W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 01 czerwca 2008r. Gmina Miejska podwyższa stawki czynszu dla najemców mieszkań gminnych. Najemcy z 3-miesięcznym wyprzedzeniem otrzymali zawiadomienie o nowej wysokości stawki czynszu. Równocześnie otrzymali informację o możliwości wnioskowania o bonifikatę w zakresie wysokości czynszu. Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, gminnym zasobie mieszkaniowym i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. 2005r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) Rada Miasta podjęła uchwałę dnia 24 października 2007r. dająca możliwość stosowania obniżek czynszu ze względu na wysokość dochodu gospodarstwa domowego najemcy. Wykaz możliwych wysokości bonifikat wnioskujący o bonifikatę przedkłada w załączeniu. Bonifikata udzielona jest na okres 12 miesięcy z możliwością jej przedłużenia, gdy dany najemca dalej spełnia kryterium dochodowe. W wypadku poprawy sytuacji materialnej najemcy, następuje podwyższenie stawki czynszu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielenie bonifikaty, w wyniku której zostanie wyliczona nowa, niższa stawka za eksploatację mieszkania dla wnioskującego najemcy, oznacza powstanie u najemcy dochodu podlegającego opodatkowaniu oraz czy wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia PIT-8C z informacją o kwocie obniżki opłaty eksploatacyjnej?

Zdaniem wnioskodawcy udzielenie bonifikaty jest elementem ustalania stawki eksploatacyjnej przez właściciela publicznego zasobu mieszkaniowego, podobnie jak elementem mającym wpływ na wysokość stawki jest lokalizacja i wyposażenie techniczne mieszkania, w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, gminnym zasobie mieszkaniowym i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych momentem powstania dochodu do opodatkowania nie jest moment powstania należności kwoty pieniężnej lecz moment rzeczywistego otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika kwoty. Jest to zasada "kasy". Najemcy nie jest zwracana różnica wynikająca z przysługującej bonifikaty, w takim wypadku niewątpliwie byłby to dochód do opodatkowania, a udzielona bonifikata jedynie pomniejsza naliczoną stawkę eksploatacyjną w okresie jej przyznania. Podobna sytuacja występuje kiedy klient kupuje towary np. w trakcie sezonowej obniżki cen lub kupuje usługę np. wymianę opon czy ustawienie świateł w samochodzie z bonifikatą. W takich wypadkach sprzedawca czy zakład usługowy nie wystawia PIT-8C klientowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy wynika natomiast, że źródłem przychodów są "inne źródła".

Za przychody z innych źródeł, zgodnie z dyspozycją art. 20 ust. 1 ustawy uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Przedstawiony katalog jest katalogiem otwartym o czym świadczy użycie sformułowania "w szczególności". Oznacza to, że o przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Istota bowiem przychodu podatkowego polega właśnie na tym, że ma on charakter trwałego przysporzenia w majątku podatnika. Świadczeniodawca wyrażając wolę nieodpłatnego przekazania świadczenia świadczeniobiorcy i w konsekwencji świadczenie to przekazując, powoduje, że świadczeniobiorca osiąga korzyść majątkową.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż najemcy mieszkań gminnych otrzymali od wnioskodawcy z trzymiesięcznym wyprzedzeniem zawiadomienie o nowej wysokości stawki czynszu. Równocześnie otrzymali informację o możliwości wnioskowania o bonifikatę w zakresie wysokości czynszu, dającą możliwość stosowania obniżek czynszu ze względu na wysokość dochodu gospodarstwa domowego najemcy. Bonifikata udzielona zostanie na okres 12 miesięcy z możliwością jej przedłużenia, gdy dany najemca dalej będzie spełniał kryterium dochodowe. W wypadku gdy jego sytuacja materialna dozna poprawy w tym momencie następuje podwyższenie stawki czynszu.

Zatem z powyższego wynika, iż udzielona bonifikata nie będzie miała charakteru umorzenia należności czynszowych i nie będzie powodowała przysporzenia majątkowego po stronie najemcy. Bonifikata nie zostanie udzielona ze względu na już wynikające zadłużenia w spłacie czynszu przez najemców. W wyniku zastosowania bonifikaty zostaną zmienione stawki czynszu. Zmiana wysokości stawek czynszu przez wnioskodawcę w stosunku do pierwotnych kwot mieścić się będzie w zasadzie swobody kształtowania decyzji wydawanych przez wnioskodawcę i nie będzie wywoływać skutków podatkowych.

W świetle powołanych przepisów należy uznać, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym kwota bonifikaty w zakresie wysokości czynszu nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc wnioskodawca nie będzie miał obowiązku sporządzania informacji PIT-8C dla osób, które otrzymają bonifikatę.

W związku z powyższym należy uznać stanowisko wnioskodawcyza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.