W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna, mieszkająca aktualnie poza granicami Polski buduje w Polsce zespół pięciu domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z garażami.

Dwa przedmiotowe budynki zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, natomiast trzy pozostałe chce przeznaczyć pod najem lub sprzedaż. Inwestycja budowlana realizowana jest systemem gospodarczym tzn. w budowie pomagają wnioskodawcy częściowo znajomi i krewni, a częściowo pracownicy, z którymi wnioskodawca podpisał "umowę cywilnoprawną", w której określone jest konkretne miesięczne wynagrodzenie.

Wszystkie materiały budowlane związane z przedmiotową inwestycją kupowane są w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Jakie składki i w jakiej wysokości wnioskodawca zobowiązany jest opłacać jako pracodawca będący osobą fizyczną, a jakie i w jakiej wysokości zobowiązani są opłacać pracownicy, z którymi wnioskodawca podpisał umowę cywilnoprawną?
2. Czy wnioskodawca jako osoba mieszkająca obecnie poza granicami Polski i budująca dom na własne potrzeby mieszkaniowe w Polsce ma prawo do zwrotu różnicy VAT między 7% a 22% za materiały budowlane zakupione na budowę, oczywiście tylko i wyłącznie na własne potrzeby mieszkaniowe?
   
   

Zdaniem wnioskodawcy pracownicy powinni odprowadzać podatek od uzyskanego wynagrodzenia i wykazywać te dochody w rozliczeniu miesięcznym bądź rocznym. Odnośnie składek opłacanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tj. składek społecznych, zdrowotnych czy chorobowych pracownicy powinni sami decydować o opłacaniu składek.

W ocenie wnioskodawcy ma on prawo do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, gdyż materiały budowlane nabywane są w Polsce, a zwrot dotyczy materiałów wykorzystanych do budowy budynku mieszkalnego na własne potrzeby mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zagadnienia dotyczące zawierania między stronami umów zlecenia oraz umów o dzieło regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Przy czym zarówno w przypadku umowy zlecenia, jaki i umowy o dzieło ustawodawca dopuścił możliwość zawierania tych umów przez osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej, brak jest bowiem wyłączeń odnośnie do stron tych umów.

Przechodząc natomiast na grunt przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) należy zauważyć, iż stosownie do postanowień art. 13 pkt 8 ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
   
   

• z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9,
  
  

A zatem do przychodów z osobiście wykonywanej działalności z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, zalicza się wyłącznie przychody otrzymywane od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej.

Natomiast przychody uzyskane z tytułu realizacji umowy zlecenia lub umowy o dzieło, od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, stanowią przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W konsekwencji na zleceniodawcy nie ciąży obowiązek płatnika, w rozumieniu przepisów ustawy. Obowiązek wpłacenia zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego nie obciąża także zleceniobiorcy. Dopiero w zeznaniu podatkowym zleceniobiorca jest zobligowany wykazać dochód z tego tytułu wraz z innymi dochodami i od łącznej sumy obliczyć należny za dany rok podatek dochodowy.

Jednocześnie należy podkreślić, że w sytuacji gdy działalność jest wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (cykliczny lub stały), prowadzona jest we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, to mamy do czynienia z pozarolniczą działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy, a to z kolei oznacza konieczność zarejestrowania tej działalności.

Reasumując - w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie ma obowiązku pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od zawartych umów cywilnoprawnych. Obowiązek rozliczenia dochodów uzyskanych na podstawie umowy zawartej z wnioskodawcą ciąży na zatrudnionych pracownikach.

W zakresie obowiązku odprowadzania składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych organy podatkowe są niewłaściwe rzeczowo, bowiem zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 9, poz. 60 ze zm.) właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Zasady regulujące obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne nie stanowią elementów prawa podatkowego, a zatem organy podatkowe nie są właściwe do ich interpretowania.

Zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 177, poz. 1468 ze zm.).

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1. budową budynku mieszkalnego;
2. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3. remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.
   
   

Przez budynek mieszkalny w rozumieniu przepisów art. 2 pkt. 1 ustawy, uważa się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nim urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Przepisy art. 3 ust. 2 ustawy stanowią, iż osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT tj. stawką podstawową 22%. Natomiast prawo do zwrotu przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem (art. 4 ust. 1 wyżej cyt. ustawy).

Stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo do zwrotu przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wymagane jest takie pozwolenie.

Artykuł 5 ust. 1 oraz ust. 3-4 ustawy stanowi, iż zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym, jednak nie częściej niż raz w roku i powinien zawierać co najmniej:

1. imię i nazwisko, numer NIP albo numer PESEL w przypadku gdy osoba fizyczna nie posiada numeru NIP, a w przypadku gdy osobie fizycznej składającej wniosek nie nadano żadnego z tych numerów - rodzaj i numer dokumentu tożsamości tej osoby, w tym również wystawionego w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, adres zamieszkania osoby fizycznej, a w przypadku małżonków - obojga małżonków;
2. wskazanie właściwego urzędu skarbowego, do którego kierowany jest wniosek;
3. rodzaj poniesionych wydatków, zgodnie z art. 3 ust. 1;
4. rok rozpoczęcia inwestycji;
5. wykaz faktur oraz wartość poniesionych wydatków na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1;
6. kwotę zwrotu, obliczoną zgodnie z art. 3 ust. 5-7;
7. oświadczenie o zakresie przeprowadzonego remontu, jeżeli roboty te nie wymagają pozwolenia na budowę;
8. (10) wskazanie sposobu wypłaty kwoty zwrotu; jeżeli wypłata ma nastąpić na rachunek bankowy - wskazanie numeru rachunku osoby fizycznej składającej wniosek, a w przypadku wspólnego wniosku małżonków - numeru rachunku obojga lub jednego z nich, na który ma być dokonany zwrot;
9. (11) podpis osoby fizycznej ubiegającej się o zwrot wydatków, a w przypadku małżonków - podpisy obojga małżonków bez względu na sposób złożenia wniosku: wspólnie z małżonkiem albo odrębnie przez każdego z małżonków.5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy załączyć kopię:
   
   

1. pozwolenia na budowę albo - w przypadku remontu, o którym mowa w ust. 4 pkt 7 - dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego;
2. faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1;
   
   

Z zapisu art. 5 ust. 4 pkt 1) ustawy wynika, iż w przedmiotowej sprawie fakt zamieszkania wnioskodawcy poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej nie pozbawia go możliwości ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku mieszkalnego w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Zatem, jeżeli spełnione są wszystkie warunki określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, wówczas urząd skarbowy dokonuje kwoty zwrotu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a odnośnie zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art.47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.