Pismem z dnia 06 kwietnia 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przesłał przedmiotowy wniosek do tut. Biura celem załatwienia zgodnie z właściwością.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismami z dnia 11 maja 2009r. oraz 19 czerwca 2009r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 25 maja 2009r. oraz 25 i 30 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będzie udziałowcem Spółki cywilnej. Będzie chciał wprowadzić aportem do Spółki nieruchomości (tj. domy, działki, mieszkania), które zakupił w 2008r. jako osoba fizyczna. W 2009r. wprowadzi je za cenę wyższą niż zakupił. Od wprowadzenia zapłaci podatek 0,5%. Ww. nieruchomości kupił na licytacji w sądzie a przy wprowadzeniu będzie miał operat szacunkowy od biegłego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m. in., iż:

• wymienione nieruchomości mogą być uznane za środki trwałe a jeśli zaistnieje potrzeba będą towarem handlowym,
• w zakresie działalności Spółki jest także obrót nieruchomościami, zarządzanie, remonty itp.,
• Spółka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
  
  

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy powinien zapłacić jakikolwiek podatek od różnicy między ceną zakupu a wartością w jakiej wprowadzi nieruchomości do Spółki jako towar handlowy...

Zdaniem wnioskodawcy nie powinien płacić żadnego podatku od różnicy między ceną zakupu a wartością w jakiej wprowadzi nieruchomości do Spółki. Jedynie podatek przy ewentualnej sprzedaży ze Spółki cywilnej.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 24a ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

W myśl pkt 10 Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu.

Według § 3 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia towarami są: towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Stosownie do § 3 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi. Natomiast materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości (§ 3 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia).

W myśl natomiast § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, określenie "cena zakupu" oznacza cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca zakupił na licytacji sądowej nieruchomości, które zamierza wnieść w formie aportu do Spółki cywilnej. Część z tych nieruchomości będzie stanowiła towar handlowy w prowadzonej przez Spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej. Spółka dokonuje ewidencji zdarzeń gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż nie jest możliwe wniesienie do Spółki towarów handlowych w wartości wyższej niż ich cena zakupu. Dlatego też wskazane we wniosku nieruchomości, które uznane zostaną za towary handlowe, winny zostać wprowadzone do Spółki i ujęte w prowadzonej przez nią podatkowej księdze przychodów i rozchodów w cenie zakupu.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić przy tym należy, iż przedmiotowa interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie skutków podatkowych wniesienia do ww. Spółki aportu w postaci nieruchomości uznanych przez Spółkę za towar handlowy w wartości wyższej niż cena nabycia. Natomiast do kwestii skutków podatkowych wniesienia do Spółki cywilnej aportu w postaci nieruchomości będących środkami trwałymi w tej Spółce w wartości wyższej niż cena nabycia odniesiono się w odrębnej interpretacji.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31 – 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.