Pytanie:

Dotyczy opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stawki 19% w przypadku świadczenia usług księgowych na rzecz byłego pracodawcy.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2006r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, działając na podstawie art. 14 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa stwierdził, iż przedstawione przez podatnika we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ I instancji uznał, iż opisane usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy w części odpowiadają czynnościom, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy, na stanowisku głównej księgowej w/w Spółki. To zaś, zgodnie z treścią art. 9a ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powoduje utratę przez podatnika w roku podatkowym prawa do opodatkowania dochodów w sposób określony w art. 30 c) tej ustawy, w związku z czym jest on zobowiązany do złożenia właściwych deklaracji o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku i wpłacenia zaliczek obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 cyt. ustawy oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Kwestionując wydane rozstrzygnięcie, pismem z dnia 28 kwietnia 2006r. podatnik złożył w ustawowym terminie zażalenie na w/w postanowienie organu I instancji, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu podatnik zarzucił dokonanie błędnej oceny ustaleń stanu faktycznego, co ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Przede wszystkim podatnik nie zgadza się ze stanowiskiem tamt. organu, który stwierdził, iż świadczone przez biuro rachunkowe usługi odpowiadają czynnościom wykonywanym przez podatnika w ramach stosunku pracy na stanowisku głównej księgowej w/w Spółki. Podatnik podniósł, iż na w/w stanowisku nie wykonywał czynności wchodzących w zakres obecnie prowadzonej działalności rachunkowo-księgowej, oznaczonej symbolem 74.12.Z PKD, która obejmuje: księgowanie wszelkiego rodzaju transakcji gospodarczych; sporządzanie sprawozdań i bilansów finansowych, przygotowywanie dokumentów o dochodach osób i firm do celów podatkowych, doradztwo podatkowe i reprezentowanie klientów przed organami podatkowymi. Czynności te, w czasie kiedy podatnik był zatrudniony w w/w Spółce, wykonywał podległy Jemu pracownik. Podatnik natomiast sprawował jedynie funkcję kierownicą i nadzorczą. Z uwagi na brak odpowiednich uprawnień podatnik nie wykonywał wchodzących w zakres obecnie wykonywanej działalności rachunkowo- księgowej czynności biegłego księgowego ani też doradcy podatkowego. Wobec powyższego w/w czynności nie mogą być uznane-jak tego dokonał organ I instancji- za tożsame, nawet w części. Na potwierdzenie słuszności swojego stanowiska podatnik przedłożył kserokopię pisma autorstwa jednego z pomorskich urzędów skarbowych.

Rozpatrując wniesione zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu stwierdza, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ pierwszej instancji wskazał jakimi przesłankami kierował się przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia, a jego stanowisko według tut. organu odwoławczego jest prawidłowe i zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego.

Stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30 c tej ustawy, tj. według liniowej 19% stawki podatkowej. Z tej formy opodatkowania korzysta podatnik, deklarując jej wybór pismem z dnia 20 stycznia 2005r.

Korzystanie z tej formy opodatkowania uzależnione jest jednak od spełnienia określonych warunków. W art. 9a ust. 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zastrzegł, iż jeżeli podatnicy, którzy wybrali w/w sposób opodatkowania uzyskają z pozarolniczej działalności prowadzonej samodzielnie lub w formie spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
1.wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
2. wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, wówczas podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30 c i jest obowiązany do złożenia właściwych deklaracji o wysokości dochodu osiąganego od początku roku i wpłacenia zaliczek obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.
Niedotrzymanie w/w warunków - uzyskanie z działalności gospodarczej przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadających czynnościom, które podatnik wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy- powoduje, iż podatnik traci prawo do w/w sposobu opodatkowania.

Z przedłożonych przez organ I instancji akt sprawy wynika, iż jako główny księgowy podatnik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w w/w Przedsiębiorstwie od 1 maja 2002r. do 31 października 2005r. Jednocześnie w tym okresie podatnik prowadził działalność gospodarczą polegającą na usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych dla podmiotów gospodarczych, w tym od 1 listopada 2005r. na rzecz w/w Spółki.
Zakres wykonywanych -jak wskazał podatnik we wniosku z dnia 6 marca 2006r.- obowiązków na podstawie umowy o pracę obejmował:
- ocena prawidłowości dokonanych księgowań,
- ocenę prawidłowości prowadzenia akt osobowych,
- ewidencję czasu pracy,
- sporządzanie list płac, deklaracji podatkowych, statystycznych, ZUS,
- sporządzania sprawozdań finansowych i wniosków kredytowych,
- bieżącą analizę i informowanie o zaistniałych zmianach w przepisach podatkowych.
Do obowiązków wynikających z umowy na prowadzenie ksiąg rachunkowych należało:
- sprawdzanie i ewidencjonowanie dokumentów księgowych w programie księgowym,
- sporządzanie deklaracji podatkowych, statystycznych i ZUS,
- sporządzanie sprawozdań finansowych,
- prowadzenie kartotek osobowych pracowników.

