Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczy sposobu odliczenia straty z pozarolniczej działalności gospodarczej w zeznaniu podatkowym PIT-36 za lata 2002, 2003 i 2004.

W złożonym piśmie pyta Pani, czy postąpiła prawidłowo odliczając w zeznaniach podatkowych PIT-36 za lata 2002, 2003 i 2004 od dochodów uzyskanych z wynagrodzenia ze stosunku pracy straty z pozarolniczej działalności gospodarczej poniesione w latach poprzednich.

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 ww. ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, iż w rozpatrywanym okresie osiągnęła Pani dochody z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz poniosła straty z pozarolniczej działalności gospodarczej. Strata z działalności gospodarczej jest konsekwencją wprowadzenia do majątku firmy środków trwałych o dużej wartości, w związku z czym wzrosły koszty uzyskania przychodów z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. Aby uwzględnić stan rzeczywisty, począwszy od 2002 roku, odliczyła Pani od uzyskanych i wykazanych w zeznaniu dochodów z wynagrodzenia ze stosunku pracy - poniesione w poprzednich latach straty z działalności gospodarczej.

Kierując się konsekwencjami techniki wypełniania PIT-36 uważa Pani, że zeznania podatkowe złożone za lata 2002, 2003 i 2004 - zostały wypełnione prawidłowo.

Z tym, że dochodem ze źródła przychodów, jak stanowi art. 9 ust. 2, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągniętymi w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Do dnia 31 grudnia 2000 r. obowiązywała zasada wyrażona w art. 9 ust. 3 ww. ustawy, że jeżeli podatnik poniósł stratę ze źródła przychodów poniesioną w roku podatkowym (z wyjątkiem straty ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych oraz strat ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego), to mógł on tę stratę pokryć w równych częściach z dochodu uzyskanego z tego źródła w najbliższych, kolejno po sobie następujących trzech latach podatkowych. Tak więc podstawa opodatkowania przez trzy lata ulegała obniżeniu o 1/3 wartości poniesionej straty.

Od dnia 1 stycznia 2001 r. nadal istnieje możliwość obniżania dochodu o część straty, jednak zgodnie z brzmieniem ww. przepisu art. 9 ust. 3 - stratę uzyskaną w danym roku podatkowym ze źródła przychodów pokrywa się w równych częściach z dochodu uzyskanego z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

W myśl ww. przepisów strata uzyskana z jednego źródła przychodu, w tym wypadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie podlega odliczeniu w jakimkolwiek stopniu od dochodu z innego źródła przychodu.

Zaznacza się, że powyższe informacje zostały zawarte w broszurach informacyjnych do zeznania PIT-36 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) odpowiednio za lata 2002, 2003 i 2004 wydanych przez Ministerstwo Finansów.

Mając na uwadze powyższe uzasadnienie prawne, przedstawione przez Panią własne stanowisko w tej kwestii organ podatkowy uznaje za nieprawidłowe.

Interpretacja stosownie do przepisu art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organ podatkowy i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z dyspozycją art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tutejszego Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

Zażalenie zgodnie z przepisem art. 222 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniające to żądanie.