Istota interpretacji:

Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów w firmie wielozakładowej

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta M. pod numerem …, pod nazwą "X" oraz "Y" (jednostka lokalna). Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W związku z utworzeniem jednostki lokalnej "Y" powstała wątpliwość dotycząca kwestii prowadzenia księgi przychodów i rozchodów, rejestru VAT (ewidencja sprzedaży i zakupu dla potrzeb podatku VAT) oraz składania deklaracji dla podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy podatnik postępuje prawidłowo, prowadząc dwie księgi przychodów i rozchodów w związku z utworzeniem jednostki lokalnej (odrębna księga)...
2. Czy podatnik postępuje prawidłowo, prowadząc dwie ewidencje sprzedaży i dwie ewidencje zakupu dla potrzeb ewidencji podatku VAT (rejestry VAT), a do Urzędu Skarbowego składa jedną deklarację dla podatku od towarów i usług, która jest sumą rejestrów VAT jednostki podstawowej ("X") i jednostki lokalnej ("Y")...
3. Czy podatnik jest zobowiązany do ponownej rejestracji jako podatnik VAT czynny przed pierwszą czynnością dokonaną przez jednostkę lokalną...

Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pana z zakresu pozostałych pytań zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem wnioskodawcy, w związku z utworzeniem jednostki lokalnej jest on zobowiązany do prowadzenia dwóch ksiąg przychodów i rozchodów dla "X" jak również dla jednostki lokalnej "Y" zgodnie z zasadą prowadzenia ksiąg rzetelnie i w sposób niewadliwy. Zapisy w księdze nie mogą budzić wątpliwości i powinny odzwierciedlać stan rzeczywisty, w związku z tym prowadzenie odrębnej księgi przychodów i rozchodów dla jednostki lokalnej jest niezbędne dla realizacji tego postulatu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwanej dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględnić w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003 r., Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.

Zapis § 9 ust. 2 rozporządzenia stanowi, iż księga oraz dowody, na których podstawie są dokonywane w niej zapisy, musi znajdować się na stałe w miejscu wykonywania działalności lub miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 6, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 8 ust. 1 pkt 1.

Natomiast zgodnie z § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia, w przypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi muszą znajdować się w każdym zakładzie. Podatnik może prowadzić jedną księgę w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem, że w poszczególnych zakładach jest prowadzona co najmniej ewidencja sprzedaży, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

W świetle definicji zawartej w § 3 pkt 10 ww. rozporządzenia, z przedsiębiorstwem wielozakładowym mamy do czynienia, jeżeli działalność prowadzona jest w oparciu o kilka zespołów składników materialnych i niematerialnych, jakimi są w szczególności punkty usługowe, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Jeśli zatem pozarolnicza działalność gospodarcza prowadzona jest w dwu siedzibach, należy uznać, iż prowadzi Pan przedsiębiorstwo wielozakładowe.

Stosownie do cytowanego wyżej § 9 ust. 3 powołanego rozporządzenia, co do zasady przy prowadzeniu przedsiębiorstwa wielozakładowego podatkowe księgi muszą być prowadzone w każdym zakładzie osobno. Przepisy jednak dopuszczają możliwość prowadzenia jednej podatkowej księgi, która musi się znajdować w miejscu wskazanym jako siedziba przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że w poszczególnych zakładach będzie prowadzona ewidencja sprzedaży.

Należy zatem stwierdzić, iż wnioskodawca postępuje prawidłowo prowadząc dwie księgi przychodów i rozchodów w związku z utworzeniem jednostki lokalnej.

Zaznaczyć jednak należy, że przepisy dopuszczają pod pewnymi warunkami możliwość prowadzenia jednej księgi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.