Pytanie:

Jakie skutki podatkowe powstają w związku z przyjęciem darowizny przedsiębiorstwa? Jaką wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych należy przyjąć do amortyzacji od otrzymanej darowizny tych środków?

Z przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego wynika, że ojciec zamierza - na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego - przekazać podatnikowi prowadzone przedsiębiorstwo ( przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego), w skład którego wchodzą między innymi środki trwałe.

Zgodnie z przedstawionym przez podatnika stanowiskiem przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje sie do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn, co wynika z treści art. 2 tejże ustawy. W dalszej części swojego stanowiska podatnik twierdzi, iż wartość początkową środków trwałych wchodzących w skład otrzymanego w drodze darowizny przedsiębiorstwa należy ustalić na podstawie ich wartości rynkowej, która wynikać będzie z umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego. Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych jw. w tym przypadku zdaniem podatnika określają postanowienia zawarte w art. 22g ust.1 w/w ustawy, natomiast wprowadzone do ewidencji środki trwałe zdaniem podatnika będą podlegać amortyzacji, która stanowić będzie koszt uzyskania przychodu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Proszowicach, po zapoznaniu się i analizie przedstawionego stanu faktycznego przez podatnika wyjaśnia, co następuje:

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości. Ponadto ust. 15 artykułu 22 g w/w ustawy stanowi, że w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa, albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

W świetle art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 22g ust. 16 cyt. wyżej ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Powyższy przepis uzależnia zatem możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia łącznie wymienionych warunków:
- musi on zostać poniesiony przez podatnika,
- między poniesionym wydatkiem a osiągniętym lub możliwym do osiągnięcia przychodem musi zachodzić związek przyczynowy,
- nie może on być wskazany w katalogu negatywnym, tj. wymieniony jako wyłączony spod możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów (katalog ten określa art. 23 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przepis art. 22 ust. 8 ustawy jw. stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Jak wynika z treści przytoczonych wyżej przepisów prawa, odnośnie wykorzystywania w działalności gospodarczej składników majątkowych otrzymanych przez osoby fizyczne w drodze spadku lub darowizny, dokonywane od tych składników odpisy amortyzacyjne stanowią koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej

Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:
- nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, lub
- dochód z tego tytułu jest zwolniony z podatku dochodowego, lub
- nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego, w przypadku otrzymania przez podatnika przedsiębiorstwa w drodze darowizny, podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowić będzie wartość rynkowa środków trwałych z dnia nabycia określona w przypadku podatnika umowie darowizny, która nie może być wyższa od różnicy pomiędzy wartością przedsiębiorstwa, jako całości, określonej w umowie darowizny a wartością składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, których wartość została ustalona dla celów podatku od spadków i darowizn. Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład otrzymanego w drodze darowizny przedsiębiorstwa stanowić będą koszty uzyskania przychodów.

Ponadto informuje się, iż w zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne postanowienie.

Mając na względzie powyższe tut. Organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Zgodnie z postanowieniami art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielać pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego o której mowa w § 1 niniejszego artykułu, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Powyższa interpretacja:
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Proszowicach w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.

Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.