Pytanie:

Czy członkowie stowarzyszenia biorący udział w imprezie integracyjnej sfinansowanej ze składek członkowskich powinni zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że stowarzyszenie w miesiącu październiku 2006r. zorganizowało w lokalu zabawę integracyjną. W zabawie udział brali członkowie stowarzyszenia z osobami towarzyszącymi ( mąż, żona, koleżanka, kolega).Wysokość wydatków na konsumpcję i wybór menu, z obsługą lokalu została ustalona przed imprezą, na większą ilość osób. W rzeczywistości kilka osób z różnych przyczyn nie brało udziału w tej imprezie. stowarzyszenie pokryło wcześniej ustalone koszty.Pytanie płatnika: Czy członkowie stowarzyszenia biorący udział w imprezie integracyjnej sfinansowanej ze składek członkowskich powinni zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Stanowisko wnioskodawcy, co do oceny stanu faktycznego jest następujące: Zdaniem stowarzyszenia majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, które są przeznaczone na działalność statutową między innymi na organizowanie imprez integracyjnych. Członkowie dokonują wpłat składek na rzecz stowarzyszenia z dochodów już opodatkowanych.Ocena prawna stanowiska wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym: Podstawową regułą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r.o podatku dochodowym od osób fizycznych / tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176, ze zm./, zwanej dalej "ustawą", opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody z wyjątkiem tych, które ustawodawca wymienił w katalogu zwolnień przedmiotowych lub od których został zaniechany pobór podatku na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Natomiast stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W świetle powyższego przepisu wartość świadczeń otrzymywanych przez członków stowarzyszenia z tytułu udziału w imprezach, szkoleniach lub innych działaniach statutowych organizowanych przez stowarzyszenie stanowi przychód w rozumieniu ustawy. Fakt, iż przedmiotowe świadczenie kierowane jest do wszystkich członków stowarzyszenia nie wyklucza możliwości określenia przychodu przypadającego na konkretną osobę. Stowarzyszenie posiada listę członków i jest w stanie określić, którzy członkowie brali udział w imprezie.

Z uwagi na to, iż świadczenia te nie zostały wymienione w art. 21 ustawy (zwolnienia przedmiotowe), podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach, tj. przy zastosowaniu skali podatkowej. Na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r. Prawo o stowarzyszeniach ( Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 855 z późn. zm.) majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku stowarzyszenia oraz z ofiarności publicznej. Zatem składki członkowskie w momencie ich wpłaty przestają stanowić majątek członka stowarzyszenia, wchodzą zaś w skład majątku samego stowarzyszenia. Dlatego też kiedy następuje ich przekazanie członkowi, w dowolnej formie, u podatnika wystąpi przychód powiększający podstawę opodatkowania. Fakt, iż członkowie dokonują wpłat składek na rzecz stowarzyszenia z dochodów już opodatkowanych, nie daje podstaw do twierdzenia, iż otrzymane przez nich świadczenie sfinansowane przez stowarzyszenie prowadzi do podwójnego opodatkowania tych samych dochodów konkretnego podatnika, będącego członkiem stowarzyszenia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonując oceny prawnej przestawionego stanowiska uznał, że jest ono nieprawidłowe. Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia i jest aktualna do czasu zmiany stanu prawnego i stanu faktycznego przedstawionego przez pytającego. Zgodnie z treścią art.14 b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przedmiotowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwy organ podatkowy i organ kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia w drodze decyzji w trybie określonym w art.14 b § 5 w/w ustawy.