W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość - działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym, która stanowi własność wspólną małżeńską. Małżonkowie nie są w nim zameldowani na pobyt stały, ale są tam zameldowani od wielu lat na pobyt czasowy.Działkę budowlaną kupili w 1997r. a w 1998r. rozpoczęli na niej budowę budynku mieszkalnego. W dniu 10 lipca 2003r. uzyskali z urzędu gminy potwierdzenie przyjęcia budynku do użytkowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jakim obowiązkom podatkowym będą podlegać małżonkowie jeśli sprzedadzą wspólną nieruchomość w dniu 01 lipca 2008r.?

Zdaniem wnioskodawcy datą nabycia nieruchomości jest data zakupu działki i to ona warunkuje zasady ustalania zobowiązania podatkowego w przypadku sprzedaży nieruchomości. Ponieważ małżonkowie posiadają nieruchomość dłużej niż 5 lat uważają, że nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - wartość zobowiązania podatkowego równa jest 0 zł. Data uzyskania pozwolenia na użytkowanie nie ma znaczenia dla wyliczenia tego 5-letniego okresu posiadania nieruchomości.
Za nielogiczne wnioskodawca uznaje uzasadnienie, że właściwym terminem do wyliczania okresu posiadania nieruchomości byłby termin uzyskania przez małżonków pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, bo wówczas działka - bez względu na ewentualny termin sprzedaży całej nieruchomości - wcale nie podlega opodatkowaniu, ponieważ małżonkowie posiadają ją dłużej niż 5 lat i zobowiązanie podatkowe wynosi 0 zł; natomiast budynek mieszkalny/dom podlegałyby opodatkowaniu 10% PIT jeśli zostanie sprzedany przed upływem 5 lat od końca roku, w którym został przekazany do użytkowania - czyli przed dniem 01 stycznia 2009r. - zobowiązanie podatkowe wynosiłoby wartość budynku x 10%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Od 1 stycznia 2007r. zmieniły się zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości. Jednakże zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w w/w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego należy odnieść się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (j. t. Dz. U. z 1964r., Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 ustawy nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie natomiast do treści art. 48 powyższej ustawy budynki stanowią część składową gruntu (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie) i jako takie nie mogą być przedmiotem odrębnej własności. Tak więc pojęcie sprzedaży nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z powyższym, datą nabycia nieruchomości jest zawsze data nabycia gruntu bez względu na to, kiedy został lub zostanie wzniesiony na tym gruncie budynek.

Zgodnie z powyższym bieg terminu pięcioletniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że wnioskodawca wraz z żoną jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości od 1997r., zatem pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z końcem 2002r.

Reasumując, przychód z planowanej w 2008r. sprzedaży nabytej w 1997r. nieruchomości wraz z wybudowanym na niej budynkiem mieszkalnym nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.