Istota interpretacji:

1.Czy Wnioskodawczyni powinna być traktowana jako osoba nie posiadająca miejsca zamieszkania na terytorium Polski? 2.Czy w związku z przeniesieniem ośrodka życiowego do Belgii Wnioskodawczyni podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest panną, nie posiada dzieci. W maju 2007 r. wyjechała do Belgii z zamiarem stałego pobytu, tam mieszka na stałe. Od 1 sierpnia 2007 r. Wnioskodawczyni podjęła stałą pracę w holenderskiej firmie (30 km od miejsca zamieszkania), gdzie pracuje do chwili obecnej. Wnioskodawczyni nadmienia, iż jednym z powodów, że mieszka w Belgii, a pracuje w Holandii jest fakt, iż Jej pracodawca jest jednocześnie właścicielem mieszkania, które wynajmuje. Od roku 2007 Wnioskodawczyni nie osiąga w Polsce żadnych dochodów, ani nie posiada żadnego majątku. Do kraju Wnioskodawczyni przyjeżdża tylko, aby odwiedzić najbliższą rodzinę (rodzeństwo, rodzice, babcia). W ciągu roku jest to kilka, kilkanaście dni, w szczególności w święta. Podatki Wnioskodawczyni płaci w Holandii zgodnie z miejscem wykonywania pracy oraz zgodnie z miejscem zamieszkania, rozliczając się z osiągniętych dochodów w urzędzie skarbowym w Belgii. Swoją przyszłość Wnioskodawczyni wiąże nadal z pobytem za granicą, do Polski nie planuje wracać, w szczególności w najbliższych latach.

Pismem z dnia 01.07.2009 r. Nr IPPB4/415-379/09-2/MP wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie jakiego okresu podatkowego dotyczą zapytania przedstawione we wniosku. Powyższe uzupełniono w terminie informując, iż okres którego dotyczy pytanie to lata 2007-2009 przy założeniu, że nie ulegnie zmianie przedstawiony przez Wnioskodawczynię stan faktyczny.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Wnioskodawczyni powinna być traktowana jako osoba nie posiadająca miejsca zamieszkania na terytorium Polski...
2. Czy w związku z przeniesieniem ośrodka życiowego do Belgii Wnioskodawczyni podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Uważa, że przeniosła swój ośrodek interesów życiowych z Polski do Belgii. Przychody uzyskane za granicą w całości podlegają opodatkowaniu w Belgii i nie podlegają rozliczeniu w Polsce. Wynika to z faktu, iż w kwestii opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium danego państwa decydujące znaczenie ma ustalenie miejsca zamieszkania na co wskazuje treść art. 3 ust. 1 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 4 Konwencji zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, za osobę mająca miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która posiada centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W związku ze zmiana miejsca zamieszkania i przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Belgii, zgodnie z art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy Wnioskodawczyni podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jeżeli Wnioskodawczyni nie uzyskiwała żadnych dochodów w Polsce, nie ciąży na Niej obowiązek rozliczania się w Polsce, a więc nie ma obowiązku do składania zeznania podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

Stosownie do treści art. 4a ustawy powołane powyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie w dniu 20.08.2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139) "osoba mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiągniętego tylko ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Rozstrzygające znaczenie w kwestii opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium danego państwa ma zatem ustalenie miejsca zamieszkania Podatnika.

Definicja odnosi się zatem bezpośrednio do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, że od dnia wyjazdu do Belgii nie posiada Pani miejsca zamieszkania na terytorium RP. W maju 2007 r. wyjechała Pani do Belgii z zamiarem stałego pobytu. Zgodnie z miejscem zamieszkania, rozliczenia osiągniętych dochodów dokonuje Pani w urzędzie skarbowym w Belgii. Od roku 2007 nie osiąga Pani w Polsce żadnych dochodów, ani nie posiada żadnego majątku. Do kraju przyjeżdża Pani tylko, aby odwiedzić najbliższą rodzinę. W ciągu roku jest to kilka, kilkanaście dni, w szczególności w święta. Swoją przyszłość wiąże Pani nadal z pobytem za granicą, do Polski nie planuje Pani wracać, w szczególności w najbliższych latach.

Mając na uwadze fakt, że z Belgią łączą Panią ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz uwzględniając zapisy Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską, a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku należy stwierdzić, iż w 2007, 2008 i 2009 r. (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny) podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.