Wniosek zawierał braki formalne, w związku z czym pismem z dnia 18 września 2008 r. nr ILPB2/436-69/08-2/MK, ILPB1/415-495/08-2/RP Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wezwał do jego uzupełnienia.

Wezwanie doręczono w dniu 22 września 2008 r., wniosek uzupełniono w dniu 24 września 2008 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył w drodze dziedziczenia po swoim ojcu udział w 1/3 własności kamienicy. Pomiędzy śmiercią ojca (2 lipca 2007 r.), a uzyskaniem przez Wnioskodawcę stwierdzenia nabycia spadku (uprawomocnienie się w dniu 28 marca 2008 r. postanowienia Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 6 marca 2008 r.) minęło około 8 miesięcy. W tym czasie kamienica przynosiła dochód (dochód przed opodatkowaniem plus VAT), który w części przypadającej zmarłemu (1/3) został odkładany przez pozostałych współwłaścicieli i przekazany Wnioskodawcy w całości po uprawomocnieniu się postanowienia o nabyciu spadku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od ww. kwot za opisany powyżej okres?
2. Czy też podatek ten zastępuje podatek od spadków i darowizn, z którego po dopełnieniu formalności Wnioskodawca został zwolniony?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, pożytki z rzeczy (czynsz najmu z wynajmowanych lokali) w okresie pomiędzy otwarciem spadku (śmiercią spadkodawcy) a nabyciem spadku (stwierdzeniem nabycia spadku prawomocnym postanowieniem sądu) dla spadkobiercy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a wchodzą natomiast do wartości masy spadkowej i podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W myśl art. 924 ww. ustawy spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi czwartej tej ustawy. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego).

Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę.

Zgodnie z art. 679 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) w razie przeprowadzenia dowodu, że spadek w całości lub w części nabyła inna osoba niż wskazana w prawomocnym postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, sąd spadku, zmieniając to postanowienie, stwierdzi nabycie spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

Zatem Wnioskodawca w drodze dziedziczenia po swoim ojcu nabył ipso iure (z mocy prawa) udział w 1/3 własności kamienicy już z chwilą śmierci ojca. Zaś prawomocne postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku przez Wnioskodawcę jedynie fakt ten potwierdziło ex tunc (z mocą wsteczną).

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, 1514 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego.

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W efekcie pożytki z rzeczy (czynsz najmu z wynajmowanych lokali) przypadające za okres od śmierci ojca (otwarcia spadku czyli nabycia spadku) do uprawomocnienia się postanowienia, nie wchodzą w skład spadku (masy spadkowej), a przypadają już spadkobiercy czyli Wnioskodawcy, będącemu współwłaścicielem nieruchomości ustalonym ex tunc (z mocą wsteczną).

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Zatem czynsz najmu z wynajmowanych lokali przypadający za okres od śmierci ojca do uprawomocnienia się postanowienia, nie będzie podlegać podatkowi od spadków i darowizn. W efekcie zastosowanie będzie miała ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z wyrażającym zasadę powszechności opodatkowania art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 6 wymienia się: najem, podnajem, dzierżawę, poddzierżawę oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawę, poddzierżawę działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy przy określaniu przychodów z tytułu umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze, których przedmiotem nie są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się odpowiednio, z tym że opłaty ponoszone przez najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub wydzierżawiającego w dniu zapłaty.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Z uwagi na to, iż z chwilą śmierci ojca Wnioskodawca stał się współwłaścicielem przedmiotowej kamienicy, czynsz należny od chwili zgonu spadkodawcy z tytułu wynajmu mieszczących się w niej lokali przysługuje Wnioskodawcy. Podatek od spadków i darowizn jest pobierany od wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych (czysta wartość) ustalonych według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia (czyli śmierci ojca). Zatem czynsz, który jest wymagalny po dacie zgonu, nie wchodząc w skład spadku (masy spadkowej), nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. W efekcie uwzględniając art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przedmiotowe kwoty czynszu należne za okres od śmierci ojca do uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w zakresie zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego opodatkowania podatkiem dochodowym od spadków i darowizn został rozstrzygnięty pismem z dnia 10 października 2008 r. nr ILPB2/436-69/08-4/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje