Istota interpretacji:

Stosownie do treści zacytowanego art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, iż będą miały zastosowanie przepisy o podatku od spadków i darowizn tym samym w stosunku do otrzymanych środków pieniężnych uzyskanych darowizną nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Mieszkanie stanowi własność dwóch osób (po #189;) Wnioskodawczyni i jej babci. Babcia Wnioskodawczyni nabyła swoją (#189; ) część od Skarbu Państwa w 1987 r. Mieszkała w tym mieszkaniu od 1952 do 1991 r. Wnioskodawczyni swoją (#189;) część mieszkania nabyła w ramach spadku po zmarłym w 1990 roku dziadku. Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone w marcu 2009 r. Wnioskodawczyni nie mieszkała w tym mieszkaniu. Aktualnie oczekuje na decyzję Urzędu Skarbowego dotyczącą podatku spadkowego. W między czasie była właścicielką innego mieszkania, które odziedziczyła po zmarłym w 1991 r. ojcu i sprzedała je w 2005 r.

Po określeniu i zapłaceniu podatku od spadków Wnioskodawczyni zamierza sprzedać to mieszkanie, a babcia zamierza przekazać Wnioskodawczyni, w formie darowizny, pieniądze uzyskane ze sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1. Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię i babcię ze sprzedaży tego mieszkania będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych...
2. Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z pieniężnej darowizny babci będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych...
3. Czy Wnioskodawczyni musi sporządzić umowę darowizny...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia mieszkania nie będzie opodatkowany zarówno w jej przypadku jak i babci gdyż zbycie nastąpi po upływie więcej niż 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Wnioskodawczyni uważa, że przychód uzyskany z darowizny pieniężnej od babci pod warunkiem zgłoszenia w terminie 6 miesięcy naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego na formularzu SDZ-2 i udokumentowanie w formie np. przekazu, faktu darowizny pieniężnej nie jest opodatkowany.

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi odpowiedź na pytania z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych. Zagadnienie wynikające z zakresu podatku od spadków i darowizn zostanie rozstrzygnięte w odrębnej interpretacji indywidualnej.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie, a w przypadku innych rzeczy pół roku licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło nabycie.

Należy podkreślić, iż przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych normuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości upłynęło 5 lat, sprzedaż tej nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

W przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku pięcioletni termin, o którym mowa powyżej winien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spadku.

W myśl art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawczynię i pozostałych spadkobierców jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast postanowienie Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotna, zatem dla podatku dochodowego jest nie data postanowienia sądu o nabyciu spadku, ale data stwierdzająca dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w 1990 r. Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadku udział (#189;) w mieszkaniu. Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone w marcu 2009 r., obecnie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż mieszkania (tj. swojego udziału #189; i udziału, #189; który posiada babcia Wnioskodawczyni).

Oznacza to że sprzedaż zostanie dokonana po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, tj. 1990 r. Zatem zamierzona transakcja nie będzie dla Wnioskodawczyni stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychód, jaki Wnioskodawczyni uzyska ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku po zmarłym dziadku z uwagi na upływ 5 letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), określa w sposób ogólny przedmiotowy i podmiotowy zakres zastosowania przepisów ustawy. Stanowi on, iż przepisy ustawy obejmują osoby fizyczne, natomiast przedmiotem jej regulacji jest opodatkowanie dochodów osób fizycznych podatkiem dochodowym.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Pojęcie darowizny i polecenia darczyńcy nie jest zdefiniowane ani w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Zatem zasadne jest w tym miejscu odwołanie się do przepisów Kodeksu cywilnego.

Stosownie do zapisu art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni otrzyma tytułem darowizny kwotę pieniężną od swojej babci po sprzedaży przez Nią udziału (#189;) w mieszkaniu.

Stosownie do treści zacytowanego art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, iż będą miały zastosowanie przepisy o podatku od spadków i darowizn tym samym w stosunku do otrzymanych środków pieniężnych uzyskanych darowizną nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy dodatkowo wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni, jako występującej z wnioskiem. Nie chroni natomiast Pani babci.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.