Istota interpretacji:

opodatkowanie dochodów uzyskanych z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej - uprawa grzybów jadalnych. Rozlicza się wg norm szacunkowych czyli jego dochody naliczane są przez urząd skarbowy przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw podanej wcześniej w PIT 6.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jeśli zdarzyłoby się tak, że w latach następnych osiągnąłbym dochód (lub stratę) wyższą niż szacunkowy ustalony przez właściwy urząd skarbowy, to czy mam obowiązek zgłaszać taki fakt do urzędu skarbowego i w jaki sposób oraz czy dochód (strata) ten będzie jeszcze raz opodatkowany...

Zdaniem wnioskodawcy normom szacunkowym podlegają wszystkie przychody oraz straty osiągnięte w wyniku prowadzenia produkcji objętej danym rodzajem działu specjalnego zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 4 oraz art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów są działy specjalne produkcji rolnej. Podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej mogą ustalać dochód z tego źródła w dwojaki sposób:

• przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,
• w oparciu o prowadzoną przez podatnika księgę podatkową.
  
  

Wybór sposobu ustalenia dochodu z tych działów, co do zasady, należy do podatnika. Jednakże możliwość wyboru jest ograniczona formą prowadzenia działalności oraz wielkością obrotu. W myśl bowiem art. 24a ust. 4 ww. ustawy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. Wielkość wyrażoną w euro - stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości - przelicza się na walutę polską po średnim kursie ustalonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

W myśl art. 15 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, to dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 (art. 24 ust. 4 zdanie 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 24 ust. 4a ww. ustawy normy szacunkowe dochodu rocznego, o których mowa w ust. 4, stosuje się od jednostek powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3 załącznika nr 2, z tym że w przypadku:

1. upraw w szklarniach i tunelach foliowych - od 1 m2 powierzchni ogólnej obliczanej według wewnętrznej długości ścian,
2. upraw grzybów i ich grzybni - od 1 m2 powierzchni zajętej pod te uprawy,
3. wylęgarni drobiu - od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu,
4. zwierząt laboratoryjnych - od 1 sztuki sprzedanych zwierząt - na podstawie zawartych umów dla potrzeb laboratoryjnych, badań i doświadczeń naukowych, analiz i testów prowadzonych w laboratoriach, a także kontroli procesów technologicznych,
5. hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b)-h) załącznika nr 2 - od 1 sztuki zwierząt sprzedanych,
6. hodowli ryb akwariowych - od 1 dm3 objętości akwarium, obliczonej według wewnętrznych długości krawędzi.
   
   

Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji (art. 24 ust. 4b ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 43. ust. 1 ww. ustawy podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym. W myśl art. 43 ust. 3 ww. ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o:

1. zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji,
2. zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji,
3. rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.
   
   

Po złożeniu deklaracji, o której mowa w ww. art. 43 ust. 1 ww. ustawy, podatnik otrzymuje decyzję ustalającą wysokość dochodu oraz zaliczek na podatek dochodowy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej. Dochód z tego tytułu ustala w oparciu o normy szacunkowe dochodu. Możliwe jest, iż w latach następnych osiągnie rzeczywisty dochód wyższy niż szacunkowy, ustalony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w przypadku gdy wnioskodawca ustala dochód z działów specjalnych produkcji rolnej u oparciu o normy szacunkowe dochodu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód ustalony na dany rok podatkowy w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w oparciu o wielkość i rodzaj produkcji wskazany przez wnioskodawcę w deklaracji o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji, nie zaś dochód faktycznie osiągnięty. W takim przypadku nie jest możliwe wykazanie straty z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej.

Z tej też przyczyny stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie pamiętać należy, iż w sytuacji gdy wnioskodawca uzyska za poprzedni rok podatkowy przychód przewyższający kwotę określoną w ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o rachunkowości, tj. równowartość kwoty 1.200.000 euro, zobowiązany będzie do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych. W takiej sytuacji opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych będzie podlegać dochód faktycznie uzyskany przez wnioskodawcę. Jednocześnie możliwe będzie wykazanie przez wnioskodawcę w rozliczeniu rocznym straty z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 - 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.