W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 06 czerwca 2001r. zakupił wspólnie z żoną działkę, na której 29 grudnia 2001r. rozpoczął budowę domu jednorodzinnego. Budowa została zakończona w 2006r. na podstawie zawiadomienia z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 25 maja 2006r o przyjęciu do użytkowania. Wnioskodawca zamierza sprzedać dom i w lutym tego roku podpisuje umowę przedwstępną sprzedaży domu. W maju 2008r. zamierza podpisać umowę notarialną warunkową, a miesiąc później umowę przeniesienia własności, czyli dom nie będzie już jego własnością w maju 2008 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zaistnieje podatek dochodowy od osób fizycznych za zbycie nieruchomości w opisanym zdarzeniu?

Zdaniem wnioskodawcy podatek dochodowy nie powinien wystąpić.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenie przyszłego uznaje się za prawidłowe

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przedmiotowej sprawie podstawową kwestią jest ustalenie momentu nabycia nieruchomości w przypadku gdy w 2001r. został zakupiony grunt, a w 2006r. został oddany do użytku wybudowany na tym gruncie dom. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, w związku z czym należy odnieść się do definicji nieruchomości zawartej w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 §1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntami związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne u rządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. (art. 47 § 1 k.c.)

Mając na uwadze powyższe przepisy Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, iż w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzec z (nieruchomość). Datą nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest w takim wypadku data nabycia gruntu, nie zaś data wybudowania budynku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca wraz z żoną nabył w 2001r. grunt, na którym później wzniesiono budynek mieszkalny. Oznacza to że nabycie nieruchomości, którą wnioskodawca zamierza sprzedać, miało miejsce w 2001r.

Jak wynika z przepisów i przedstawionego stanu faktycznego nabycie nieruchomości nastąpiło z chwilą nabycia gruntu w 2001r a zatem minęło 5 lat od końca roku podatkowego, w którym miało miejsce nabycie nieruchomości. Zatem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie jest źródłem przychodu wymienionym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym podatek dochodowy z tytułu jej sprzedaży nie występuje.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko wnioskodawcy należy uznaćza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.