Pytanie:

Czy osiągając dochody w Kanadzie w okresie dłuższym niż 183 dni w roku, mam podstawy do względnienia ich na zasadzie wyłączenia z progresją?

Zgodnie z postanowieniami art. 15 umowy zawartej między Polską a Kanadą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1990r. Nr 38, poz. 216) - wynagrodzenia z pracy najemnej, poza wyjątkiem określonym w ust. 2 pow. artykułu podlegają opodatkowaniu w miejscu położenia źródła przychodu, tj. w państwie w którym wykonywana jest praca.
Jednocześnie ze względu na Pana miejsce zamieszkania, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródła przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Unikanie podwójnego opodatkowania dochodu, zgodnie z postanowieniami art. 23 ust. 1 umowy między Polską a Kanadą następuje poprzez zastosowanie metody wyłączenia z progresją, co oznacza że w państwie będącym miejscem zamieszkania podatnika wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód osiągnięty w drugim państwie, przy czym dla ustalenia stawki podatku należnego od dochodu osiągniętego w państwie będącym miejscem zamieszkania, stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu, tj. łącznie z dochodem osiągniętym w drugim państwie.

W tym stanie prawnym, jeżeli w roku podatkowym uzyskał Pan dochody z pracy podlegające opodatkowaniu w Kanadzie oraz dochody na terenie kraju - opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie dochód osiągnięty w Polsce w oparciu o dostosowany do metody wyłączenia z progresją przepis art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.