Istota interpretacji:

Obowiązek złożenia wniosków PIT-AZ, AZ-O i zeznań podatkowych za lata 2004-2007 w Polsce w związku z wejściem w życie ustawy o abolicji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą samotną bez zobowiązań rodzinnych. Od lipca 2004 r. podjął legalną pracę w Wielkiej Brytanii. Nie posiada numeru identyfikacji podatkowej NIP, ponieważ w Polsce nie pracował. W 2008 r. Wnioskodawca uzyskał certyfikat rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii. Nie rozliczał się z polskim urzędem skarbowym z dochodów tam uzyskanych, nie złożył w ogóle zeznań rocznych za lata 2004 - 2007.

Obecnie Wnioskodawca chciał skorzystać z prawa do abolicji podatkowej. Sporządził wniosek PIT-AZ, dołączył do niego oświadczenie na druku AZ-O o uzyskanych za granicą dochodach i zapłaconych podatkach oraz dołączył zaległe zeznania podatkowe za dany rok (2004, 2005, 2006, 2007). Udał się do urzędu skarbowego (właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zamieszkania w Polsce), aby złożyć wniosek AZ. Odmówiono przyjęcia wniosków tłumacząc, iż Urząd Skarbowy w Elblągu nie jest właściwy do przyjęcia wniosków. Poinformowano Wnioskodawcę, iż wniosek AZ oraz wniosek o nadanie numeru identyfikacji podatkowej powinien złożyć w Trzecim Urzędzie Skarbowym Warszawa-Śródmieście.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Gdzie Wnioskodawca powinien złożyć wniosek PIT-AZ, AZ-O i zeznania podatkowe, czy w ogóle powinien się rozliczyć w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Nie posiadając numeru identyfikacji podatkowej NIP oraz przebywając w Wielkiej Brytanii dłużej niż 183 dni w roku podatkowym oraz ze względu na fakt, iż wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę mającego miejsce zamieszkania i siedzibę w Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca nie podlega rozliczeniu z zeznań podatkowych za lata 2004 - 2007.

W przypadku, gdy Wnioskodawca podlegałby opodatkowaniu w Polsce, to właściwym urzędem skarbowym byłby Urząd Skarbowy w Elblągu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Abolicja podatkowa została uregulowana w ustawie z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 143, poz. 894).

W myśl art. 1 ust. 1 ww. ustawy dotyczy podatnika, który przynajmniej w jednym roku podatkowym, w okresie od 2002 roku do 2007 roku, podlegał obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym i uzyskiwał w tym roku przychody z pracy, do których miał zastosowanie art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o podatku dochodowym.

Abolicja podatkowa ma zastosowanie do podatników, którzy przynajmniej w jednym roku podatkowym w okresie od 2002 do 2007 roku uzyskiwali przychody z pracy za granicą, do których miała zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia i w roku podatkowym, w którym uzyskali te przychody podlegali nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlegali obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Nadmienić należy, iż metoda proporcjonalnego odliczenia obowiązywała w umowie, którą Rzeczypospolita Polska zawarła z Wielką Brytanią w latach 2002 - 2006.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeśli dana osoba nie była polskim rezydentem podczas któregokolwiek z okresów, do których odnosi się ustawa abolicyjna, to w stosunku do wskazanego okresu nie może skorzystać z jej postanowień. Powodem niemożności skorzystania z ustawy abolicyjnej jest to, że w danym okresie osoba ta nie była objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, a więc nie miała obowiązku rozliczenia podatkowego w Polsce dochodów uzyskanych poza terytorium Polski. Tym samym, jeżeli ta osoba nie podlegała obowiązkowi podatkowemu w Polsce, to nie może za ten sam okres skorzystać z uregulowań, które jej nie dotyczyły.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w latach 2004 - 2007 posiadał Pan w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Jest Pan osobą samotną bez zobowiązań rodzinnych. Od lipca 2004 r. podjął Pan legalną pracę w Wielkiej Brytanii. Nie posiada Pan numeru identyfikacji podatkowej NIP, ponieważ w Polsce Pan nie pracował. W 2008 r. uzyskał Pan certyfikat rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii. Nie rozliczał się Pan z polskim urzędem skarbowym z dochodów tam uzyskanych, nie złożył w ogóle zeznań rocznych za lata 2004 - 2007.

Zatem należy uznać, że w ww. okresie rozliczając się za granicą jako tamtejszy rezydent podatkowy nie podlegał Pan w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Nie ma więc potrzeby, aby w takiej sytuacji składać wniosek abolicyjny.

Reasumując należy stwierdzić, iż w świetle przedstawionego stanu faktycznego abolicja podatkowa za lata 2004 - 2007 nie ma zastosowania w Pana sytuacji. W związku z powyższym nie ma Pan obowiązku złożenia wniosku PIT-AZ, AZ-O i zeznań podatkowych w Polsce za ww. lata.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.