W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.,/b>

Wnioskodawca jest Gminną Jednostką Oświatową. Jako jednostka budżetowa samorządu terytorialnego powołana jest do administrowania jednostek szkolnych oraz do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W związku ze sprzecznymi interpretacjami ukazującymi się w prasie prawnej i nauczycielskiej, Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację przepisu dotyczącego zwolnienia przedmiotowego dotyczącego przyznanych świadczeń na dofinansowanie studiów podyplomowych nauczycieli (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę). To dofinansowanie odbywa się poprzez opłatę części lub całości czesnego na uczelni (szkoła wyższa z uprawnieniami pełnymi np. UAM lub ograniczonymi np. X Wyższa Szkoła Humanistyczno-Menadżerska "M") lub na refundowanie poniesionych opłat przez uczestników Studiów Podyplomowych.

Nauczyciele dysponują bowiem funduszem na dokształcanie zawodowe, które ustawowo określone jest jako 1% planowanych rocznych środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe nauczycieli.

Wskazany wyżej fundusz na dokształcanie nauczycieli tworzony jest na podstawie art. 70a ustawy Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy tak przedstawiona (w opisie stanu faktycznego) forma dofinansowania jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? W ocenie Wnioskodawcy dofinansowanie odbywa się na podstawie przepisów odrębnych oraz w art. 21 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczenia nie są określone szczegółowo (np.: pieniężne, w naturze).

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszystkie dofinansowania są wolne od podatku niezależnie od form pomocy (opłacenie bezpośrednio studiów podyplomowych lub refundacji poniesionych opłat).

Gminna Jednostka Oświatowa uważa, że jedynym dodatkowym kryterium jest by studia podyplomowe były prowadzone przez Wyższą Uczelnię (niezależnie czy państwową czy prywatną, z pełnymi uprawnieniami, czy z ograniczonymi uprawnieniami), gdyż wynika to z treści Rozporządzenia - w odniesieniu do form kształcenia m.in. "w szkołach wyższych" bez dodatkowych uszczegółowień.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 tej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Art. 12 ust. 1 stanowi natomiast, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub częściowo odpłatnych.

W oparciu o wyżej cytowane przepisy, jednoznacznie stwierdzić należy, że do przychodów pracownika zalicza się praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać na podstawie zawartej umowy bądź wypłaty mające związek z faktem wykonywania przez niego pracy. Nie przesądza to jednak o tym, że wszystkie z nich podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W świetle art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszących kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

W stosunku do nauczycieli za odrębne przepisy, o których mowa wyżej uznać należy regulacje zawarte w ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie sposobu podziału środków - na wspieranie doskonalenia zawodowego nauczycieli - pomiędzy budżety poszczególnych wojewodów, form doskonalenia zawodowego dofinansowywanych ze środków wyodrębnionych w budżetach organów prowadzących szkoły, wojewodów, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania oraz szczegółowych kryteriów i trybu przyznawania tych środków (Dz. U. z 2002 r. Nr 46, poz. 430).

Na podstawie art. 70a ust. 1 powołanej ustawy, w budżetach organów prowadzących szkoły wyodrębnia się środki na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli w wysokości 1% planowanych środków przeznaczonych na wynagrodzenie osobowe nauczycieli.

Szczegółowe zasady i tryb dystrybucji, wydzielonych w myśl powyższego przepisu, środków na dofinansowanie dokształcania i doskonalenia zawodowego nauczycieli reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej.

Zgodnie z § 2 ust. 2 powyższego rozporządzenia ze środków na doskonalenie zawodowe nauczycieli, przyznanych na podstawie art. 70a ust. 1 powyższej ustawy, dofinansowuje się w części lub w całości:

opłaty za kształcenie pobierane przez szkoły wyższe i zakłady kształcenia nauczycieli,
• opłaty za kursy kwalifikacyjne i doskonalające, seminaria oraz inne formy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli skierowanych przez dyrektora szkoły lub placówki,
• koszty przejazdów oraz zakwaterowania i wyżywienia nauczycieli, którzy na podstawie skierowania udzielonego przez dyrektora szkoły lub placówki uczestniczą w różnych formach doskonalenia zawodowego, a w szczególności uzupełniają lub podnoszą kwalifikacje.

W myśl § 7 powyższego rozporządzenia organ prowadzący szkołę, w porozumieniu z dyrektorami szkół i placówek, ustala corocznie maksymalną kwotę dofinansowania opłat za kształcenie nauczycieli oraz specjalności i formy kształcenia, na które dofinansowanie jest przyznawane.

W świetle ww. przepisów wartość świadczeń przyznanych na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego nauczycieli, o których mowa powyżej jest wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Omawiany bowiem przepis art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy zwalnia wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, nie zawężając zwolnienia do określonych branż czy zawodów. W związku z tym przytoczony przepis zwolnienia dotyczy również nauczycieli. W treści opisanego stanu faktycznego, Wnioskodawca jednoznacznie określa, że środki na dofinansowanie studiów podyplomowych pobierane są z tzw. funduszu na dokształcanie zawodowe nauczycieli, a jest on tworzony na podstawie art. 70a ustawy Karta Nauczyciela - jako 1% planowanych rocznych środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe nauczycieli. Tak więc należy się zgodzić, że z tytułu podnoszenia kwalifikacji nauczycieli - dofinansowanie całości bądź części czesnego na uczelniach wyższych lub refundowanie poniesionych opłat studiów podyplomowych korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w świetle ustawy podatkowej .

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.