Istota interpretacji:

jeżeli w istocie działalność gospodarcza na terenie Belgii nie będzie prowadzona przez położony tam zakład - w rozumieniu cytowanych powyżej przepisów - to przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę, będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w państwie jego rezydencji, czyli w Polsce, na zasadach stosownych do wybranej formy opodatkowania, w tym przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Z dniem 1.09.2009 r. Wnioskodawca założył w Polsce działalność usługową związaną z zagospodarowaniem terenów zieleni (PKD 2007 8/302). Dla potrzeb podatku dochodowego wybrał ryczałt ewidencjonowany. Wnioskodawca posiada NIP unijny dla potrzeb świadczenia usług, ale nie jestem czynnym podatnikiem VAT-u.

Wnioskodawca wyjechał do Belgii, aby świadczyć usługi ogrodnicze na rzecz jednoosobowej firmy ogrodniczej w Belgii, która posiada nr unijny. Wraz z w/w Wnioskodawca zgłosił odpowiedniej instytucji fakt, że jako firma założona w Polsce będzie świadczyć usługi na rzecz firmy Belgijskiej.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 24.09.2010 r. Nr IPPB1/415-675/10-2/JB Wnioskodawca doprecyzował swój wniosek informując, iż wykonane przez Niego usługi ogrodnicze to głównie: obcinanie żywopłotów, koszenie traw, omiatanie, czyszczenie i wycinanie drzew i krzewów, pielenie, zakładanie ogrodów: sadzenie drzew, krzewów i kwiatów. Usługi ogrodnicze nie są dokonywane w Belgii za pośrednictwem "zakładu" w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii. Wnioskodawca pracuje okresowo w różnych miejscach na terenie miast i gmin. Wystawia rachunki za wykonane prace jednej osobie, która w Belgii ma zarejestrowaną firmę wykonującą usługi ogrodnicze, polegające na pracach które opisano powyżej. Z tą osoba Wnioskodawca pracuje w ogrodach, jest jego pomocnikiem i podwykonawcą. Wnioskodawca nie posiada własnych maszyn i narzędzi, pracuje kosiarkami, piłami itp. ww. osoby. Z Belgią Wnioskodawcę łączy jedynie sezonowa praca.

Wnioskodawca zamieszkuje w Polsce i przebywa tu ponad 183 dni w roku, w Belgii przebywa tylko gdy ma pracę. Wnioskodawca jest kawalerem, zamieszkuje razem z rodzicami w Polsce, nie posiada żadnych nieruchomości, rachunku bankowego ani stałej pracy, dlatego też założył działalność gospodarczą od września 2009 r. w kraju i tu chciałby ją rozwijać. W Polsce Wnioskodawca oferuje i wykonuje usługi remontowe oraz usługi wykańczania wnętrz.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1. Czy, ewentualnie jakie deklaracje podatkowe dla celów podatku od towarów i usług mam składać...
2. Czy za wykonane usługi mam wystawiać faktury czy rachunki...
3. Czy działalność ta nie podlega podwójnemu opodatkowaniu w Polsce i Belgii...
   
   

Odpowiedź napytanie trzecie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie pierwsze i drugie w zakresie podatku od towarów i usług została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 19.10.2010 r. IPPB3/443-724/10-4/KB.

Zdaniem Wnioskodawcy podatek dochodowy powinien być płacony w Polsce, a podatek VAT powinna opłacać firma w Belgii, dla której świadczy usługi. Wnioskodawca nie zna treści umów międzynarodowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie natomiast do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy dotyczące nieograniczonego oraz ograniczonego obowiązku podatkowego – art. 3 ust. 1 i 1a, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Na podstawie art. 7 ust. 1 konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikaniu podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139) - zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 - niniejszej konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

Przy czym zgodnie z ust. 2 ww. artykułu określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

1. siedzibę zarządu;
2. filię;
3. biuro;
4. fabrykę;
5. warsztat;
6. kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydo-bywania zasobów naturalnych.
   
   

Natomiast w myśl ust. 3 tego artykułu, plac budowy lub prace montażowe stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.

Z brzmienia art. 4 ww. przepisu wynika, iż bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie "zakład" nie obejmuje:

1. użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2. utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
3. utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dowolnego połączenia rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
   
   

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce, a dla potrzeb podatku dochodowego wybrał ryczałt ewidencjonowany. Wnioskodawca wyjechał do Belgii, aby świadczyć usługi ogrodnicze na rzecz jednoosobowej firmy ogrodniczej. Usługi te nie są dokonywane w Belgii za pośrednictwem "zakładu" w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii.

Reasumując, mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że jeżeli w istocie działalność gospodarcza na terenie Belgii nie będzie prowadzona przez położony tam zakład - w rozumieniu cytowanych powyżej przepisów - to przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę, będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w państwie jego rezydencji, czyli w Polsce, na zasadach stosownych do wybranej formy opodatkowania, w tym przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.