Pytanie:

Gminny Zespół ds. Obsługi Publicznych Placówek Oświatowych zwraca się z zapytaniem, czy podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, zwrot wydatków z tytułu używania samochodu osobowego przez opiekuna dziecka niepełnosprawnego w celu dowozu tego dziecka do szkoły. Gmina zgodnie z art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) jest zobowiązana do zapewnienia uczniom niepełnosprawnym bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej, gimnazjum lub ośrodka umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego. Z uwagi na to, iż gmina nie posiada własnych środków transportu, celem zapewnienia tego ustawowego obowiązku zawiera umowy cywilno-prawne z osobami pełniącymi funkcję opiekuna dzieci niepełnosprawnych. Przedmiotem tych umów jest zwrot wydatków przez gminę na rzecz tych osób, którzy wykorzystują w tym celu swój prywatny samochód osobowy. Podstawą zwrotu wydatków jest stawka za 1 km przebiegu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002r. Nr 27, poz. 271).

Zgodnie z art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (jednolity tekst Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) obowiązkiem gminyjest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 71b tej ustawy, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej, gimnazjum lub ośrodka umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7, a także dzieciom i młodzieży z upośledzeniem umysłowym ze sprzężonymi niepełnosprawnościami albo zwrot kosztów przejazdu ucznia i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice. Wskazane w treści powyższego przepisu art. 16 ust. 7 oraz art. 71b ww. ustawy dotyczą kształcenia dzieci niepełnosprawnych.
W myśl przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W świetle natomiast regulacji zawartej w ust. 2 omawianego przepisu dochodem ze źródła przychodów /.../ jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
Jak z powyższego wynika istnienie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jest bezpośrednio związane z wystąpieniem przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.
Zaś w przedmiotowej sprawie wypłacone przez Gminę na podstawie art. 17 ust 3a ustawy o oświacie, kwoty pieniężne są faktycznie oddaniem niepełnosprawnemu uczniowi i jego opiekunowi kwot pieniężnych, jakie zostały wcześniej wyłożone przez nichza Gminę na przejazd środkami komunikacji publicznej.
Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wypłacone przez Gminę kwoty pieniężne jako zwrot kosztów przejazdu niepełnosprawnego ucznia i jego opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, nie są przychodem z "innych źródeł" w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Zatem Gmina nie ma obowiązku sporządzania informacji Pit-8C, a dla otrzymujących w/w kwoty pieniężne nie są przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.