Pytanie:

Jaki jest status podatkowy podatnika w 2006 roku i latach następnych?

Podatnik jest obywatelem Kanady i Polski. W 2006r. spędził w Polsce tylko pięć miesięcy i był zatrudniony na umowę o pracę przez polską spółkę S.A. Umowę tę rozwiązał i w czerwcu 2006r. opuścił Polskę w celu wykonywania pracy na rzecz kolumbijskiej spółki S.A., z którą zawarł umowę na czas nieokreślony. W Polsce nie posiada zawartej umowy o pracę z żadnym polskim podmiotem. Podatnik ma zamiar przebywać w Kolumbii na czas nieokreślony, nie zamierza w najbliższym czasie powrócić do Polski na stałe. W Polsce wnioskodawca posiada działkę oraz dwa mieszkania, z których jedno zamierza sprzedać a drugie wynająć. Majątek ruchomy - meble, sprzęt AGD, audiowizualny, wyposażenie domowe, rzeczy osobiste- znajdują się w Bogocie w Kolumbii. Podatnik posiada rachunki bankowe w Kolumbii i w Polsce, uczestniczy w kolumbijskim funduszu emerytalnym jak również funduszu emerytalnym International i jest objęty kolumbijskim oraz kanadyjskim programem medycznym, podlega międzynarodowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

W ocenie podatnika w 2006r. oraz w latach następnych winien zostać uznany za osobę nieposiadającą w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych tj. za osobę podlegającą ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Poznaniu uznaje stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, o ile stan faktyczny przedstawiony we wniosku zgodny jest ze stanem rzeczywistym.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz.U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Natomiast art. 3 ust. 2a wyżej powołanej ustawy stanowi, iż osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Powołane wyżej przepisy, zgodnie z art. 4a ustawy, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W rozpatrywanym przypadku podatnik uzyskuje dochody z pracy najemnej w państwie, z którym Polska nie zawarła stosownej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również inne przepisy prawa podatkowego nie wyjaśniają pojęcia "miejsca zamieszkania". Wobec powyższego celowe jest przy określaniu tego pojęcia posłużenie się definicją zawartą w Kodeksie Cywilnym. Przepis art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r.- Kodeks Cywilny (Dz.U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, iż miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Aby można było zatem uznać daną miejscowość za miejsc zamieszkania osoby fizycznej, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: faktyczne przebywanie oraz zamiar stałego pobytu.
Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do czynnika wolutywnego (zamiaru) osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego od czerwca 2006r. podatnik mieszka w Kolumbii. Faktycznie w tym kraju przebywa i zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony z kolumbijskim pracodawcą. Ponadto objęty jest kolumbijskim systemem ubezpieczeń oraz kanadyjskim programem medycznym. Uczestniczy w kolumbijskim systemie emerytalnym. Cały majątek ruchomy podatnika znajduje się w Kolumbii, tam też koncentruje się jego życie towarzyskie. Mieszkanie, które podatnik posiada w Polsce zostanie sprzedane, a drugie będzie wynajęte, zatem nie będzie dostępne dla podatnika podczas jego pobytu za granicą.
W przedstawionej sytuacji należy uznać, iż wnioskodawca posiada ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Kolumbią, wykazując zamiar stałego tam pobytu. W związku z tym od chwili wyjazdu do Kolumbii podatnik podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Oznacza to, iż w 2006r. i w latach następnych- o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny - podatnik w Polsce podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych ze źródeł przychodów położonych w Polsce.

Dla udowodnienia faktu, iż w przypadku podatnika nastąpiło przeniesienie centrum życiowej aktywności do Kolumbii, wskazany byłby certyfikat rezydencji wydany przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Tutejszy organ informuje, iż interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego.
Niniejsza interpretacja jest aktualna według stanu prawnego na dzień jej dokonywania i do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez pytającego.