Istota interpretacji:

Ustalenie właściwości naczelnika urzędu skarbowego dla przesłania przez płatnika informacji IFT-1R oraz PIT-11 dotyczących dochodów cudzoziemców.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

1. Wnioskodawca w związku z zatrudnieniem cudzoziemców, będących nierezydentami podatkowymi w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, pobiera zryczałtowany podatek dochodowy. Spółka otrzymała informację od podatników, iż jednocześnie uzyskują dochody w województwie śląskim, z tytułu których również pobierany jest zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych. W takiej sytuacji, zgodnie z przepisami Rozporządzenia z dnia 22 sierpnia 2005 roku w sprawie właściwości organów podatkowych (dalej Rozporządzenie) w brzmieniu do 01 stycznia 2010 roku, właściwym organem był Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście, do którego Wnioskodawca kierował również informacje IFT-1R, i u którego cudzoziemcy dokonywali rocznych rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych.
2. Wnioskodawca zatrudnia cudzoziemców będących nierezydentami podatkowymi w rozumieniu art. 3 ust 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie umowy o pracę. Spółka uzyskała od zatrudnionych cudzoziemców informację, iż jednocześnie uzyskują oni dochody w województwie śląskim opodatkowane ryczałtem zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy. W tej sytuacji, na podstawie przepisów Rozporządzenia w brzmieniu do 01 stycznia 2010 roku płatnik przesyłał informacje PIT-11 do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście, u którego cudzoziemcy dokonywali rocznych rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych.
   
   

Pismem z dnia 24.01.2011 r. Nr IPPB4/415-869/10-2/SP wezwano Wnioskodawcę w celu uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie jakiego okresu podatkowego dotyczy przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przyporządkowane do tego stanu faktycznego pytanie oraz przedstawienie ciągu dokumentów (oryginał lub urzędowo poświadczona kopia za zgodność z oryginałem), prowadzących do mocodawcy, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy, z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego przez Pana K.

Powyższe zostało uzupełnione w terminie.

Stan faktyczny i przyporządkowane do tego stanu faktycznego pytanie dotyczy roku podatkowego 2010. Wątpliwości płatnika, uzasadniające skierowanie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pojawiły się na gruncie nowego brzmienia (od 01.01.2010 r.) przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 roku w sprawie właściwości organów podatkowych. Wątpliwości dotyczą zagadnienia rozliczenia cudzoziemców – nierezydentów, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskujących dochody zarówno w trakcie całego roku podatkowego 2010, jak też i tylko w jego części (opuszczenie kraju w trakcie roku podatkowego), co skutkuje wcześniejszą chwilą powstania obowiązku dotyczącego rozliczenia (art. 45 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Który naczelnik urzędu skarbowego będzie właściwy dla przesyłania informacji IFT-1R oraz PIT-11 i jednocześnie będzie właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów cudzoziemców – nierezydentów podatkowych, w obydwu sytuacjach wskazanych powyżej...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie ustalenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, do którego Wnioskodawca winien złożyć PIT-11 i IFT-1R.

Natomiast odnośnie ustalenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, u którego rocznych rozliczeń będą dokonywać cudzoziemcy zostanie wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Zgodnie z § 5 ust. 4 Rozporządzenia, w sytuacji gdy podatnik będący nierezydentem uzyskuje dochody (przychody) na terenie więcej niż jednego województwa, od których płatnicy pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, właściwi miejscowo są naczelnicy urzędów skarbowych, wymienieni w ust. 1, ustaleni ze względu na miejsce zamieszkania albo adres płatnika. Interpretując przepis z punktu widzenia płatnika – Wnioskodawcy, właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego jest Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście. Do niego płatnik kierować będzie informacje IFT-1R, i u tego naczelnika dokonywać będą rocznych rozliczeń cudzoziemcy.
2. Zgodnie z § 5 ust. 3 Rozporządzenia, w sytuacji gdy podatnik będący nierezydentem uzyskuje dochody (przychody) na terenie więcej niż jednego województwa, właściwy miejscowo jest Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście, z zastrzeżeniem ust. 4. Jako że nie pobiera się zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów ze stosunku pracy, co zdaniem płatnika wyklucza możliwość zastosowania § 5 ust. 4 Rozporządzenia, właściwym organem pozostanie Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście, i płatnik będzie do niego kierować informacje PIT-11. Również w Trzecim Urzędzie Skarbowym Warszawa – Śródmieście rozliczać będą się cudzoziemcy – nierezydenci, posiadający tak określone źródła dochodów (przychodów).
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do ust. 1a ww. artykułu, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast na podstawie art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
   
   

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 13 pkt 8 tej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zatrudnia cudzoziemców – nierezydentów na podstawie umowy o pracę. Zatrudnionym cudzoziemcom –pobiera zryczałtowany podatek dochodowy z tytułów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie osoby te uzyskują dochody w innym województwie (śląskim), od których także jest pobierany zryczałtowany podatek.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia ustalenia właściwego naczelnika urzędu skarbowego, do którego winien składać informacje PIT-11 i IFR-1R, w sytuacjach, o których mowa powyżej.

Stosownie do treści art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Na podstawie art. 38 ust. 1 powołanej ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Stosownie do art. 39 ust. 1 ww. ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4 – 5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

W myśl art. 42 ust. 1 i 1a tej ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (IFT-1/IFT-1R), również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Stosownie do art. 42 ust. 4 ustawy na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

Jak stanowi przepis art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania (art. 17 § 2 Ordynacji).

W myśl postanowień § 5 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 165, poz. 1371 ze zm.) w przypadku uzyskiwanych przez podatników, którzy są nierezydentami polskimi, dochodów (przychodów) innych niż wymienione w ust. 1 lub w pkt 1 – właściwi miejscowo są naczelnicy urzędów skarbowych, wymienieni w ust. 1, ustaleni ze względu na miejsce zamieszkania lub adres siedziby płatnika, w przypadku gdy pobór podatku następuje za pośrednictwem płatnika.

Zgodnie z § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia, jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 1, prowadzi działalność gospodarczą na terenie więcej niż jednego województwa albo uzyskuje dochody (przychody), o których mowa w ust. 2, na terenie więcej niż jednego województwa, albo jednocześnie uzyskuje dochody (przychody) z tytułów wymienionych w ust. 1 i 2 na terenie więcej niż jednego województwa, właściwy miejscowo jest Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście, z zastrzeżeniem ust. 4.

Jak wynika z treści § 5 ust. 4 rozporządzenia, jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 1, uzyskuje dochody (przychody) na terenie więcej niż jednego województwa, od których płatnicy pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, właściwi miejscowo są naczelnicy urzędów skarbowych, wymienieni w ust. 1, ustaleni ze względu na miejsce zamieszkania albo adres płatnika.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego, do którego Wnioskodawca jako płatnik winien złożyć informacje PIT – 11 i IFT – 1R dotyczące zatrudnionych cudzoziemców – nierezydentów jest na podstawie § 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie właściwości organów podatkowych Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa – Śródmieście.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.