Pytanie:

Gdzie będą opodatkowane dochody z pracy najemnej świadczonej na terytorium Francji przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce?

Działając na podstawie art. 14e oraz art. 14a § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), udzielając interpretacji w zakresie postanowień umowy z dnia 20.06.1975 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5),

Wskazuje, iż we Francji będzie przebywał w okresie marzec 2007 r. - luty 2008 r. Podatnik oświadcza, iż nie zamierza pozostać we Francji na stałe. W Polsce Podatnik jest współwłaścicielem mieszkania oraz domu. W Polsce uzyskuje dochody z umowy o pracę zawartej na czas określony oraz z umowy najmu lokalu. Podczas pobytu we Francji będzie uzyskiwał w Polsce dochód z umowy najmu lokalu. Najbliższa rodzina Podatnika mieszka w Polsce i nie zamierza wyjeżdżać z nim do Francji. Podatnik stwierdza, iż jego ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce.

Zdaniem Podatnika, dochód jaki osiągnie on we Francji będzie opodatkowany w Polsce.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny, Minister Finansów zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm. - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a tej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a tej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a cytowanej ustawy przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 polsko-francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona, nie włączając jednak osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu, jaki osiągają ze źródeł położonych w wyżej wymienionym Państwie albo z tytułu majątku, jaki posiadają w tym Państwie.

Natomiast art. 15 ust. 1 ww. umowy stanowi, iż pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, wówczas osiągnięte za nią wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie.

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ust. 1 tego przepisu, wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1. odbiorca przebywa w drugim Państwie podczas jednego lub kilku okresów, nieprzekraczających łącznie 183 dni w danym roku podatkowym,
2. wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby,
3. wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Warunkiem zastosowania zasady określonej w art. 15 ust. 2 ww. umowy jest łączne spełnienie wszystkich wymienionych w tym przepisie warunków.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, Minister Finansów stwierdza, iż Podatnik ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Do dochodów, które będą uzyskiwane przez Podatnika z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Francji, nie będzie miał zastosowania powołany wyżej art. 15 ust. 2, gdyż równocześnie nie zostaną spełnione wszystkie warunki wskazane w tym przepisie. Zatem w tym przypadku zastosowanie będzie miał art. 15 ust. 1 polsko-francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zgodnie z którym dochód uzyskiwany przez Podatnika z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Francji może podlegać opodatkowaniu zarówno we Francji jak i w Polsce. Wówczas w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w Polsce należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania określoną w art. 23 ust. 1 lit. a) tej umowy (metoda wyłączenia z progresją).

Minister Finansów informuje, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Odpowiedź nie jest wiążąca dla Strony, jest natomiast wiążąca dla właściwych organów podatkowych i organów kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie, na podstawie art. 14e § 2, art. 14a § 4 oraz art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Stronie przysługuje zażalenie do Ministra Finansów w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.