W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest obywatelem Polski. Pozostaje w stosunku pracy ze spółką F. S.A. Począwszy od 16 października 2004 roku Wnioskodawca został oddelegowany do pracy na terytorium Wielkiej Brytanii na rzecz brytyjskiej spółki P. Pracuje wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii, a koszty jego wynagrodzenia są ponoszone przez spółkę brytyjską (F. P. fakturuje F. Plc). Umowa oddelegowująca Wnioskodawcę zawarta pomiędzy polskim i brytyjskim podmiotem przewiduje czteroletni okres oddelegowania, t. j. od 16 października 2004 r. do 31 października 2008 r. Po upływie okresu oddelegowania Wnioskodawca zamierza rozwiązać stosunek pracy z polską spółką i zawrzeć lokalny kontrakt z brytyjskim podmiotem z grupy F., gdyż Wnioskodawca wraz z rodziną są zdecydowani pozostać w Wielkiej Brytanii. Ewentualne zakończenie współpracy z F. po upływie okresu oddelegowania nie będzie skutkowało powrotem do Polski, gdyż dochody jego żony z działalności gospodarczej prowadzonej w Wielkiej Brytanii pozwalają na utrzymanie rodziny za granicą. Począwszy od 16 października 2004 r. brytyjskie władze podatkowe uznają Wnioskodawcę za rezydenta podatkowego podlegającego w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu od całości swoich światowych dochodów.

Żona Wnioskodawcy w październiku 2004 r. wraz z mężem i dziećmi wyjechała do Wielkiej Brytanii. Prowadzi tam własną działalność gospodarczą. Począwszy od 16 października 2004 r. brytyjskie władze podatkowe uznały ją za rezydentkę podatkową podlegającą w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu od całości swoich światowych dochodów.

Wnioskodawcy, w trakcie jego oddelegowania do pracy w Wielkiej Brytanii, towarzyszą jego dzieci. Przebywają one stale na terytorium Wielkiej Brytanii, a jedno z nich uczęszcza do brytyjskiej szkoły.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem (wraz z żona) jednej nieruchomości położonej na terytorium Polski. W trakcie oddelegowania do Wielkiej Brytanii dom jest wynajmowany osobom trzecim i nie pozostaje dla niego dostępny. Nieruchomość znajdująca się na terytorium Polski traktowana jest jako inwestycja.

Na terytorium Wielkiej Brytanii Wnioskodawca wraz z rodziną zamieszkują w wynajętym domu. W przyszłości państwo X zamierzają nabyć nieruchomość na terytorium Wielkiej Brytanii na własność.

Wnioskodawca dysponuje rachunkami bankowymi w zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii.

W trakcie roku 2007 liczba dni spędzonych przez Wnioskodawcę na terytorium Polski nie przekroczy 183 dni (nie planuje on w ogóle pobytu w Polsce w 2007 r.). Ewentualne wizyty w Polsce związane są wyłącznie z odwiedzinami rodziców.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan faktyczny, Wnioskodawca wnosi o udzielenie pisemnej informacji dotyczącej statusu podatkowego w Polsce w roku 2007.

W szczególności Wnioskodawca wnosi o udzielenie informacji, czy na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w roku 2007.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje zgodnie z art. 14b par. 4 Ordynacji podatkowej, iż w przedmiotowej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej oraz w powyższym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do istoty decyzją lub postanowieniem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie zaś z art. 3 ust. 2a ww. ustawy, podatnikami o ograniczonym obowiązku podatkowym są osoby nie posiadające miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Osoby podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu są opodatkowane w Polsce od dochodów osiąganych w Polsce, w szczególności od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Polski (bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub



2. przebywa na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zwykle uznaje się, że dana osoba posiada centrum interesów życiowych w kraju, w którym posiada ona szereg powiązań ekonomicznych i rodzinnych.

Wskazane poniżej okoliczności dowodzą, iż Wnioskodawca nie ma ośrodka interesów życiowych w Polsce:

1. przeniesienie się wraz z rodziną do Wielkiej Brytanii,



2. fakt, iż głównym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie otrzymywane za pracę wykonywaną w Wielkiej Brytanii, którego koszty ponosi brytyjska spółka oraz przychód uzyskiwany przez żonę Wnioskodawcy z tytułu działalności gospodarczej wykonywanej przez nią na terytorium Wielkiej Brytanii,



3. brak nieruchomości w Polsce dostępnej dla Wnioskodawcy w trakcie oddelegowania.

W konsekwencji należy uznać, że w 2007 roku ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Wielkiej Brytanii. Analogiczne jest podejście władz brytyjskich, jako że Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Wielkiej Brytanii i jest zobowiązany opodatkować tam całość swoich światowych dochodów uzyskanych w 2007 roku.

Również ze względu na długość przebywania przez Wnioskodawcę na terytorium Polski (jego pobyt w 2007 r. nie przekroczy okresu 183 dni w ciągu roku podatkowego), powinien on zostać uznany za osobę nie mającą miejsca zamieszkania w Polsce.

Ze względu na powyższe Wnioskodawca uważa, iż na podstawie powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien zostać uznany za osobę nie posiadającą w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w roku 2007 oraz w kolejnych latach, w ciągu których jego sytuacja osobista i ekonomiczna pozostanie analogiczna do sytuacji w roku bieżącym. Konsekwentnie, będzie on podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (opodatkowaniu w Polsce podlegać będą wyłącznie dochody ze źródeł polskich).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast, art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub



2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Definicja "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie" odnosi się zatem bezpośrednio do określenia "miejsce zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zgodnie z ww. przepisem, jeżeli osoba fizyczna ma miejsca zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach to jej status będzie określony wg następujących zasad:

1. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);



2. jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;



3. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;



4. jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną te sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w 2007 roku podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii, w tym państwie Pan pracuje, brytyjskie władze podatkowe uznały Pana za rezydenta podatkowego podlegającego w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu od całości swoich światowych dochodów. W Wielkiej Brytanii przebywa Pan wraz z rodziną - żoną i dziećmi. Żona prowadzi tam działalność gospodarczą, przez władze brytyjskie jest traktowana jako rezydentka podatkowa podlegająca w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu od całości swoich światowych dochodów. Dzieci przebywają stale na terytorium Wielkiej Brytanii, jedno z nich uczęszcza do brytyjskiej szkoły.

Liczba dni spędzonych przez Pana na terytorium Polski w trakcie roku 2007 nie przekroczy 183 dni (nie planuje Pan w ogóle pobytu w Polsce w 2007 roku). Ewentualne wizyty Pana w Polsce związane są wyłącznie z odwiedzinami rodziców.

Mając na uwadze fakt, iż z Wielką Brytanią łączą Pana ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz uwzględniając zapisy Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), stwierdzić należy, że w 2007 roku podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art.47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.