Pytanie:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną rozpoczynającą prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, której przedmiotem są usługi zakwalifikowane jako: - działalność w zakresie oprogramowania, pozostała (72.22 Z), - przetwarzanie danych (72.30 Z), - działalność związana z bazami danych (72.40 Z), - reklama (74.40 Z). Nabywcą usług reklamy elektronicznej są podmioty mające siedzibę i prowadzące działalność w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, przy czym usługi eksportowane są za pomocą internetu. Natomiast rozliczenia pieniężne między stronami dokonywane są na podstawie czeków wystawionych przez nabywcę usługi, a czas od momentu ich wystawienia do otrzymania wynosi od 1 do 2 tygodni. Również realizacja czeku, czyli potwierdzenie go przez właściwy bank, wynosi kilka tygodni. Wnioskodawca pyta, w jakiej dacie należy wykazywać w rozliczeniach podatku dochodowego przychód związany z takimi zdarzeniami gospodarczymi zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca jest osobą fizyczną rozpoczynającą prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, której przedmiotem są usługi zakwalifikowane jako: - działalność w zakresie oprogramowania, pozostała (72.22 Z), - przetwarzanie danych (72.30 Z), - działalność związana z bazami danych (72.40 Z), - reklama (74.40 Z). Nabywcą usług reklamy elektronicznej są podmioty mające siedzibę i prowadzące działalność w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, przy czym usługi eksportowane są za pomocą internetu. Natomiast rozliczenia pieniężne między stronami dokonywane są na podstawie czeków wystawionych przez nabywcę usługi, a czas od momentu ich wystawienia do otrzymania wynosi od 1 do 2 tygodni. Również realizacja czeku, czyli potwierdzenie go przez właściwy bank, wynosi kilka tygodni.

Wnioskodawca pyta, w jakiej dacie należy wykazywać w rozliczeniach podatku dochodowego przychód związany z takimi zdarzeniami gospodarczymi zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zdarzenie gospodarcze powinno być wykazane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dacie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Fabryczna wskazuje jak niżej:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie zaś do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Rozwinięcie powyższego przepisu zawarte w art. 14 ustawy, stanowi, iż za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, z tym że, u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług (art. 14 ust. 1).

Natomiast przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich z dnia uzyskania przychodu ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski. Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich uzyskania i dniem faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodów, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał uzyskujący przychód oraz zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia uzyskania przychodu (art. 14 ust. 1a. ustawy).

Ustawodawca w art. 14 ust. 1c. wskazał, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

1. wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub
2. wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub z odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub
3. otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia- w pozostałych przypadkach.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 14 ust. 1f. ustawy, ustalono odrębne zasady, na podstawie których, jeżeli podatnik:
1) jest podatnikiem podatku od towarów i usług niekorzystającym ze zwolnienia od tego podatku, oraz
2) prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, oraz
3) ewidencjonuje przychody w dacie wystawienia faktury, zgodnie z odrębnymi przepisami
- to wówczas za datę powstania przychodu uważa się dzień wystawienia faktury, a jeżeli faktura nie została wystawiona w terminie określonym w odrębnych przepisach, za datę powstania przychodu uważa się dzień, w którym faktura powinna zostać wystawiona; w przypadku gdy zdarzenia, o których mowa w ust. 1c, nastąpiły w grudniu danego roku podatkowego, a faktury dotyczące tych zdarzeń, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostaną wystawione w roku następnym, za datę powstania przychodu uważa się ostatni dzień roku podatkowego, w którym miały miejsce te zdarzenia.

Zatem zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne z tytułu świadczeń dokonanych w ramach tej działalności, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Ustalenie daty uzyskania przychodu związane jest więc z wystąpieniem określonego stanu faktycznego, z którym ustawa podatkowa łączy moment powstania przychodu. Bez znaczenia jest więc sam fakt zapłaty za wykonane usługi, stąd rozważania wnioskodawcy dotyczące aspektów cywilnoprawnych związanych z otrzymaniem czeku, a następnie jego realizacją, nie mogą mieć znaczenia przesądzającego wobec odmiennych regulacji prawnopodatkowych.

Dlatego, Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Fabryczna, uznając stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, rozstrzygnął jak na wstępie.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.

Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej w wysokości 5 zł. na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2004 r., Nr 253, poz. 2532 ze zm.)