyfikowane zostały w przepisach rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do odrębnej od użytków rolnych grupy użytków gruntowych nazwanej "grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione". Według § 68 ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grupa użytków gruntowych grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzieli się na lasy i grunty zadrzewione i zakrzewione.

Mając zatem na uwadze wskazaną definicję gospodarstwa rolnego i cytowane przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stwierdzić należy, iż grunty oznaczone jako lasy i grunty leśne nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, gdyż nie są ani użytkami rolnymi, ani gruntami zadrzewionymi i zakrzewionymi na użytkach rolnych. Tym samym przychód ze sprzedaży tego rodzaju gruntów nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią przywołanych przepisów prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od wystąpienia następujących przesłanek:

• zbywane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,
• muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będące własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,
• grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru. Utrata charakteru rolnego lub leśnego gruntu następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia.

Faktyczne przekształcenie sposobu użytkowania gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy lub innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu, nawet wówczas, gdy nieruchomość taka umiejscowiona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako nieruchomość położona na terenach upraw rolnych. Okoliczność, czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego, podlega weryfikacji przez urząd skarbowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego.

Reasumując należy stwierdzić, że przychód uzyskany ze sprzedaży gruntów, które w myśl wyżej cytowanych przepisów nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód ze sprzedaży tej części nieruchomości, która w myśl ww. przepisów wchodzi w skład gospodarstwa rolnego nie podlega opodatkowaniu tylko w przypadku, gdy w wyniku sprzedaży grunty nie utracą rolnego charakteru.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 2 grudnia 2008 r. nr ILPP2/443-821/08-2/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje