Istota interpretacji:

Czy firma Wnioskodawcy i sanatorium powinny rozliczać się z podatków razem?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - osoba fizyczna - prowadzi działalność gospodarczą od maja 2003 r., pod nazwą X. Wnioskodawca utworzył niepubliczny zakład opieki zdrowotnej pod nazwą Y, który został wpisany do rejestru zakładów opieki.

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, działalności gastronomicznej oraz hotelarskiej, a także usług medycznych i w tym celu utworzył Y, które prowadzi działalność w budynku stanowiącym majątek trwały firmy X.

Pełną kontrolę nad działalnością y sprawuje właściciel, który jest również kierownikiem y i on podejmuje decyzje. Pracownicy wykonujący pracę w y są pracownikami firmy X, zatrudnionymi na podstawie umów o pracę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy firma x i y powinny rozliczać się z podatków razem...

Zdaniem Wnioskodawcy, y jako niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, utworzone zostało przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą x i nie jest to jednostka wyodrębniona finansowo, nie zatrudnia samodzielnie pracowników, nie prowadzi odrębnie księgowości.

Y i X, których właścicielem jest Wnioskodawca - osoba fizyczna to jeden podmiot gospodarczy prowadzący działalność i powinien w zakresie podatku dochodowego rozliczać się łącznie używając numeru NIP, pod którym została zarejestrowana firma X.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 9a ust. 1 powołanej ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Natomiast z treści art. 44 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy wynika, że podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Zatem uzyskane wszelkie dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegają sumowaniu - niezależnie od formy jej prowadzenia - i opodatkowaniu jako jedno źródło przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 10 kwietnia 2009 r. nr ILPP1/443-88/09-2/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje