Istota interpretacji:

Czy dochód uzyskany od pracodawcy mającego siedzibę w Singapurze podczas przebywania w Polsce w oczekiwaniu na wskazanie kolejnego miejsca pracy objęty jest w Polsce zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 24 ust 1 w związku z art. 15 ust 1 umowy polsko-singapurskiej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Wnioskodawca, osoba fizyczna posiadająca polską rezydencję podatkową, zawarł umowę o pracę z przedsiębiorcą mającym siedzibę w Singapurze. Umowa zawarta została na czas nieokreślony. Dla wnioskodawcy jest to jedyny stosunek pracy. Praca związana jest z poszukiwaniem ropy naftowej i gazu (wnioskodawca jest geofizykiem). Ze względu na charakter pracy, jest ona wykonywana w różnych krajach świata. W 2009r. były to: Trynidad i Tobago oraz Wielka Brytania - Szkocja. Tym samym łącznie w 2009r. wnioskodawca przepracował w Wielkiej Brytanii 28 dni a w Trynidadzie i Tobago 77 dni. Zawarta przez wnioskodawcę umowa o pracę stanowi, że powinien on pracować w następującym systemie czasowym: 6 tygodni pracy i 3 tygodnie wolnego tj. 42 dni pracy wliczając w to niedziele i święta, a potem 21 dni odpoczynku, przy czym dni podróży traktowane są jako dni neutralne. Ze względu na kryzys w 2009r. rytm ten został zaburzony, dlatego też wnioskodawca nie pracował w normalnej rotacji z powodu braku zleceń. Zgodnie z umową niezależnie gdzie wnioskodawca jest skierowany do pracy, wysokość jego pensji nie ulega zasadniczym zmianom. Co miesiąc pracodawca wypłaca wnioskodawcy pensję, bez względu na to, czy praca jest wykonywana we wskazanym przez niego miejscu, czy też podatnik pozostaje w domu oczekując na kolejne "skierowanie".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z uzyskaniem przez wnioskodawcę dochodu z tytułu niniejszej umowy o pracę wypłacanego za okres przebywania w Polsce dochód ten należy zaliczyć do dochodów zagranicznych, który objęty jest w Polsce zwolnieniem od podatku dochodowego zgodnie z art. 24 ust 1 w związku z art. 15 ust 1 umowy polsko-singapurskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu...

Zdaniem wnioskodawcy, dochód ten objęty jest w Polsce zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 24 ust 1 umowy polsko-singapurskiej. Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca powołał treść art. 15 i art. 24 ust. 1 ww. umowy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się - w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy - osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca (geofizyk) jako polski rezydent podatkowy na podstawie umowy o pracę zawartej z pracodawcą mającym siedzibę w Singapurze w 2009r wykonywał pracę w Wielkiej Brytanii i Trynidadzie i Tobago oraz część roku wnioskodawca przebywał w Polsce oczekując na wskazanie kolejnego miejsca pracy.

Wobec tego w niniejszej sprawie wnioskodawca podlegał w 2009r. w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (przychodów) stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w celu prawidłowego obliczenia należnego podatku należy brać pod uwagę zarówno zapisy umowy zawartej z Wielką Brytanią jak i - z uwagi na brak umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowaniu z Trynidadem i Tobago oraz pobieranie wynagrodzenia podczas oczekiwania w Polsce na wskazanie kolejnego miejsca pracy – uregulowania zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponieważ przedmiotem wniosku jest właściwe zakwalifikowanie oraz sposób opodatkowania dochodów uzyskanych przez wnioskodawcę w 2009r. od pracodawcy mającego siedzibę w Singapurze podczas jego przebywania w Polsce w oczekiwaniu na wskazanie kolejnego miejsca pracy, to przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie tego zagadnienia.

Na wstępie należy stwierdzić, w odniesieniu do dochodów uzyskanych zagranicą, że miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, czy od podmiotów, z którymi zawarto umowę co od miejsca wykonywania pracy. Zatem zakres obowiązku podatkowego polskich rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę z krajem, w którym praca będzie (jest) wykonywana. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie ma zastosowania umowa z dnia 23 marca 1994r. zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1994r. Nr 38, poz. 139) ponieważ wnioskodawca nie wykonywał w 2009r. pracy w tym kraju.

Skoro wnioskodawca nie wykonywał pracy w Singapurze gdyż przebywał większą cześć 2009r na terytorium Polski (poza pobytem w Wielkiej Brytanii trwającym 28 dni i pobytem w Trynidadzie i Tobago trwającym 77 dni) a w tym czasie pracodawca z Singapuru co miesiąc wypłacał wnioskodawcy pensję za pracę to fakt, że wnioskodawca jest osobą mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jest polskim rezydentem podatkowym, przesądza o tym, że dochody uzyskane w tym czasie od ww. pracodawcy są traktowane jak dochody uzyskane na terytorium Polski i są opodatkowane według zasad przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dla dochodów ze stosunku pracy. Tym samym dochody te nie są dochodami zagranicznymi.

Dlatego stanowisko wnioskodawcy, że dochód uzyskany od pracodawcy mającego siedzibę w Singapurze podczas jego przebywania w Polsce w oczekiwaniu na wskazanie kolejnego miejsca pracy objęty jest w Polsce zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 24 ust 1 w związku z art. 15 ust 1 umowy polsko-singapurskiej jest nieprawidłowe.

Z uwagi na to, że dochody uzyskane przez wnioskodawcę z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii i na Trynidadzie i Tobago nie były przedmiotem wniosku jedynie na marginesie, należy wskazać, że rozpatrując obowiązek podatkowy wnioskodawcy za 2009r. należy wziąć po uwagę:

• Konwencję zawartą między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych oraz
• przepisy art. 27 ust. 9 i ust. 9a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do dochodów uzyskanych z pracy w Trynidadzie i Tobago, z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
  
  

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.