Pytanie:

Czy prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży krzewów ozdobnych, pochodzących z własnego materiału szkółkarskiego, poszerzonej o sprzedaż wcześniej zakupionego od innego podmiotu gospodarczego kory i torfu, stanowi prowadzenie działalności gospodarczej?

Według podatnika w/w działalność nie jest działalnością gospodarczą.

Ze złożonego wniosku wynika że Podatnik jest właścicielem gospodarstwa rolnego i płaci podatek rolny.

Mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony w niniejszej sprawie, jak również obowiązujący w 2007 roku stan prawny, tutejszy organ podatkowy udziela następującej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 2 ust 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
1) miesiąc - w przypadku roślin,
2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek, 3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt - licząc od dnia nabycia.

Prowadzenie przez Podatnika działalności w zakresie produkcji materiału szkółkarskiego jest zatem zgodnie z w/w definicją działalnością rolniczą. Tak więc w rozważanym przypadku, gdy dochodzi do sprzedaży krzewów (roślin) ozdobnych z własnej uprawy, to na podstawie przytoczonego art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane z tego tytułu przychody nie podlegają przepisom tej ustawy.

Dokonanie rozszerzenia działalności, polegającej na sprzedaży kory i torfu, uprzednio zakupionego od innego podmiotu gospodarczego, będzie działalnością gospodarczą w zakresie handlu o której mowa jest w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 przytaczanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością gospodarczą albo pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa:
a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej, rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 w/w ustawy.

W związku z powyższym osiągając dochody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Podatnik byłby obowiązany bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy. Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Podatnik byłby również obowiązany złożyć w urzędzie skarbowym, kierowanym przez naczelnika właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej, w roku podatkowym, według ustalonego wzoru w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 - Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy , wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może być zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 14 a § 4 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa służy zażalenie. Stosownie do art. 236 § 1 powyższej ustawy zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Kraków w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.