Pytanie:

Czy wydanie pracownikom odzieży oznaczonej marką xxx, wyłącznie do czasowego używania w czasie świadczenia pracy będzie stanowiło dla pracowników nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym czy będzie obowiązek zapłacenia od tych świadczeń podatku dochodowego od osób fizycznych?

- pracownicy mają obowiązek nosić odzież oznaczoną marką YYY wyłącznie w czasie pracy,

- pracowników obowiązuje bezwzględny zakaz noszenia odzieży oznaczonej marką YYY poza czasem pracy,

- odzież oznaczona marką YYY zostaje przekazana pracownikom wyłącznie do używania jej w celu noszenia w czasie pracy,

- właścicielem tej odzieży pozostaje cały czas pracodawca,

- pracownicy po zakończeniu sprzedaży, w danym salonie YYY, danej kolekcji odzieży, zobowiązani będą zwrócić pracodawcy wydaną im odzież,

- wydanie i zdanie odzieży nastąpi na podstawie protokołu.

Odzież, która zostanie zwrócona po zakończeniu sprzedaży nie będzie mogła zostać nabyta ani używana na jakichkolwiek zasadach przez pracowników.

Zadaje Pan pytanie: czy w opisanym powyżej stanie faktycznym wydanie pracownikom odzieży oznaczonej marką YYY, wyłącznie do czasowego używania w czasie świadczenia pracy będzie stanowiło dla pracowników nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym czy będzie obowiązek zapłacenia od tych świadczeń podatku dochodowego od osób fizycznych?

Stoi Pan na stanowisku, iż wydanie pracownikom odzieży oznaczonej marką YYY, wyłącznie do czasowego używania i wyłącznie do używania w czasie świadczenia pracy nie będzie stanowiło dla tych pracowników nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie powstanie obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 z późn. zm.) przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Art. 12 ust. 1 w/w ustawy definiuje przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy - za przychody uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze, bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że pracownicy mają obowiązek nosić odzież oznaczoną marką YYY wyłącznie w czasie pracy i nie mają prawa do jej używania poza godzinami pracy. Ponadto po zakończeniu sprzedaży, w danym salonie YYY, danej kolekcji odzieży pracownicy mają obowiązek dokonać zwroty pracodawcy wydanej odzieży.

W świetle powyższych przepisów wydanie pracownikom odzieży oznaczonej marką YYY, wyłącznie do czasowego używania tylko w czasie świadczenia pracy nie stanowi dla pracowników przychodu ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 w/w ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek postanowił jak w sentencji.

Powyższa interpretacja, w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.