• nieprawidłoweodnośnie obowiązku podatkowego w roku 2007 do momentu przyjazdu do Rosji rodziny Wnioskodawcy (żony oraz dzieci),
  
  

• prawidłoweodnośnie obowiązku podatkowego w Polsce od momentu przyjazdu do Rosji rodziny Wnioskodawcy (żony oraz dzieci).
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 01.11.2006 r. Wnioskodawca podjął pracę na terenie Federacji Rosyjskiej. Pracodawcą jest firma rosyjska z siedzibą w M..... Spółka ta nie jest w żadnym stopniu powiązana kapitałowo z polskimi podmiotami gospodarczymi. Charakter, jak i miejsce pracy obliguje Wnioskodawcę do stałego pobytu w Rosji. Również wynagrodzenie Wnioskodawca otrzymuje w walucie rosyjskiej na konto bankowe w Rosji. Wynagrodzenie z tytułu pracy otrzymuje tylko w Rosji, a w Polsce z tego tytułu nie posiada żadnych dochodów. Jest zatrudniony tylko u rosyjskiego pracodawcy niemającego siedziby w Polsce.

Przez Federację Rosyjską Wnioskodawca jest uznany za rezydenta podatkowego, na dowód czego został Panu wydany certyfikat rezydencji podatkowej.

W związku z długoletnim kontraktem oraz faktem, iż swoją dalsza przyszłość wiąże z Rosją, Wnioskodawca podjął odpowiednie kroki w celu sprzedaży/wynajmu posiadanych w Polsce nieruchomości. Najbliższa rodzina Wnioskodawcy także przebywa w Moskwie. Dzieci uczęszczają do szkoły oraz przedszkola.

Rodzina przebywa z Wnioskodawcą w Rosji od lutego 2007 r. z małymi przerwami na finalizowanie prywatnych spraw na terenie Polski. W Polsce dzieci uczęszczały do szkoły i przedszkola, więc rodzice byli zmuszeni do znalezienia im zarówno szkoły jak i przedszkola, a także mieszkania niedaleko szkoły. W Rosji nie jest to możliwie w przeciągu np. jednego miesiąca. Poszukiwanie mieszkania w bezpiecznej dzielnicy w pobliżu szkoły zajęło trzy miesiące. Starsza córka Wnioskodawcy w maju 2007 roku przystępowała do I Komunii Świętej, a przygotowania w Kościele rozpoczęły się już we wrześniu 2006 r. (na początku roku szkolnego). Dlatego też dla jej dobra została podjęta decyzja o nie przerywaniu nauki w roku szkolnym 2006/2007. W tym okresie Wnioskodawca razem z żoną zajmowali się finalizowaniem przeprowadzki do M..... W tym czasie w Polsce dzieci przebywały pod opieką babci.

Pomimo tego, że rodzina w 2007 r. nie przebywała razem w Rosji bez przerwy, to ich intencją było przeniesienie się do Rosji w możliwie najkrótszym czasie. Niestety w rosyjskich realiach nie jest to możliwe do wykonania w krótkim czasie.

Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. Nr IPPB2/415-583/07-2/SP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez uzupełnienie stanu faktycznego i sprecyzowanie pytania (pytań). Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien płacić podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów uzyskiwanych tylko i wyłącznie na terenie Federacji Rosyjskiej za 2007 rok i lata następne pobytu i pracy w Rosji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z przedstawioną sytuacją osobistą oraz zawodową Wnioskodawca nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 i lata następne w Polsce.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 umowy z dnia 22 maja 1992 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. Nr 125, poz. 569), określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce jej stałego pobytu, miejsce zarejestrowania osoby prawnej albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Definicja ta odnosi się zatem do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. umowy, jeżeli osoba fizyczna ma miejsca zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony wg następujących zasad:

1. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2. jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa,
3. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
4. jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie wzajemnego porozumienia.
   
   

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy uznać, iż Wnioskodawca spełnia przesłanki pozwalające uznać go w 2007 r. za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce jak i w Rosji. W Rosji mieszkał i pracował, przy czym jednocześnie jego rodzina (żona i dzieci) przebywała w Polsce.

Powyższe oznacza, iż państwo rezydencji Wnioskodawcy należy ustalić zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 1 ust. 4 ww. umowy. Zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt a) umowy, analizując stopień powiązań osobistych i gospodarczych Podatnika w 2007 r., należy stwierdzić, iż do momentu przyjazdu żony z dziećmi do Rosji ściślejsze związki gospodarcze i osobiste łączyły Pana z Polską. Sam wyjazd za granicę, uzyskiwanie tam dochodów i posiadanie certyfikatu rezydencji, nie oznacza automatycznie, że przestał Pan być polskim rezydentem podatkowym. Zmiana miejsca zamieszkania powinna być równoznaczna z przeniesieniem za granicę tzw. ośrodka interesów życiowych.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż:

• do dnia przyjazdu do Rosji Pana żony oraz dzieci podlegał Pan opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskanych dochodów, na zasadach określonych w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2007 r. do momentu, gdy w Polsce przebywała rodzina (żona oraz dzieci) posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski, a zatem zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegał Pan na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, iż uzyskany przez Podatnika dochód na terytorium Federacji Rosyjskiej w ww. okresie podlega opodatkowaniu także w Polsce zgodnie z metodą zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu określoną w art. 21 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (metoda proporcjonalnego odliczenia podatku) w związku z art. 27 ust. 9 ww. ustawy.

• od dnia przyjazdu Pana żony oraz dzieci ośrodek interesów życiowych przeniósł Pan do Rosji, nie posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Federacji Rosyjskiej, w tym państwie mieszka Pan wraz z żoną i dziećmi z zamiarem stałego pobytu, pracuje Pan u rosyjskiego pracodawcy a Pana dzieci uczęszczają do szkoły i przedszkola w Moskwie. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, iż w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
  
  

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art.47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.