|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: podatek od towarów i usług, różnice kursowe, waluta obca | |
| Data: 2009-07-06 | |
![]() Istota interpretacji:Możliwość wystąpienia różnic kursowych na kwocie podatku od towarów i usługW przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka Jawna świadczy usługi dla kontrahentów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Na prośbę kontrahentów Spółka wystawia faktury w walucie obcej (euro). Na fakturze podana jest kwota netto w euro, VAT w euro i kwota brutto w euro. Dodatkowo Spółka podaje kwotę VAT w złotówkach, gdyż zobowiązują ją do tego przepisy wykonawcze do ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z informacją wskazaną na fakturze kontrahent ma zapłacić kwotę netto wykazaną na fakturze w walucie obcej, zaś VAT w złotówkach. Jednakże może zaistnieć sytuacja, że kontrahent pomyłkowo zapłaci w euro kwotę brutto wskazaną na fakturze. Innymi słowy, Spółka otrzyma kwotę VAT w euro. Spółka otrzymuje również faktury za zakup towarów lub usług wystawione w euro przez polskich kontrahentów. Na fakturze podana jest:
W obu ww. sytuacjach Spółka płaci całą kwotę (brutto) w euro. W konsekwencji Spółka płaci zarówno kwotę netto jak i VAT w euro. Spółka ustala różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Spółka różnicę kursową, która powstaje na kwocie odpowiadającej kwocie VAT powinna uznać za dodatnią lub ujemną różnicę kursową, o której mowa w art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych... Czy Spółka powinna zaliczać taką różnicę kursową do kosztów uzyskania przychodów lub do przychodów podlegających opodatkowaniu... Zdaniem wnioskodawcy różnice kursowe, które powstają w związku z zapłatą przez Spółkę VAT naliczonego w euro nie będą stanowić dodatniej różnicy kursowej w rozumieniu art. 24c ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani ujemnej różnicy kursowej w rozumieniu art. 24c ust. 3 pkt 2 tej ustawy (w zależności od wahania kursów walut). VAT naliczony nie jest bowiem dla Spółki kosztem uzyskania przychodów. Spółka uważa, że różnice kursowe, które powstają w związku z zapłatą przez kontrahenta VAT należnego w euro nie będą stanowić różnicy kursowej w rozumieniu art. 24c ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani ujemnej różnicy kursowej w rozumieniu art. 24c ust. 3 pkt 1 tej ustawy (w zależności od wahania kursów walut). VAT należny wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę nie jest bowiem przychodem Spółki. Sytuacje, w których rozpoznaje się różnice kursowe zostały określone w art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 24c ust. 2 tej ustawy dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
Zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
Zdaniem Spółki kwota VAT należnego (w przypadku faktur wystawionych przez Spółkę) i kwota VAT naliczonego (w wypadku faktur otrzymanych przez Spółkę) jest całkowicie neutralna dla podatku dochodowego. W związku z tym, Spółka uważa, że różnica kursowa, jaka powstaje w związku z zapłatą podatku VAT nie jest różnicą kursową dodatnią ani ujemną w rozumieniu art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 grudnia 2008r. IPPB1/415-1115/08-2/ES. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów (art. 14 ust. 3 pkt 7ww. ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:
Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady, poza wyjątkami przewidzianymi w ww. ustawie, u podatników podatku od towarów i usług wartość tego podatku nie stanowi przychodu ani kosztu podatkowego. W myśl art. 24c ust. 1 ww. ustawy różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
Natomiast w myśl art. 24c ust. 3 ww. ustawy ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
Powyższe przepisy zawierają zamknięty katalog zdarzeń mogących powodować wystąpienie różnic kursowych. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w związku z przeprowadzanymi transakcjami handlowymi Spółka dokonuje zapłaty oraz otrzymuje zapłatę za faktury VAT w euro. W walucie tej jest zatem także płacony, wynikający z tych faktur podatek od towarów i usług. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż różnice kursowe powstałe od kwoty podatku VAT nie będą stanowiły podatkowych różnic kursowych w rozumieniu ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatek od towarów i usług, na gruncie przedmiotowej sprawy, nie stanowi bowiem przychodu ani kosztu podatkowego. Dlatego też powstałe w wyniku jego zapłaty różnice kursowe nie będą podlegały zaliczeniu do kosztów bądź przychodów prowadzonej przez Spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku wnioskodawcą jest podmiot gospodarczy, tj. Spółka Jawna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej, jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31 – 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. Referencje |
|
| 2009-07-06 |