Ponadto jak wskazał podatnik w zażaleniu wykonywana przez podatnika działalność gospodarcza dodatkowo obejmowała czynności, których podatnik ze względu na brak odpowiednich uprawnień wcześniej nie wykonywała: z zakresu działania biegłego rewidenta i doradcy podatkowego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż zarówno w prowadzonej działalności gospodarczej jak i w ramach obowiązków służbowych podatnik zajmował się prowadzeniem i nadzorem ksiąg rachunkowych oraz wszelkimi czynnościami związanymi z dokonywaniem rozliczeń wobec instytucji publiczno-prawnych, jak: urząd skarbowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych z tytułu podatków i innych składek oraz opłat. Charakter wykonywanych w obu przypadkach czynności był taki sam i sprowadzał się do zgodnego m.in. z ustawą o rachunkowości, ustawami podatkowymi i ustawami z zakresu zabezpieczenia społecznego prowadzenia rozliczeń firmy w sposób rzetelny i wiarygodny z uwzględnieniem wszelkich zasad wynikających z tych ustaw, z tą różnicą, że zakres wykonywanych czynności w przypadku usługowego prowadzenia ksiąg został dodatkowo poszerzony o niektóre zadania biegłego rewidenta i doradcy podatkowego.

Podstawowym obowiązkiem głównego księgowego jest prowadzenie ksiąg rachunkowych na podstawie dowodów księgowych, w sposób zgodny z ustawą o rachunkowości.
Jak podkreślił podatnik we wniosku z dnia 6 marca 2006r. do celów ewidencyjnych w Spółce zatrudniona była dodatkowa osoba- księgowa. W kompetencjach podatnika leżał nadzór na prawidłowością księgowań, zaś dane z nich wynikające służyły do sporządzenia przez podatnika osobiście deklaracji podatkowych, statystycznych i ZUS oraz sprawozdań finansowych. Powyższe czynności -jak sam podatnik wskazał w w/w wniosku- wykonywała również osobiście w oparciu o umowę na usługowe prowadzenie ksiąg.
Zatem słusznie stwierdził organ I instancji, iż zakres wykonywanych przez podatnika czynności zarówno w prowadzonej działalności gospodarczej jak i w ramach obowiązków służbowych w ramach stosunku pracy pokrywał się w części i -co trzeba wskazać- zarówno pod względem charakteru i jak i rodzaju.
Na marginesie tut. Organ pragnie zauważyć, iż niezależnie od przedstawionego podziału czynności wykonywanych przez podatnika na stanowisku głównej księgowej i osoby zatrudnionej do celów ewidencyjnych, podatnik jako osoba odpowiedzialna za sprawy dot. rachunkowości w/w Spółki, na czas nieobecności spowodowanej chociażby chorobą , czy też urlopem wypoczynkowym tej osoby, zmuszony byłby przejść jej obowiązki. Oznacza to, iż w razie wystąpienia takich okoliczności zakres wykonywanych czynności faktycznie nie ograniczał się wyłącznie do tych przez podatnika wskazanych w w/w wniosku.
W związku z powyższym, skoro zakres świadczonych usług w części odpowiada czynnościom, które uprzednio podatnik wykonywał jako pracownik, tut. Organ stosownie do art. 9a ust. 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdza brak podstaw prawnych do opodatkowania uzyskanych przez podatnika dochodów w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej w sposób określony w art. 30 c) tej ustawy.

W zażaleniu z dnia 28 kwietnia 2006r. na poparcie swojego stanowiska podatnik załączył kserokopię postanowienia, autorstwa jednego z pomorskich urzędów skarbowych. Rozstrzygnięcie w/w postanowienia nie może być w niniejszej sprawie brane pod uwagę jako wiążące, bowiem odnosi się do innego, odmiennego od przedstawionego w sprawie stanu faktycznego. Tut. organ zgadza się jednakże z wypływającymi z przytoczonych przepisów wnioskami co do warunków utraty możliwości opodatkowania dochodów wg stawki 19%, na co wskazano w niniejszym rozstrzygnięciu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji jest prawidłowe i brak jest podstaw do jego zmiany lub uchylenia.
W świetle powyższego orzeczono jak w sentencji.
Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.
Decyzja interpretacyjna dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Zawarta w niej interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej.
Na niniejszą decyzję na podstawie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Opolu. Skargę w 2 egzemplarzach wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.