Istota interpretacji:

W jakim terminie ulega przedawnieniu zobowiązanie podatkowe w kwocie 9 000 zł.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w dniu 04 marca 2004r. jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej sprzedała nieruchomość mieszkaniową za 156 000 zł i zadeklarowała, że uzyskany przychód zostanie przeznaczony na sfinansowanie następnych celów mieszkaniowych w ciągu następnych dwóch lat. Do dnia 04 marca 2006r. wnioskodawczyni wydatkowała jedynie 66 000 zł. W związku z tym wnioskodawczyni uważa, że należy uiścić 10% podatku zryczałtowanego od kwoty wydatkowanej na inne cele, to znaczy 156 000 zł minus 66 000 zł, to jest 90 000 zł razy 10% czyli 9 000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jakim terminie ulega przedawnieniu zobowiązanie podatkowe w kwocie 9 000 zł.

Zdaniem wnioskodawczyni, zobowiązanie ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od daty sprzedaży nieruchomości. Skoro sprzedaż miała miejsce w dniu 04 marca 2004r. plus 14 dni, to zobowiązanie ulegnie przedawnieniu 18 marca 2009r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa łącznie z odsetkami za zwłokę. Po upływie okresu przedawnienia z mocy prawa, bez konieczności wydawania żadnych decyzji, przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem i wierzycielem podatkowym.

Istotą przedawnienia uregulowanego w ww. art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa (art. 59 § 1 pkt 3 tej ustawy) i organ podatkowy nie może skutecznie domagać się od podatnika jego zapłaty, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć. Ustawodawca w art. 70 § 2-6 określił, w jakich przypadkach powyższa zasada doznaje ograniczeń.

W wyżej przytoczonym przepisie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, określony jest jeden termin przedawnienia dla wszystkich zobowiązań - wynoszący 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin ten nie może być ani odroczony (art. 48 Ordynacji podatkowej) przez organ podatkowy, ani też przedłużony przez Ministra Finansów (art. 50 Ordynacji podatkowej). Jest to termin materialnoprawny, przez co nie znajduje do niego zastosowanie instytucja przywrócenia terminu.

Początkiem biegu terminu przedawnienia jest pierwszy dzień roku następującego po roku, w którym upłynął termin płatności podatku. Zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie terminu płatności.

Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Z kolei na podstawie art. 28 ust. 2a ww. ustawy podatnik mógł jednak w tym samym terminie złożyć oświadczenie, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości przeznaczy na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a lub lit. e tej ustawy. W przypadku spełnienia przez podatnika warunków określonych w tym przepisie przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości był wolny od podatku dochodowego z mocy prawa. W przeciwnym razie (tzn. jeśli mimo stosownego oświadczenia, przychód nie został przeznaczony na cele określone w ustawie) podatek był płatny najpóźniej następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia dokonania odpłatnego zbycia.

Samo złożenie oświadczenia w trybie art. 28 ust. 2a ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym na dzień sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie powodowało nabycia prawa do zwolnienia podatkowego – było jedynie zapowiedzią spełnienia warunków do zwolnienia. Oświadczenie takie nie powodowało również zmiany terminu płatności podatku, co wynika bezpośredni oz treści art. 28 ww. ustawy, gdzie wyrażenie "termin płatności" odnoszone jest wyłącznie do okresu 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 04 marca 2004r. wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość mieszkaniową, oraz złożyła deklarację, że uzyskany przychód przeznaczy na cele mieszkaniowe w ciągu dwóch lat. Jednakże do dnia 04 marca 2006r. na cele mieszkaniowe wydatkowała jedynie 66 000 zł.

Z analizy przytoczonych powyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego przez wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, że termin płatności zryczałtowanego podatku dochodowego z odpłatnego zbycia nieruchomości upłynął w 14 dniu od dnia dokonania odpłatnego zbycia, czyli w dniu 18 marca 2009r. Natomiast pięcioletni okres przedawnienia w przedmiotowej sprawie rozpoczął swój bieg z końcem roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności zobowiązania czyli z końcem 2004r. Inaczej mówiąc, pięcioletni okres przedawnienia zobowiązania liczy się od 31 grudnia roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie zobowiązanie przedawni się z dniem 01 stycznia 2010r.

Tym samym stanowisko wnioskodawczyni, że zobowiązanie ulegnie przedawnieniu po upływie 5 lat od daty sprzedaży nieruchomości tj. 18 marca 2009r., należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy nadmienić, że na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniła treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, od dnia 20 września 2008r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które zostały złożone począwszy od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż wnioskodawczyni opłaciła w dniu 02 lutego 2009r. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nadany w placówce pocztowej 02 lutego 2009r. w kwocie 75 zł, różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształceniu w inną formę organizacyjno – prawną (Dz. U. Nr 116, poz. 783), na wskazany we wniosku adres zamieszkania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.