Istota interpretacji:

w zakresie sposobu ustalania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dla spółki prowadzona jest księga rachunkowa. Spółka sporządza sprawozdanie finansowe. W związku z tym dochód z działalności uzyskiwany przez wspólników spółki jawnej, ustalany jest na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

W przyjętych przez spółkę jawną zasadach rachunkowości stosuje się metodę ewidencji kosztów uregulowaną w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, polegającą na odpisywaniu w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu lub produktów gotowych w momencie ich wytworzenia, połączone z ustaleniem stanu tych składników aktywów i jego wyceny oraz korekty kosztów o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy. W tym celu w spółce jawnej sporządza się spisy z natury na koniec każdego kwartału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sporządzenie spisów z natury na koniec każdego kwartału i korygowanie kosztów o wartość niesprzedanych towarów i wyrobów gotowych oraz niezużytych materiałów na koniec każdego kwartału jest wystarczające z punktu widzenia ustalania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnika spółki jawnej...

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęcie w polityce rachunkowości metody ewidencjonowania kosztów określonej w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości i dokonywanie korekty kosztów na podstawie spisu z natury sporządzanego na koniec roku podatkowego jest wystarczające dla ustalenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz rocznego rozliczenia podatku.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. nr 51 poz. 307 ze zm.), u podatników którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie zaś z ustawą z dnia z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009r. nr 152, poz. 1223 ze zm.), wystarczające jest sporządzanie spisu z natury nie później niż na dzień bilansowy.

Spisy z natury sporządzane na koniec każdego kwartału pozwalają ustalić dochód w sposób określony w art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 5 i 5a ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów musza być powiązane z przychodami osiąganymi w danym roku podatkowym. Dokonywane na koniec każdego kwartału, w oparciu o sporządzone spisy z natury, korekty kosztów – pozwalają na wyłączenie kosztów nie związanych z przychodami danego roku podatkowego.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał:

• interpretacje indywidualne:
  • z dnia 20 lutego 2008r. Znak: ILPB1/415-205/07-2/IM,
  • z dnia 31 grudnia 2008r. Znak: ILPB1/415-819/08-2/IM,
  wydane przez działającego w imieniu Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu,
• wyrok z dnia 27 czerwca 2003r. sygn. akt. I SA/Gd 513/02 wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje