W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna prowadzi działalność w zakresie prowadzenia klubu sportowego koszykówki męskiej. Działalność klubu obejmuje m.in. organizowanie meczów koszykówki w ramach Polskiej Ligii Koszykówki jak również w ramach Ligii Europejskich. Organizacja meczów polega na zorganizowaniu i nadzorowaniu imprezy masowej zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 99, poz. 663) o bezpieczeństwie imprez masowych. Mecze rozgrywane przez drużynę Spółki odbywają się w wynajętym obiekcie sportowym. Udział kibiców w imprezie masowej potwierdzany jest poprzez wykupienie numerowanego biletu wstępu, za który to bilet Spółka pobiera zapłatę w zależności od sektora hali sportowej. Dodatkowo istnieje możliwość zakupu karnetów na wszystkie odbywające się w sezonie mecze przez osoby indywidualne lub podmioty gospodarcze na podstawie umowy lub poprzez zamówienie jednostkowe. Odpłatnością za bilety jak i karnety są zarówno wartości pieniężne jak ekwiwalentne usługi lub towary określone odrębnie w umowie zwanej umową barterową. Obiekty sportowe, w których odbywają się mecze, posiadają wyłącznie miejsca numerowane podzielone na sektory. Sprzedaż zarówno biletów jak i karnetów jest ściśle ewidencjonowana, z przyporządkowaniem do oznakowanego miejsca siedzącego. W obiektach sportowych nie jest pozostawiona żadna wolna przestrzeń, nie sprzedaje się i nie udostępnia tzw. "miejsc stojących". W celu pozyskiwania nowych sponsorów lub uhonorowania zasłużonych dla Spółki osób i jednostek, w ramach reklamy lub też w ramach udostępniania informacji prasowych dla dziennikarzy, część biletów na poszczególne mecze Spółka ma zamiar przekazywać nieodpłatnie. Na osobach obdarowanych biletami na miejsca siedzące nie będzie ciążył obowiązek wykonania żadnego świadczenia wzajemnego. Każdy z przekazywanych nieodpłatnie biletów będzie określony co do ceny jednostkowej oraz osoby obdarowanej. Zestawienie przekazanych nieodpłatnie biletów stanowić będzie część rozliczenia dokonanej sprzedaży po każdej zakończonej imprezie sportowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy przekazanie nieodpłatne biletów upoważniających do wstępu na organizowaną przez Spółkę imprezę sportową stanowi nieodpłatne świadczenie czy jest darowizną rzeczową?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jako wykonawca usług polegających na organizacji meczów sportowych, przy przekazywaniu nieodpłatnych biletów, karnetów, świadczy nieodpłatne świadczenia. Bilet stanowi potwierdzenie miejsca na imprezie sportowej, nie jest samoistnym towarem rzeczowym. Spółka uczestnikom meczów dostarcza usługę w postaci organizacji imprezy masowej. Na podmiocie uzyskującym świadczenie nie ciąży obowiązek wykonania świadczenia wzajemnego i bez znaczenia pozostaje osobowość prawna podmiotu otrzymującego świadczenie. Faktyczne przysporzenie polegające na uczestnictwie w imprezie masowej uzyskuje jedynie otrzymujący świadczenie. Zapewnienie dostępu do informacji nie stanowi przesłanki na odmienne stosowanie przepisów podatkowych w przypadku dziennikarza mającego zamiar przygotowania relacji sportowej. Dlatego też dla potrzeb ustawy o podatku od osób fizycznych Spółka ma obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C lub PIT 11/8B dla osób fizycznych uzyskujących bezpłatne świadczenie. Również w przypadkach dziennikarzy reprezentujących podmioty gospodarcze, Spółka powinna sporządzić informację określającą wartość uzyskanego bezpłatnego świadczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późń. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późń. zm.).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 przychodami, co do zasady są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zapis art. 11 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakresie działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępniania.

Według przepisu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy przychodami z innych źródeł są m.in. nieodpłatne świadczenia o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolniona z tego podatku jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 100 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Reasumując, nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę biletów upoważniających do wstępu na organizowaną przez Spółkę imprezę sportową stanowi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i związku z tym podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 20 ust. 1 tejże ustawy. Tym samym świadczeniodawca zgodnie z art. 42 a ww. ustawy zobowiązany jest do sporządzenia informacji według wzoru na druku PIT - 8C o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego, następnego roku przekazać podatnikom oraz urzędom skarbowym, właściwym według ich miejsca zamieszkania. Natomiast podatnik, dla którego wystawiona została informacja PIT-8C winien w swoim zeznaniu rocznym uwzględnić kwotę przychodu wynikającą z tej informacji.

Jednakże w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób wprowadzono wyjątek od ww. zasady, mianowicie wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymanych w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy - jeżeli jednorazowo nie przekracza kwoty 100 zł zwolniona jest od podatku dochodowego. Ustawodawca wyłączył stosowanie przedmiotowego zwolnienie tylko w sytuacji, gdy świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie dotyczącym ustawy o podatku od towarów i usług wydana została odrębna interpretacja indywidualna z dnia 22 stycznia 2008 r. nr ILPP1/443-361/07-2/BD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje