|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: Cypr, członek zarządu, dochód, dywidendy, obowiązek podatkowy, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania | |
| Data: 2009-10-26 | |
![]() Istota interpretacji:Czy obliczając wysokość podatku z tytułu otrzymanej dywidendy wypłacanej przez Spółkę Wnioskodawca może obniżyć polski podatek, o podatek jaki może być nałożony przez państwo cypryjskie czyli o podatek wynoszący 10% i czy w związku z tym sytuacja Wnioskodawcy ulegnie jakiejkolwiek zmianie w tym zakresie w zależności od tego czy będzie on równocześnie zasiadał w Zarządzie Spółki (board of directors) czy też nie?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest obywatelem Polski mającym miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce tzn. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i zamierza nabyć udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na Cyprze (zwana w dalszej części "Spółką"). Z tytułu posiadanych udziałów Spółka dokonywać będzie na rzecz Wnioskodawcy wypłaty dywidend. Niezależnie od tego, w późniejszym okresie Wnioskodawca zamierza również rozpocząć pełnienie funkcji zarządczych jako członek zarządu Spółki (ściśle: członek rady dyrektorów — board of directors) i w związku z tym zamierza pobierać wynagrodzenie z tytułu zasiadania w Zarządzie Spółki. Wynagrodzenie z tego tytułu będzie określone w umowie o zarządzanie, którą Wnioskodawca zawrze ze Spółką. Treścią umowy będzie przede wszystkim szczegółowe określenie obowiązków Wnioskodawcy jako członka Zarządu Spółki oraz doprecyzowanie zasad wypłaty wynagrodzenia. Reasumując stan faktyczny: przez pewien okres czasu Wnioskodawca zamierza być wyłącznie udziałowcem Spółki (nie zasiadając w jej organach zarządzających) po czym zamierza (nie przestając być udziałowcem) zostać także członkiem zarządu Spółki (członkiem rady dyrektorów). W odpowiedzi na wezwanie z dnia 28.09.2009r. Nr IPPB4/415-512/09-2/JK Wnioskodawca doprecyzował opisane zdarzenie przyszłe poprzez podanie następujących informacji: Oprócz przewidywanych dochodów z tytułu uzyskiwania dywidendy oraz z tytułu zasiadania w zarządzie spółki mającej siedzibę na terenie Cypru, uzyskuje na terenie Polski dochody z prowadzonej działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza prowadzona jest jako działalność prowadzona przez osobę fizyczną. Niezależnie od tego uzyskuje dochody z tytułu uczestnictwa jako wspólnik (komplementariusz) w spółce komandytowej mającej siedzibę na terenie Polski. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych. Wnioskodawca, niezależnie od powyższego, począwszy od 2010 r. zamierza uzyskiwać na terenie Polski dochody z tytułu zawartego kontraktu menadżerskiego (przychody z działalności wykonywanej osobiście art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych dalej zwana updof).Podkreślił również, iż może nie uzyskiwać na terenie Polski dochodu lub dochodu ze źródeł przychodu położonych na terenie Polski. W takim przypadku jedynym dochodem uzyskiwanym przez Wnioskodawcę byłby dochód z tytułu zasiadania w zarządzie spółki mającej siedzibę na terenie Cypru. Wnioskodawca podał również informację, że pytanie związane ze zdarzeniem przyszłym będzie dotyczyć roku 2010 oraz następnych lat. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Wniosek Pana w zakresie pytania drugiego, trzeciego i czwartego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją. Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 ze zm. (zwanej w dalszej części Ustawą) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do ust. 1a ww. artykułu za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
