Pytanie:

Czy wartość usług medycznych, poniesionych przez pracodawcę na rzecz pracownika zawiera się w zapisie art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, jako wartość nieodpłatnych świadczeń ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracownika?

Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

Spółka zamierza nabyć usługi w zakresie świadczenia usług medycznych dla swoich pracowników w postaci usług abonamentowych i ubezpieczeniowych, obejmujących, w zależności od przyjętej opcji, różny zakres usług medycznych, świadczonych przez lekarzy różnych specjalności. Możliwe jest także zawarcie umowy na zakup usług rehabilitacyjnych w trybie sanatoryjnym-dziennym. Zakup tych usług byłby finansowany ze środków obrotowych Spółki.

Wątpliwości Spółki dotyczą tego czy sfinansowanie usług medycznych dla konkretnego pracownika stanowi jego przychód wynikający ze stosunku pracy, będący podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.Zdaniem Spółki wartość usług medycznych, poniesionych przez pracodawcę na rzecz pracownika zawiera się w zapisie art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, jako wartość nieodpłatnych świadczeń ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracownika. Wartość tych świadczeń powinna powiększać podstawę opodatkowania przychodów pracownika.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - zwanej dalej "ustawą") za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy uważa się m. in. świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zakres świadczeń zdrowotnych finansowanych przez pracodawcę leży w jego gestii. Świadczenie otrzymane przez pracownika z tytułu obowiązkowych badań lekarskich, które z mocy prawa musi zapewnić i sfinansować pracodawca, nie stanowi przychodu tego pracownika. Natomiast przychodem pracownika będzie świadczenie ponoszone na jego rzecz przez pracodawcę w sytuacji, gdy pracodawca nie ma takiego obowiązku.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja ta nie jest wiążąca dla Spółki, natomiast jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Spółki - do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów.Na podstawie art. 14a § 4 i art. 236 § 2 oraz art. 223 § 1 w związku z art. 239 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.