
Pytanie:
Jak należy ustalić dochód powstający po stronie wspólnika (wspólników) spółki jawnej z tytułu sprzedaży jej przedsiębiorstwa i czy dochód ten podlega opodatkowaniu podatkiem liniowym w ramach działalności gospodarczej czy też należy go opodatkować jako przychód z praw majątkowych?
P O S T A N O W I E N I ENaczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 20.12.2006 r. (data wpływu 27.12.2006 r.) w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.U Z A S A D N I E N I EPo analizie stanu faktycznego tut. organ uznał, iż podatnik jest uprawniony do złożenia wniosku o wydanie interpretacji, a w sprawie tej nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.Z wniosku wynika, że spółka jawna, której jest Pan wspólnikiem, zamierza sprzedać swoje przedsiębiorstwo spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
We wniosku zwrócił się Pan z zapytaniami jak należy ustalić dochód powstający po stronie wspólnika (wspólników) spółki jawnej z tytułu sprzedaży jej przedsiębiorstwa i czy dochód ten podlega opodatkowaniu podatkiem liniowym w ramach działalności gospodarczej czy też należy go opodatkować jako przychód z praw majątkowych?
Pojęcie przedsiębiorstwa i zorganizowanej jego części jest zdefiniowane dla potrzeb podatku dochodowego w art. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.). W zakresie definicji przedsiębiorstwa przepis art. 5a pkt 3 ww ustawy odsyła do definicji przedsiębiorstwa zawartej w Kodeksie cywilnym.
W myśl art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub nieruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5) koncesje, licencje i zezwolenia,
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8) tajemnice przedsiębiorstwa,
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Ustawodawca w w/w przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera żadnych szczególnych unormowań odnoszących się do sprzedaży przedsiębiorstwa. W efekcie do ustalenia dochodu ze sprzedaży przedsiębiorstwa przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą mają zastosowanie przepisy ustawy regulujące zagadnienia związane z przychodami należnymi z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz datą ich powstania (m.in. art. 14 ust. 1, 1c), a także przepisy ustanawiające reguły dotyczące kosztów uzyskania przychodów (m.in. art. 23 i art. 24 ust. 1 ustawy).
Zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:
a) środkami trwałymi,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
c) wartościami niematerialnymi i prawnymi
- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust.1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 5a pkt 2 ustawy stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o składnikach majątkowych oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 22g ust. 3 ustawy. Przy sprzedaży przedsiębiorstwa wraz ze zobowiązaniami - przychodem ze sprzedaży będzie cena wynikająca z dowodu sprzedaży.
W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem ze sprzedaży składników majątkowych są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit.b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tych składników (...). Sprzedaż składników majątku obrotowego i praw majątkowych, wynikających z zawartych umów oraz udzielonych koncesji i zezwoleń, o ile warunki tych umów, koncesji czy zezwoleń nie ograniczają zmiany użytkownika, związanych z działalnością zbywanego przedsiębiorstwa jest przychodem z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym a koszty uzyskania w tym zakresie ustalane są na zasadach ogólnych określonych w przepisach art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy o podatku dochodowym, t.j. kosztem uzyskania przychodu jest suma wydatków poniesionych na nabycie poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład sprzedanego przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku zbycia składników majątku w postaci środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych kosztem uzyskania przychodu są wydatki poniesione na ich nabycie, bez względu na czas ich poniesienia, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z dokonanym przez wspólników spółki jawnej wyborem opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej 19% stawką podatku dochodowego, na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym, uzyskany dochód ze sprzedaży składników majątkowych zaliczony na podstawie art. 14 ust. 1 i ust. 2 do przychodów z działalności gospodarczej będzie opodatkowany według tej stawki i nie podlega łączeniu z innymi dochodami.
Zatem stanowisko Pana zawarte we wniosku jest prawidłowe.
Powyższa interpretacja:
- zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę;
- stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa nie jest wiążąca dla podatnika/następcy prawnego podatnika odpowiedzialnego za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia (art. 236 Ordynacji podatkowej).