W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w 1997r. nabył nieruchomość od komornika sądowego. Zaznaczył, iż w miesiącu lipcu i sierpniu 2005r. w części budynku prowadził działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym zryczałtowanym. Przy czym wnioskodawca podkreślił, iż nieruchomość ta nie była ujęta w ewidencji środków trwałych i nie dokonywano od jej wartości odpisów amortyzacyjnych. W marcu 2008r. wnioskodawca sprzedał przedmiotową nieruchomość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym wystąpi obowiązek uiszczenia podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości przyjmując, że od chwili jej zakupu minęło 10 lat?

Wnioskodawca uważa, iż nie wystąpi podatek dochodowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów
4. innych rzeczy,
   - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane - w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
   
   

W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości upłynęło 5 lat, sprzedaż tych nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, iż użyty w ww. przepisie termin "nabycie" oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości jest nabycie własności nieruchomości od komornika sądowego w toku egzekucji sądowej.
Sposób i tryb nabycia nieruchomości na własność od komornika sądowego w toku egzekucji sądowej uregulowany jest przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.)
Również na tle rozpatrywanej sprawy wymaga wyjaśnienia znaczenie wyrażenia "nieruchomość", użytego w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w przepisach ww. ustawy i w tej kwestii należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Przepis art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm) stanowi, iż nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki z gruntem trwale związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Prawo polskie wyróżnia więc trzy rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, części budynków (lokalowe). Stąd też znaczenie nieruchomości użyte w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, należy traktować w szerokim tego słowa znaczeniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca w 1997r. nabył od komornika sądowego nieruchomość, natomiast sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpiła w marcu 2008r. Oznacza to, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Wobec powyższego sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w 2008r. nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychód uzyskany przez wnioskodawcę ze sprzedaży w 2008r. nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Bez znaczenia dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje przy tym, że w 2005r. w części budynku wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów powołanego na wstępie art. 10 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności z dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jak wynika bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy do którego odsyła powołany wyżej przepis przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1. środkami trwałymi,
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3. wartościami niematerialnymi i prawami
   - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
   
   

Wnioskodawca wskazał jednoznacznie, że zbywana nieruchomość pomimo prowadzenia w niej działalności gospodarczej nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych i nie dokonywano od jej wartości odpisów amortyzacyjnych. Oznacza to, że przychodu z jej zbycia nie kwalifikuje się jako przychodu z działalności gospodarczej, lecz jako przychód z odpłatnego zbycia o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznaćza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 2a.