Istota interpretacji:

Posiadanie przez płatnika certyfikatu rezydencji określonego podmiotu wraz z uzyskanymi od tego podmiotu w kolejnych latach podatkowych oświadczeniami złożonymi w formie pisemnej lub mailowej, stanowi podstawę uznania, iż płatnik jest w posiadaniu aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej tego podmiotu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 07.09.2009 r. Nr IPPB5/423-422/09-2/JC i IPPB2/415-530/09-2/AS na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku poprzez wskazanie, którego ze zdarzeń przyszłych dotyczy uiszczona opłata lub uiszczenie opłaty dodatkowej, jeżeli interpretacja ma być wydana w obu wskazanych we wniosku podatków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wniosek uzupełniono w terminie, tj. pismem z dnia 11.09.2009 r. (data nadania w placówce pocztowej 14.09.2009 r., data wpływu 17.09.2009 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jako Bank w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wypłaca na rzecz osób fizycznych oraz osób prawnych należności w postaci m.in. odsetek, dyskonta, dywidendy.

W związku z powyższym Bank jako płatnik ma obowiązek na podstawie art. 26 ust. 1 UPDOP oraz art. 30a ust. 1 UPDOF pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19% bądź 20% oraz przekazania go do właściwego organu podatkowego.

Niemniej jednak w przypadku wypłacania przedmiotowych należności na rzecz nierezydentów Bank może zastosować obniżoną stawkę podatkową wynikającą z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobrać podatku zgodnie z tą umową, niemniej jednak jest to możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji

Certyfikatem rezydencji w myśl art. 5a pkt 21 UPDOF oraz art. 4a pkt 12 UPDOP jest zaświadczenie o miejscu zamieszkania lub siedzibie podatnika dla celów podatkowych, wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania bądź siedziby podatnika. Certyfikat rezydencji ma zatem potwierdzać, w którym państwie posiada rezydencję podatkową podatnik nieposiadający miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Polski, a uzyskujący dochody ze źródeł położonych na terytorium RP, czyli w którym państwie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W praktyce spotyka się zarówno certyfikaty rezydencji podatkowej wskazujące okres którego dotyczą, jak również certyfikaty, które takiego okresu nie wskazują.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji gdy Bank posiada certyfikat rezydencji podatkowej uzyskany w latach wcześniejszych od Klienta/Kontrahenta Banku, a następnie w latach następnych uzyska w formie oświadczenia potwierdzenie, iż dane wynikające z posiadanego przez Bank certyfikatu nie uległy zmianie, jest wystarczające do uwzględnienia przez Bank właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wniosek został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną z dnia 25 września 2009 r. Nr IPPB5/423-422/09-2/JC.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Banku, certyfikaty rezydencji przedkładane Bankowi przez Klientów/Kontrahentów Banku będących nierezydentami w rozumieniu przepisów polskiego prawa podatkowego, potwierdzające rezydencję podatkową tych podmiotów poza terytorium Polski, zachowują swoją aktualność do czasu, gdy stan faktyczny w nich poświadczony nie ulegnie zmianie.

W ocenie Banku wniosek taki wynika z literalnego brzmienia przepisów UPDOP oraz UPDOF. Przepisy te nie wspominają bowiem o terminie ważności certyfikatu rezydencji, konieczności wskazywania na nim daty obowiązywania, jak również nie nakładają na płatników obowiązku jego uzyskania w każdym kolejnym roku podatkowym.

Punktem wyjścia dla wykładni prawa powinno być zawsze założenie racjonalnego działania ustawodawcy. Zatem, w ocenie Banku, gdyby jego intencją było nałożenie na płatnika obowiązku corocznego uzyskiwania od współpracujących z nim podmiotów certyfikatów rezydencji bądź w jakikolwiek sposób chciałby ograniczyć ich ważność lub wymagać wskazywania okresu obowiązywania certyfikatu, jako jego obligatoryjnego elementu, dałby temu wyraz wprost w przepisach.

Zasada ta, zdaniem Banku, powinna odnosić się zarówno do certyfikatów wskazujących okres, którego dotyczą, jak i tych, które takiego okresu nie zawierają, ponieważ przepisy ustaw podatkowych w żaden sposób nie ograniczają terminu ważności certyfikatu, nie regulują kwestii jak długo zachowuje on swoją ważność, jak również nie wymagają wskazywania w nich daty obowiązywania.

Powyższe, zdaniem Banku, spowodowane jest specyfiką informacji poświadczanej przez certyfikat rezydencji, bowiem dokument ten co do zasady nie ma możliwości stwierdzać faktu posiadania rezydencji podatkowej podatnika po dacie jego wystawienia ani w danym roku podatkowym.

Posiadanie więc przez Bank certyfikatu rezydencji określonego podmiotu wraz z uzyskanymi od tego podmiotu w kolejnych latach podatkowych oświadczeniami złożonymi w formie pisemnej lub mailowej, stanowi podstawę uznania, iż Bank jest w posiadaniu aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej tego podmiotu.

Dlatego też, zdaniem Banku, konieczność przedłożenia przez podatnika nowego certyfikatu rezydencji powstaje tylko w sytuacji, gdy w dotychczasowy certyfikacie dane o miejscu zamieszkania lub siedzibie podatnika utracą swoją aktualność.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez właściwe organy podatkowe, w tym w indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. Nr IB-PB3-423-848/08-2/DG, w której stwierdził on, iż: "Żaden z przepisów prawa podatkowego nie wspomina o jakimkolwiek terminie ważności certyfikatu, ani o obowiązku jego ponownego uzyskania po pewnym czasie".

Podobną opinię wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 grudnia 2008 r. Nr ILPB3/423-636/08-3/DS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock.

Referencje