Na podstawie art. 4a Ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Stosownie do art. 10 ust. 1 i 2 umowy między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej dnia 8 rudnia 1993 r. w Warszawie Dz. U. z 1993 r., Nr 117, poz. 523 (zwanej w dalszej części Konwencją) dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty dywidend brutto. Należy zauważyć, iż określenie dywidendy, o którym mowa w Konwencji oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszącym się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sposób jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę. Z powyższego przepisu wynika, że zgodnie z postanowieniami Konwencji, dywidendy wypłacane na rzecz polskich udziałowców spółki z siedzibą na Cyprze, mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i na Cyprze, jednakże na terytorium Cypru stawka podatku nie może przekroczyć 10%. Z uwagi na fakt, iż zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem, postanowienia Konwencji dają każdemu z państw stron prawo do opodatkowania dywidend wypłacanych przez spółkę mającą siedzibę na terytorium któregoś z tych państw, konieczne jest ustalenie zasad unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 Konwencji (art. 10 dotyczy dywidend) może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu, jaki może być płatny na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze. W odniesieniu do podatku od dywidend, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje zatem metodę kredytu, jako metodę unikania podwójnego opodatkowania. Podatek, który może być zapłacony na Cyprze, podlega odliczeniu od podatku podlegającego do zapłaty w Polsce. W tym miejscu wymaga podkreślenia, iż polskie tłumaczenie tekstu Konwencji jest niezgodne z wersja angielską. Wersja angielska przepisu art. 24 ust. 1 lit, b Konwencji, jest następująca: Where a resident of Poland derives income which, in accordance with the provisions of Articles 10, 11 and 12 of Agreement may be taxed in Cyprus, Poland shall allow as a deduction from the tax on the income of that resident an amount equal to the tax payable in Cyprus. Such deduction shall not, however, exceed that part of the tax, as computed before the deduction is given, which is appropriate to such income derived in Cyprus. Zgodnie z angielską wersją umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli polski rezydent osiąga dochody z tytułu dywidend, które mogą być opodatkowane na terytorium Cypru, Polska zobowiązana jest do umożliwienia odliczenia podatku podlegającego do zapłaty w Polsce, niezależnie od tego, czy dochód ten faktycznie został opodatkowany na Cyprze. Omawiany przepis umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wymaga bowiem, aby odliczenie od polskiego podatku uzależnione było od faktycznej zapłaty podatku na terytorium Cypru. Interpretacja polskiej wersji umowy może natomiast prowadzić do wniosku, iż odliczenie w Polsce jest możliwe, jedynie pod warunkiem faktycznego uiszczenia podatku na terytorium Cypru. Powyższy wniosek potwierdza brzmienie art. 24 ust. 3 Konwencji. Zgodnie z tym przepisem, przez podatek podlegający zapłacie na terytorium Cypru należy rozumieć także podatek, który byłby płatny na terytorium Cypru, gdyby wypłacana dywidenda nie została zwolniona z podatku, zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim. Zatem, w rozumieniu tego przepisu, podatek podlegający zapłacie, to podatek, który może zgodnie z postanowieniami Konwencji zostać pobrany przez Cypr. Pojęcie podatek podlegający zapłacie użyte w art. 24 Konwencji, nie jest zatem tożsame z pojęciem podatek zapłacony. W świetle tego przepisu nie można zatem twierdzić, iż mechanizm odliczania podatku, który może pobrać państwo cypryjskie, uzależniony jest od faktycznej zapłaty podatku w tym państwie. Gdyby tak było, regulacje zawarte w art. 24 ust. 3 Konwencji byłyby zbędne. Odliczenie podatku w Polsce jest zatem możliwe także, jeżeli państwo cypryjskie zwalnia z opodatkowania dywidendy wypłacane przez spółki mające siedzibę w tym państwie. Innymi słowy, zgodnie z art. 24 ust. 3 Konwencji, w zw. z art. 24 ust. 1 lit. b ww. Konwencji odliczeniu od podatku w Polsce podlega podatek, który może być należny do zapłaty na Cyprze, niezależnie od tego, czy podatek ten faktycznie został na Cyprze zapłacony. Zgodnie z art. 24 ust. 3 ostatni akapit, kwota tego podatku wynosi 10 %. