Istota interpretacji:

zakupiona przez Wnioskodawczynię nieruchomość gruntowa, przeznaczona do dalszej odsprzedaży stanowi towar handlowy, który należy zaewidencjonować w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, tj. "zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu", a jeśli do końca roku podatkowego 2009 nie zostanie sprzedana, należy ją wykazać w remanencie końcowym. Natomiast kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych wydatków w tym podatku od nieruchomości i będzie on stanowił koszt uzyskana przychodu w dacie jego poniesienia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna-sprzedaży nieruchomości na własny rachunek na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Na 2009 rok wybrała podatek liniowy. W styczniu 2009 roku brała udział w licytacji komorniczej i nabyła nieruchomość gruntową.

Wnioskodawczyni pismem z dnia 06 kwietnia 2009 r. (data wpływu 09 kwietnia 2009 r.) doprecyzowała przedstawiony stan faktyczny informując, iż

• zakupiony grunt został nabyty do celów handlowych tj. z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży

• koszty rozlicza metodą uproszczoną.
  
  

Ponadto Wnioskodawczyni uzupełniła przedmiotowy wniosek o brakujący podpis.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy zakup gruntu należy zaliczyć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów do towarów handlowych i wpisać do kolumny 10, a na koniec roku wykazać ich wartość w remanencie, jeśli wcześniej nie zostaną sprzedane...
2. Czy podatek od nieruchomości należy wpisać do kolumny 13 ,,pozostałe wydatki" i traktować jako koszt miesiąca, w którym podatek został zapłacony...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni zakup gruntów należy traktować jako nabycie towarów handlowych i wykazywać jako koszt w miesiącu poniesienia (kolumna 10), a następnie ujmować w remanencie na koniec roku jeżeli nie zostały zbyte.

Podatek od nieruchomości należy wpisać do kolumny 13 ,,pozostałe wydatki" i traktować jako koszt miesiąca, w którym podatek został zapłacony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przepisie art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy wskazano, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów.

Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Powołany przepis nie będzie miał jednak zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż z racji specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej, zakupione grunty na sprzedaż stanowić będą towar handlowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna-sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, a zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów metodą uproszczoną. W styczniu 2009 r. nabyła nieruchomość gruntową z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży.

W związku z powyższym zakupiony grunt będzie stanowić towar handlowy i jako towar handlowy powinien być ujmowany w prowadzonej przez Wnioskodawczynię ewidencji księgowej.

Na podstawie art. 22 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników tj. prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, o których mowa w ust. 6, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu - art. 22 ust. 6a ww. ustawy.

Sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z Objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów zawartymi w ww. rozporządzeniu, kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Prawidłowe zatem będzie księgowanie wydatków na zakup gruntu w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, tj. zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu w dacie zakupu. Natomiast kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych wydatków w tym podatku od nieruchomości.

Należy nadmienić, że zgodnie z § 17 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Jeżeli na koniec roku podatkowego, w którym podatnik zakupił grunty (towary handlowe) nie osiągnął przychodu z ich zbycia jest on zobowiązany do ujęcia tych gruntów w spisie z natury na koniec roku zgodnie z § 27 ww. rozporządzenia.

Sposób sporządzenia spisu i jego wycenę regulują przepisy § 28 i 29 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

W świetle powyższego, u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niesprzedane towary (w tym niesprzedane grunty), poprzez różnice remanentowe, powiększają kwotę dochodu podlegającego opodatkowaniu za dany rok podatkowy.

Reasumując zakupiona przez Wnioskodawczynię nieruchomość gruntowa, przeznaczona do dalszej odsprzedaży stanowi towar handlowy, który należy zaewidencjonować w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, tj. "zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu", a jeśli do końca roku podatkowego 2009 nie zostanie sprzedana, należy ją wykazać w remanencie końcowym. Natomiast kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych wydatków w tym podatku od nieruchomości i będzie on stanowił koszt uzyskana przychodu w dacie jego poniesienia.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.