Pytanie:

- dotyczy zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w sprawie obowiązków Spółki, jako płatnika w związku z uzyskaniem przez Prezesa Zarządu Spółki przychodów z tytułu zawartego kontraktu menedżerskiego.

Wnioskiem z dnia 25 lipca 2006r., złożonym do Urzędu Skarbowego w ... (wpływ 26.07.2006r.), przesłanym do tutejszego Urzędu (wpływ 11.08.2006r.), następnie uzupełnionym w dniu 25.09.2006r., Spółka wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka zamierza zawrzeć z Prezesem Zarządu kontrakt menedżerski, który nie jest pracownikiem Spółki, jak też nie prowadzi działalności gospodarczej na własny rachunek. Prezes Zarządu zastrzegł w kontrakcie m.in. prawo do następujących świadczeń:

1. korzystania wraz z członkami najbliższej rodziny i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie, bez ograniczeń na koszt Spółki z samochodu służbowego w klasie odpowiadającej zajmowanemu stanowisku, osobiście i/lub z kierowcą,
2. korzystania z przyznanego funduszu reprezentacyjnego,
3. odbywania podróży służbowych samolotami w klasie biznes oraz first class powyżej 3 godzin lotu, w klasie pierwszej w przejazdach koleją lub statkiem oraz korzystania z usług hotelowych o standardzie odpowiadającym zajmowanemu stanowisku,
4. odbywania szkoleń, kursów i seminariów, także zagranicznych, udział w których Prezes uzna za wskazany z uwagi na podnoszenie kwalifikacji i/lub wykonywanie swoich obowiązków,
5. nielimitowanego korzystania z wszelkich dostępnych środków łączności, w tym telefonów służbowych stacjonarnych i komórkowych,
6. korzystania z komputera osobistego - stacjonarnego i przenośnego,
7. przynależności do dwóch wskazanych przez niego klubów biznesowych na koszt Spółki,
8. pokrycia kosztów ubezpieczenia Prezesa Zarządu przez Spółkę od odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywanej działalności zawodowej od odpowiedzialności wobec Spółki i osób trzecich na podstawie i na warunkach przewidzianych w umowie, którą Prezes Zarządu może według uznania zawrzeć z wybranym towarzystwem ubezpieczeniowym, w terminie 90 dni od zawarcia niniejszego kontraktu.Ponadto z wniosku wynika, iż składki w/w ubezpieczenia będą pokrywane przez Spółkę, przez cały okres obowiązywania kontraktu oraz pełnienia funkcji Prezesa Zarządu, przy czym suma ubezpieczenia nie może być niższa niż trzydziestosześciokrotność wynagrodzenia podstawowego należnego za miesiąc bezpośrednio poprzedzający zawarcie umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.
   
   

Na tle przedstawionego stanu faktycznego Spółka ma wątpliwość, czy jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych powinna odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od ww. przywilejów.

Zdaniem Spółki zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych powinna zostać odprowadzona od wszystkich wyżej wymienionych przywilejów oprócz podróży służbowych.

Kontrakt menedżerski jest typem umowy nienazwanej, opartej zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), na umowie zlecenia. Zgodnie z tym przepisem do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniach. Przez zawarcie kontraktu menedżerskiego przyjmujący zlecenie zobowiązuje się za wynagrodzeniem do stałego wykonywania czynności zarządzania przedsiębiorstwem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Natomiast konieczność ponoszenia przez Spółkę wydatków na rzecz zleceniobiorcy, w tym przypadku Prezesa Zarządu, musi wynikać z prawidłowo zawartej umowy.

Z powyższego przepisu wynika, że przychody z kontraktów menedżerskich dla celów podatku dochodowego należy zawsze kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, stąd wszystkie elementy umowy cywilnoprawnej kontraktu menedżerskiego będą stanowiły całość wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności osobom określonym w art. 3 ust. 1 z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 9 ustawy, są obowiązane jako płatnicy pobrać zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. "b". Zaliczkę tę zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej przez płatnika, o której mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W myśl art. 42 płatnicy, o których mowa w art. 41 przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek, w terminie do dnia 20 miesiąca następnego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika, przesyłając jednocześnie deklaracje według ustalonego wzoru.

Natomiast kwestię procedury zwrotu kosztów podróży służbowych i innych wydatków związanych z wyjazdami służbowymi osób niebędących pracownikami należy rozpatrywać na tle przepisów bądź postanowień regulaminów i statutów osoby prawnej, określających ich prawa i obowiązki, zakres oraz warunki zwrotu ww. należności. Bardzo ważne jest przy tym dokładne określenie i sprecyzowanie tytułu prawnego dla każdorazowej wypłaty czy otrzymania świadczenia na rzecz członka zarządu.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16, lit. b ww. ustawy, wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży służbowej osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługującej pracownikowi zatrudnionemu na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Powyższe zwolnienie stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Ponadto zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 cyt. ustawy przysługuje do wysokości wynikającej z odrębnych przepisów, tj. rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm. ) oraz poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Zwrot wydatków poniesionych przez Zleceniobiorcę na rzecz Zleceniodawcy nie stanowi w rozumieniu powyższego przepisu dla niego przychodu. Zatem, jeżeli Spółka przyzna Zleceniobiorcy świadczenia z tytułu wydatków związanych z wyjazdami służbowymi na podstawie zawartej umowy o zarządzanie, to otrzymane z tego tytułu świadczenia w ramach powyższych przepisów korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21, ust. 1 pkt 16 w/c ustawy.

Zatem, uwzględniając okoliczności przedstawione we wniosku oraz przytoczone przepisy prawa, Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Skarbowego w Olsztynie stwierdza, iż Spółka, jako płatnik jest zobowiązana pobrać zaliczki na podatek od przychodów uzyskanych ze wszystkich ww. przywilejów, za wyjątkiem wydatków związanych z podróżami służbowymi Zleceniobiorcy, korzystających ze zwolnienia od podatku do wysokości określonej w w/w przepisach.