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 30 Konwencji, w przypadku rozbieżności przy interpretacji, tekst angielski uważany jest za rozstrzygający. Z uwagi na fakt, iż brzmienie polskiej wersji art. 24 ust 3 ww. Konwencji nie jest dokładnym tłumaczeniem angielskiej wersji umowy, poniżej załączony został odpowiedni fragment w angielskiej wersji językowej. Wersja angielska przepisu art. 24 ust. 3 Konwencji: "The tax payable in a Contracting Stale mentioned in sub-paragraph (b) of paragraph I and paragraph 2 of this Article shall be deemed to include the tax which would have been payable but for the legal provisions concerning tax reduction, exemption or other tax incentives granted under the laws of the Contracting State. For the purposes of paragraph 2 of Article 10 and paragraph 2 of Article 11, the amount of the tax shall be deemed to be 10% of the gross amount of dividend and interest and for the purpose of paragraph 2 of Article 12, the amount of tax shall be deemed to be 5% of the gross amount of royalties." Rozumienie powyższego angielskiego brzmienia przepisu powinno być zatem następujące: podatek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 lit. b) Konwencji podlegający zapłacie w Umawiającym się Państwie powinien również uwzględniać wartość podatku, która byłaby należna w tym państwie, gdyby nie ulgi zwolnienia i inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. Zatem odliczeniu od podatku należnego w Polsce powinna podlegać również równowartość podatku cypryjskiego (do wysokości ustalonych limitów), który byłby należny na Cyprze, gdyby nie zastosowane zgodnie z tamtejszym ustawodawstwem ulgi czy zwolnienia. Omawiany przepis Konwencji nie wymaga bowiem, aby odliczenie od polskiego podatku uzależnione było od faktycznej zapłaty podatku na terytorium Cypru. Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w piśmie Ministra Finansów z dnia 20 lutego 2008 r., nr IPPB2/415- 435/07-2/AF. Rozumowanie takie potwierdza również komentarz Józefa Banacha dla polskich umów podatkowych (wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2002 str. 377) który stwierdza, że stosowanie tej metody (chodzi o metodę zaliczenia podatku zapłaconego za granicą na poczet podatku należnego w kraju rezydencji) sprawia, że polityka zachęt podatkowych stosowana przez państwa które pragną przyciągnąć zagraniczne inwestycje wyrażająca się obniżeniem podatków dla inwestorów zagranicznych nie przynosi korzyści samemu inwestorowi lecz państwu jego rezydencji (państwo rezydencji pobiera bowiem podatek równy różnicy pomiędzy podatkiem należnym w tym państwie od całości dochodu w tym od dochodu uzyskanego w państwie źródła a podatkiem zapłaconym w państwie źródła). W celu wyeliminowania tego rodzaju negatywnych skutków stosowania metody zaliczenia, gdzie wszelkie przywileje podatkowe przyznane przez państwo źródła przynoszą korzyść nie inwestorowi lecz państwu - rezydencji wykształciła się szczególna forma zaliczenia zwana zaliczeniem fikcyjnym (ang. tax sparing method), gdzie zaliczenie w państwie siedziby obejmuje nie tylko faktycznie zapłacony podatek w państwie źródła lecz również podatek, który musiałby być zapłacony gdyby nie przyznano szczególnych ulg (darowany podatek). Reasumując powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, iż zgodnie z przepisami umowy zawartej pomiędzy Polską oraz Cyprem, Polska zobowiązana jest do umożliwienia polskiemu podatnikowi uzyskującemu dywidendę od spółki cypryjskiej, odliczenia od podatku przypadającego do zapłaty w Polsce, podatku jaki może być zapłacony na Cyprze. Zgodnie z postanowieniami Konwencji (art. 24 ust. 3) podatek ten wynosi 10%. Podatnik uzyskujący dywidendę wypłacaną przez spółkę cypryjską ma zatem prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce, podatku w wysokości 10% od wypłaconych dywidend. Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność zasiadania równocześnie w organach zarządzających Spółki (bard of directors) lub też nie, nie ma żadnego wpływu na wskazane powyżej przez Wnioskodawcę zasady opodatkowania jego przychodu z tytułu wypłaty dywidendy od Spółki. Ewentualne przychody z tych dwóch tytułów należałoby bowiem traktować niezależnie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2009-10-26 |
