Pytanie:

Czy przeniesienie opłaty wstępnej z tytułu przygotowania umowy leasingu operacyjnego, na nowego leasingobiorcę z powodu cesji praw do przedmiotu lesingu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zgodnie art. 14 a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ? Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), stosownie do swojej właściwości miejscowej Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie, na pisemny wniosek podatnika udziela pisemnej interpretacji co do zakresu lub zastosowania prawa podatkowego i stwiedza, co następuje:

Pismem z dnia 09.01.2006 r. Pan X wystąpił do tut. organu z wnioskiem o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, przedstawiając następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w spółce jawnej. Wspólnicy spółki zawarli umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest ciągnik siodłowy. Umowa została zawarta na okres 4 lat, stanowiący ponad 40 % normatywnego okresu amortyzacji przedmiotu leasingu, który dla ciągnika siodłowego wynosi 7 lat. Suma ustalonych opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada wartości początkowej środka trwałego.

Korzystającemu z umowy leasingu nie przysługuje uprawnienie do rozwiązania tej umowy w czasie jej trwania. Wspólnicy spółki zamierzają dokonać cesji praw do przedmiotu leasingu, za zgodą leasingodawcy, na osobę trzecią.

Na tle opisanego stanu faktycznego, wnioskodawca formułuje stanowisko, iż dochód osiągnięty z tytułu przeniesienia opłaty wstępnej umowy leasingu na nowego leasingobiorcę w związku z cesją praw do przedmiotu leasingu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 14a § 1 ustawy ? Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie stwierdza, iż w przedstawionym stanie faktycznym i obowiązującym w dacie wydania niniejszego postanowienia stanie prawnym, stanowisko wyrażone przez podatnika w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu z tytułu przeniesienia opłaty wstępnej umowy leasingu w związku z cesją praw do przedmiotu leasingu na nowego użytkownika ? jest prawidłowe.

Do przedstawionego stanu faktycznego ma zastosowanie przepis art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Zastosowanie powołanej normy prawnej skutkuje dokonaniem powyższej oceny prawnej stanowiska podatnika, uzasadnionej w sposób następujący:

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy przychodem z działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają skutków podatkowych wcześniejszego rozwiązania umowy leasingu bądź też cesji umowy, regulują jedynie skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu w trakcie trwania umowy oraz po upływie podstawowego okresu umowy.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 23a pkt. 1 tej ustawy przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Jak wynika z treści art. 23b ust. 1 cytowanej powyżej ustawy opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

• została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
• suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W przedstawionym stanie faktycznym umowa dotyczy środka trwałego ? ciągnika siodłowego, została zawarta na czas określony obejmujący okres 4 lat tj. ponad 40 % normatywnego okresu amortyzacji, a suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług odpowiada wartości początkowej środka trwałego.

Wobec powyższego umowa spełnia przesłanki wymienione w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a całość ponoszonych przez podatnika wydatków związanych z leasingowanym ciągnikiem siodłowym, jako poniesionych w celu uzyskania przychodów, a nie wymienionych w art. 23 ustawy stanowiła koszty uzyskania przychodów. Tego faktu nie zmieni zaistniałe później zdarzenie przedwczesnego rozwiązania umowy i przeniesienie praw z niej wynikających za zgodą finansującego na nowego leasingobiorcę.

Przychód uzyskany przez wspólników spółki w związku z przeniesieniem opłaty wstępnej umowy leasingu na nowego użytkownika, stanowi przychód z działalności gospodarczej, z której dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszego postanowienia.

Stosownie do uregulowań art. 14b § 1 i § 2 ustawy ? Ordynacja podatkowa, udzielona interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej ? do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie.