Istota interpretacji:

obowiązek dokonania przeksięgowań w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów w związku z wynajmem składnika majątku zakupionego i zakwalifikowanego jako towar handlowy

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 24 czerwca 2008r. wezwano do jego uzupełnienia. W dniu 02 lipca 2008r. do tut. Biura wpłynął uzupełniony wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej zajmuje się sprzedażą używanych samochodów kupowanych zarówno w kraju jak i za granicą. W dniu 04 listopada 2007r. kupił w Niemczech samochód osobowy z zamiarem jego sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z nabyciem ww. samochodu zapłacił akcyzę oraz otrzymał zaświadczenie VAT - 25 wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego potwierdzające brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia powyższego środka transportu. Samochód został zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10 jako towar handlowy. Ponieważ do dnia 31 grudnia 2007r. nie udało się sprzedać ww. samochodu wykazał go również w spisie towarów handlowych na koniec roku. W związku z trudnościami związanymi ze sprzedażą ww. samochodu w celu ograniczenia strat związanych z utratą jego wartości, postanowił go wynająć. Samochód został zarejestrowany 07 stycznia 2008r. i wynajęty. W dniu 03 marca 2008r. samochód został sprzedany.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m. in., iż przedmiotowy samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ze względu na jego przeznaczenie do odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy w związku z podjętą decyzją w sprawie wynajmu ww. samochodu należało dokonać przeksięgowań w podatkowej księdze przychodów...

(pytanie to oznaczono we wniosku nr 1)

Zdaniem wnioskodawcy w przedstawionym przypadku nie należy dokonywać przeksięgowań w podatkowej księdze przychodów i rozchodów ponieważ nie zmieniło się przeznaczenie zakupionego samochodu i nadal jest on towarem handlowym przeznaczonym do sprzedaży w stanie nieprzerobionym, który zdefiniowany jest w § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są zobowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Stosownie do treści § 3 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

O tym, które składniki majątku będą towarami handlowymi a które nie, decyduje sam podatnik z uwzględnieniem charakteru prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wnioskodawca wskazał, iż w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zajmuje się handlem używanymi samochodami. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż jeżeli wnioskodawca zakupił przedmiotowy samochód w ramach prowadzonej działalności w celu jego odsprzedaży stanowi on niewątpliwie towar handlowy.

Przepisy podatkowe nie zawierają zakazu wynajmu towaru handlowego. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wynajęty przez wnioskodawcę samochód nie utracił waloru towaru handlowego - wykazany został bowiem jako towar w remanencie na koniec roku podatkowego a okres jego wynajmu był stosunkowo krótki (po niespełna dwóch miesiącach został bowiem sprzedany). Nie został także wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie wystąpił obowiązek dokonywania żadnych przeksięgowań w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Jednocześnie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Zatem przychód uzyskany przez wnioskodawcę z wynajmu ww. samochodu stanowiącego towar handlowy, będzie przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej i jako taki winien być również zaewidencjonowany w prowadzonej przez wnioskodawcę podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 8 "Pozostałe przychody".

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.