Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2007 r. (data wpływu 27 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu udostępniania podmiotom zagranicznym miejsca na reklamy na własnych witrynach internetowych -jest prawidłowe.

W dniu 27 grudnia 2007 r. wpłynął ww. wniosek Pana o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w Jego indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu udostępniania podmiotom zagranicznym miejsca na reklamy na własnych witrynach internetowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 2005 r. zajmuje się hobbystycznie utrzymywaniem tematycznych witryn internetowych o tematyce: darmowe programy, strona o komunikatorze oraz o starych grach. Od drugiej połowy 2005 r. udostępnia Pan miejsce na reklamy, na prowadzonych przez Pana witrynach, firmom "T." oraz "G.". Czynności te realizowane są w oparciu o wewnętrzne regulaminy tych firm określające zasady współpracy (regulaminy zostały dołączone do wniosku):

1. "T." - jest to tzw. program afiliacyjny, który umożliwia uzyskiwanie wynagrodzenia za umieszczenie na stronie internetowej linku (odsyłacza) do jednej lub więcej stron internetowych zarejestrowanych w systemie "T.".
2. "G." - świadczenie polegające na wyrażeniu zgody na prezentowanie przez "G." reklam pochodzących od stron trzecich i/lub "G." w postaci linków tekstowych oraz graficznych na Pana stronach.

Z tytułu udostępniania miejsca na reklamy, na witrynach internetowych, otrzymuje Pan od wymienionych wyżej firm wynagrodzenie przewidziane w regulaminach. W 2006 r. suma otrzymanych kwot wyniosła 8 247 zł 11 gr (w przeliczeniu na złote). Kwoty te uzyskuje Pan przy okazji prowadzenia wspomnianych witryn, bez potrzeby wykonywania dodatkowych czynności służących celom zarobkowym. Jest Pan studentem studiów dziennych. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej osobiście ani w formie spółki osobowej. Nie jest Pan podatnikiem podatku VAT z jakiegokolwiek tytułu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy otrzymywane przez Pana kwoty są zaliczane do przychodów z "osobiście wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 13 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych"?
2. Czy powinien Pan w 2006 r. składać deklaracje miesięczne i odprowadzać zaliczki miesięczne na podstawie art. 44 ust. 1a i ust. 3a ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy - w zakresie pytania pierwszego - utrzymywane przez Niego tematyczne witryny internetowe powstały w celach hobbystycznych, niezarobkowych. Osiągane, dzięki nim przychody są efektem udostępniania przez "G." i/lub "T." miejsc na reklamę podmiotom trzecim. Z udostępnianiem witryn nie jest związana żadna istotna działalność z Jego strony. Praktyka taka jest powszechnie wykorzystywana w Internecie przez podmioty niekomercyjne, uczestniczące w programach organizowanych przez firmy korzystające z sieci w celach gospodarczych. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że przychody jakie otrzymuje od "G." i "T." są zaliczane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w "art. 13 ust. 8". Nie można ich zaliczyć do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, ponieważ nie są one wynikiem działalności zarobkowej prowadzonej w sposób zorganizowany i ciągły.

W zakresie pytania drugiego Wnioskodawca uważa, że osiągając od podmiotów zagranicznych wyżej omówione przychody z osobiście wykonywanej działalności ma obowiązek samodzielnie obliczać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 1a i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca stwierdza, że od początku 2007 r. nie ma obowiązku składania deklaracji miesięcznych. Całość dochodu osiągniętego w roku podatkowym powinien wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Cytowany przepis stosownie do art. 4a ustawy, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Działalność, jaka prowadzi Wnioskodawca, udostępnianie miejsca na reklamy na własnych witrynach internetowych, należy traktować jako świadczenie usług na rzecz kontrahenta. W tym przypadku są to amerykańska firma "G." i szwedzka "T.". Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi, zarówno na terytorium Polski, jak i Stanów Zjednoczonych i Szwecji żadnej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzić trzeba, że dochód, który Wnioskodawca uzyskuje ze Stanów Zjednoczonych i ze Szwecji jest dochodem uzyskiwanym z tytułu działalności wykonywanej osobiście. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i w art. 14 polsko-szwedzkiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 15 ust. 1 umowy z dnia 8 października 1974 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178), dochód osiągnięty przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z wykonywania wolnego zawodu lub innej samodzielnej działalności może być opodatkowany przez to Umawiające się Państwo. Poza wyjątkiem przewidzianym w ustępie 2 (nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie), taki dochód będzie zwolniony od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 konwencji z dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193), dochody, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonywania wolnego zawodu albo innej działalności o samodzielnym charakterze, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że osoba ta posiada stałą placówkę w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania swej działalności. Jeżeli posiada ona taką stałą placówkę, wówczas dochód może być opodatkowany w drugim Państwie, jednak tylko w takim zakresie, w jakim może być przypisany tej stałej placówce.

Zatem, w sytuacji opisanej we wniosku, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu działalności wykonywanej osobiście na rzecz podmiotów zagranicznych - amerykańskiego i szwedzkiego - podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 wyżej powołanej ustawy, źródłami przychodów są odpowiednio działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

• prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Jak stanowi art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Obowiązki podatkowe zależą zatem od okoliczności uzyskania przychodów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach. W sytuacji, gdy wykonywanie usług dokonywane jest przez podatnika w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas posiada znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. W przedstawionym stanie faktycznym czynności związane z wykonywaniem usług, nie noszą znamion pozarolniczej działalności gospodarczej w świetle przytoczonej powyżej definicji. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów zagranicznych polegające na udostępnianiu im miejsca na reklamę na prowadzonych przez Niego witrynach internetowych, w oparciu o wewnętrzne regulaminy tych firm, nie wypełniają wszystkich przesłanek ustawowej definicji pozarolniczej działalności gospodarczej. Prowadzone są bowiem niewątpliwie w sposób ciągły (powtarzalny i stały), we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie jest jednak spełnione - niezbędne do uznania świadczonych usług za prowadzenie działalności gospodarczej - kryterium zorganizowania w ramach podmiotu określonego administracyjnoprawnie, uczestniczącego w obrocie gospodarczym. W związku z powyższym wykonywane przez Wnioskodawcę czynności należy traktować jako osobiste wykonywanie usług, które nie następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a przychody uzyskane z tytułu wykonywania tych usług stanowią, w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.

Na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy podatnicy osiągający dochodowy bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3a. Zgodnie z tym przepisem podatnicy są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Obowiązek składania deklaracji na zaliczki miesięczne (PIT-53) istniał do końca 2006 r.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8. Podatnicy, którzy niezależnie od liczby źródeł przychodów, uzyskali przychody m.in. ze źródeł przychodów położonych za granicą oraz od których samodzielnie byli obowiązani opłacać zaliczki na podatek, składają zeznanie na formularzu PIT-36. W tym samym terminie, stosownie do art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy, podatnicy są obowiązani wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również zaliczek pobranych przez płatników.

Reasumując, wykonywanie przez Wnioskodawcę usług na rzecz podmiotów zagranicznych, polegających na udostępnianiu im miejsca na reklamy na własnych witrynach internetowych, nie nosi znamion działalności gospodarczej, a przychody uzyskane z tytułu wykonywania tych usług stanowią w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja niniejsza dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek Pana w części dotyczącej podatku od towarów i usług stanowi przedmiot odrębnej interpretacji.

Końcowo należy dodać, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Zgodnie bowiem z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższego wynika, że organ właściwy do wydania interpretacji indywidualnej nie przeprowadza postępowania dowodowego, nie jest zatem ani obowiązany ani uprawniony do analizy dołączonych do wniosku dokumentów ani do wykorzystania ich treści przy ocenie stanowiska Wnioskodawcy. Organ ten jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 - 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.

Referencje